Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) prezentuje esej Julii Fiedorczuk „Czas stojącego słońca”, gloryfikujący zimowe przesilenie jako metaforę „świeckiego sacrum”. W tekście przesiąkniętym relatywizmem religijnym autorka łączy dziecięce wspomnienia grudniowych poranków z buddyjską filozofią zen, poezją Eliota oraz nordyckimi mitami, tworząc synkretyczną apoteozę „ciemności promieniejącej”.
Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) prezentuje edytorial Jacka Stawiskiego, który w imię „świąt w rzeczywistości” dokonuje niebezpiecznej redukcji teologicznej. Autor wspomina dziecięce doświadczenie kolędowania z „księdzem”, czytając ewangeliczny fragment o spisie Kwiryniusza (Łk 2,1-3), by zasugerować, iż „narodziny Jezusa miały miejsce w historycznym miejscu i czasie; wspominając je, wspominamy coś, co odbyło się w realu, w betlejemskim realu”. Tym samym dokonuje heretyckiego zawężenia Wcielenia Słowa do wymiaru czysto historycznego, negując jego transcendentny charakter.
Portal „Tygodnik Powszechny” (16 grudnia 2025) promuje świąteczny e-book zawierający sześć opowiadań wigilijnych autorów współczesnej literatury, w tym Pawła Sołtysa, Marcina Żyły, Andrzeja Stasiuka, Radka Raka, Sabiny Jakubowskiej oraz Katarzyny Groniec. Redaktor Michał Sowiński przedstawia zbiór jako „nieoczywisty”, „zaskakujący” i „daleki od banalnej «magii świąt»”, podkreślając, że teksty mają „otwierać przestrzeń na czułość i refleksję”. Poszczególne opowiadania poruszają wątki powrotu do przeszłości, pandemii, migracji, wojny czy samotności, zaś redakcja życzy czytelnikom „czasu spędzonego z bliskimi” i „chwil, które pozwalają złapać równowagę po intensywnym roku”.
Stefan Batory – narzędzie w służbie modernistycznej narracji
Portal Tygodnik Powszechny (16 grudnia 2025) relacjonuje 450. rocznicę elekcji Stefana Batorego, gloryfikując go jako „króla, który si…
Portal Tygodnik Powszechny przedstawia Kingę Głyk jako jazzową wirtuozkę, której „kariera nabrała rozpędu” dzięki viralowemu nagraniu coveru „Tears in Heaven” Erica Claptona. Artykuł podkreśla rodzinne korzenie artystki w muzyce jazzowej, „naturalne” podejście do edukacji muzycznej poza systemem szkolnym oraz siedem albumów w dyskografii, łączących jazz z rockiem i funkiem. Wiosną 2026 roku Głyk ma ruszyć w trasę koncertową „The Chapters Tour” po siedmiu polskich miastach. W całym tym zachwycie nad „ekspresją wynikającą z wielkiej radości gry” kompletnie pominięto pytanie o moralny i duchowy wymiar sztuki w katolickim rozumieniu.
Portal Tygodnik Powszechny.pl (15 grudnia 2025) informuje o zmianach personalnych w redakcji, gdzie Michał Okoński obejmuje stanowisko zastępcy „redaktora naczelnego”, zastępując Michała Kuźmińskiego po dekadzie pełnienia funkcji. Kuźmiński pozostaje w redakcji, deklarując powrót do działalności dziennikarskiej i literackiej. Obecna „zastępczyni redaktora naczelnego” Ewelina Burda utrzymuje swoją pozycję. „Redaktor naczelny” Jacek Stawiski chwali obu dziennikarzy, podkreślając „rozwój” i „cyfrową transformację” pisma.
Portal Tygodnik Powszechny (13 grudnia 2025) prezentuje recenzję ukraińskiego filmu science fiction „Jesteś wszechświatem” Pavla Ostrikova jako rzekomo głęboką egzystencjalną przypowieść o „budowaniu relacji w obliczu katastrofy totalnej”. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejnym przejawem modernistycznej redukcji człowieka do wymiaru pozbawionego nadprzyrodzonej perspektywy, gdzie „miłość” staje się świeckim substytutem łaski.
Portal „Tygodnik Powszechny” (12 grudnia 2025) przedstawia listę 60 książek, które uznał za „szczególnie warte uwagi” w mijającym roku. Wśród rekomendowanych pozycji dominują dzieła otwarcie sprzeczne z katolicką moralnością: powieści gloryfikujące rozwiązłość (np. *Arabeski* Serhija Żadana), komiksy promujące genderowe ideologie („El Borbah” Charlesa Burnsa), czy „eseje” relatywizujące naturę małżeństwa („We trzech” Geoffroya de Lagasnerie). Autorzy zestawienia konsekwentnie pomijają jakiekolwiek kryterium moralne, wychwalając teksty jawnie bluźniercze („James” Percivala Everetta jako parodia „Przygód Hucka Finna”) i deprawacyjne („Sezon spadających gwiazd” Marcina Podolca). Szczególnie niepokojące jest uwzględnienie „Kobiety średniowiecza” Eleanor Janegi – pseudonaukowego pamfletu, który pod pozorem historycznej analizy podważa naturalny porządek płci i atakuje katolicką koncepcję kobiecości.
Portal „Tygodnik Powszechny” (11 grudnia 2025) informuje o planowanym odsłonięciu tablicy pamiątkowej poświęconej Józefie Hennelowej i „prof.” Jackowi Hennelowi przed krakowską kamienicą przy ul. Smoluchowskiego 8. Uroczystość organizowana przez Fundację „Kultury Chrześcijańskiej” ZNAK ma charakter apoteozy modernistycznych ikon, których działalność stanowiła intelektualne zaplecze rewolucji posoborowej w Polsce.
Portal Tygodnik Powszechny (9 grudnia 2025) publikuje refleksję ks. Adama Bonieckiego na temat roli ministrantów we współczesnym Kościele. Autor wspomina własne doświadczenia z czasów okupacji, gdy służył do Mszy po łacinie pod kierunkiem ukrywającego się księdza. Podkreśla, że „bycie ministrantem dawało wtedy poczucie przynależności do czegoś bardzo konkretnego”, lecz jednocześnie zdecydowanie odcina się od tradycyjnego rozumienia tej posługi jako drogi do kapłaństwa. Boniecki stwierdza wręcz: „Nie wiem, czy droga przez bycie ministrantem jest najlepszą drogą do kapłaństwa. Zresztą myślę dziś, że droga ta powinna prowadzić przez przynajmniej kawałek dorosłego życia”
