Portal „Tygodnik Powszechny” (19 marca 2026) w artykule Marka Kęskrawca kreśli apokaliptyczną wizję konfliktu na Bliskim Wschodzie, skupiając się na eskalacji militarnej między Iranem a osią USA-Izrael, dymisji Joe Kenta oraz religijnych motywacjach walczących stron, które upatrują w wojnie nadejścia „Mesjasza” lub „Mahdiego”. Autor analizuje geopolityczne i energetyczne skutki starcia,…
Portal Tygodnik Powszechny (29 sierpnia 2025) prezentuje recenzję filmu dokumentalnego „Moonage Daydream” Brett’a Morgena jako rzekome „dotknięcie istoty genialnej twórczości” Davida Bowiego. Autorzy zachwycają się „hipnotycznym tripem”, „kosmiczną dziwnością” oraz „wiecznym powrotem przemian” artysty, całkowicie pomijając moralne i teologiczne konsekwencje jego twórczości. „Artysta nie istnieje. Jest po prostu wytworem ludzkich wyobrażeń” – zacytowane słowa Bowiego ujawniają nihilistyczną pustkę stanowiącą fundament tego kulturowego fenomenu.
Artykuł z portalu „Tygodnik Powszechny” (19 marca 2026) zapowiada dodatek poświęcony Bielsku-Białej jako „Polskiej Stolicy Kultury 2026”. W materiale promocyjnym redakcja kreśli obraz miasta tętniącego życiem artystycznym – od jazzu, przez animację, aż po teatr i motoryzację. Wymieniane są nazwiska takie jak Zbigniew Preisner czy Rafał Matyja, a całość…
Artykuł Jacka Stawiskiego na łamach Tygodnika Powszechnego (19 marca 2026) omawia odmowę państw europejskich, w tym sygnatariuszy NATO, dołączenia do amerykańsko-izraelskiej inwazji na Iran. Autor, analizując sytuację z perspektywy czysto utylitarnej, wskazuje na „europejski interes” w upadku irańskiego rządu, mimo braku bezpośredniego zaangażowania militarnego Starego Kontynentu. Tekst koncentruje się…
Portal Tygodnik Powszechny (29 sierpnia 2025) informuje o planowanej konferencji „Kraków – wspólnota kultury”, organizowanej wspólnie z władzami miejskimi. Wydarzenie ma służyć „podsumowaniu dotychczasowych działań kulturalnych” i wypracowaniu kierunków rozwoju poprzez dyskusje o „łączeniu tradycji z nowoczesnością”, „dostępności kultury” oraz „partnerstwach i finansowaniu”. W programie zaplanowano panele z udziałem przedstawicieli instytucji świeckich, NGO i uczelni, całkowicie pomijając jakiekolwiek odniesienie do katolickiego dziedzictwa miasta.
Portal Tygodnik Powszechny (19 marca 2026) donosi o postępującym upadku tradycyjnego modelu telewizji linearnej na rzecz platform streamingowych (VOD), co ma być dowodem na rzekomą emancypację i „elastyczność” polskiego widza. Artykuł przytacza statystyki, według których miliony internautów spędzają setki godzin miesięcznie w serwisach takich jak Netflix, co zmusza operatorów kablowych…
Artykuł z portalu „Tygodnik Powszechny” (19 marca 2026) pióra niejakiej Doroty stanowi kuriozalny apel o zwiększenie liczby publicznych toalet, ubrany w szatę feministycznej walki z „fizjologicznym wstydem”. Autorka, powołując się na skandalizującą postać z serialu „Girls”, sugeruje nawet publiczne oddawanie moczu jako formę protestu przeciwko miejskim zaniedbaniom, demaskując przy…
Portal Tygodnik Powszechny (27 sierpnia 2025) prezentuje rozmowę z Moniką Białkowską, byłą dziennikarką „Przewodnika Katolickiego”, na temat rzekomej „duchowej przemocy” w strukturach posoborowych. Artykuł ogranicza się do psychologicznej analizy relacji międzyludzkich, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar grzechu, łaski uświęcającej i wieczne konsekwencje zatwardziałości w złu. To typowy przykład redukcji religii do dziedziny terapii, zgodnie z modernistycznym postulatem „ewolucji dogmatów”.
Portal Tygodnik Powszechny (26 sierpnia 2025) publikuje poradnik dla absolwentów szkół wyższych pt. „Jak znaleźć pierwszą pracę po studiach?”, skupiający się wyłącznie na technikach zdobywania zatrudnienia. Tekst stanowi rażący przykład redukcji człowieka do wymiaru czysto materialnego, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel ludzkiego życia.
Portal Tygodnik Powszechny (26 sierpnia 2025) przedstawia recenzję filmu „Sorry, Baby” Evy Victor jako „babskie kino w najlepszym znaczeniu”, wychwalając jego „autoironię” i „świeże ujęcie” tematu przemocy seksualnej. Artykuł opisuje historię Agnes – wykładowczyni zmagającej się z traumą po napaści seksualnej – która rzekomo znajduje ukojenie w „zwykłych gestach czułości” i „żmudnym wyzwalaniu się z wspomnień”, bez odniesień do moralności, łaski czy zbawienia. Jest to jawny przykład redukcji dramatu ludzkiego do płaskiego naturalizmu, gdzie Bóg został zastąpiony terapią, a zbawienie – samouwielbieniem.
