Tygodnik Powszechny

Wnętrze kościoła z modernistycznym duchowieństwem w tradycyjnych szatach liturgicznych otoczonym współczesną literaturą, kontrastującym z blaknącymi katolickimi ikonami i krzyżem na tle.
Posoborowie

Modernistyczna iluzja „Kościoła otwartego” – erazmiańska herezja w polskim wydaniu

„Kościół otwarty” zawsze starał się wyselekcjonować jakiś swoich „otwartych” biskupów i księży. Za ich zgodą lub bez ich zgody – czytamy w analizie portalu Opoka, która bezkrytycznie gloryfikuje środowiska Tygodnika Powszechnego i Więzi jako rzekomą „intelektualną awangardę Kościoła”. Tymczasem, jak nauczał św. Pius X w encyklice Pascendi, moderniści „starają się przeniknąć do samych wnętrzności Kościoła, aby go zniszczyć”.

Sobór katolicki z tradycyjnym ołtarzem i modląca się postać symbolizująca konflikt między prawdą Bożą a współczesną ideologią płciową
Świat

Ideologiczna dekonstrukcja płci w wywiadzie z Karoliną Wigurą

Portal „Tygodnik Powszechny” (7 listopada 2025) prezentuje rozmowę z Karoliną Wigurą, w której socjolożka wspomina dzieciństwo: „Byłam straszliwie chudym dzieckiem. Właściwie nie było wiadomo, co to jest: dziewczynka czy chłopiec. I to mi bardzo odpowiadało. Do pewnego stopnia grałam tym: dziś jestem dziewczynką, jutro chłopcem”. Wywiad wpisuje się w promocję płynności płciowej, całkowicie sprzecznej z katolicką ontologią osoby ludzkiej.

Tradycyjna katolicka rodzina modli się razem w domu, podkreślając sakramentalność małżeństwa i rodzinę jako instytucję boską
Świat

„Dom dobry” Smarzowskiego: naturalistyczna ucieczka od katolickiej prawdy o małżeństwie

Portal „Tygodnik Powszechny” (4 listopada 2025) przedstawia film Wojciecha Smarzowskiego jako „wiwisekcję rodziny”, gloryfikującą psychologizację grzechu przy całkowitym pominięciu nadprzyrodzonego wymiaru małżeństwa. Anita Piotrowska broni dzieła jako „interwencyjnego”, pomimo jego redukcji sakramentalnej rzeczywistości do zbioru patologii społecznych.

Zaniepokojony katolik czyta skandaliczny artykuł w "Tygodniku Powszechnym" w tradycyjnym kościele.
Kurialiści

Ewangelizacja przez pornografię: skandaliczna apologia grzechu w „Tygodniku Powszechnym”

Portal „Tygodnik Powszechny” (4 listopada 2025) przedstawia działalność „księdza” Rafała Główczyńskiego, który założył konto na portalu pornograficznym, aby – jak twierdzi – „ewangelizować” użytkowników i finansować klubokawiarnię. Autor artykułu, „ojciec” Wacław Oszajca „SJ”, porównuje krytykę tego skandalu do faryzejskich ataków na Chrystusa, jednocześnie głosząc rewolucyjną tezę, że Kościół „nie potrzebuje kościołów”, a parafie to jedynie „przedsiębiorstwa usługowe”. Quod Deus avertat! (czego Boże broń!) – oto duch posoborowej apostazji w całej swej ohydzie.

Prawosławny ksiądz w tradycyjnym ornacie trzyma książkę Virginii Woolf w ciemnym kościele.
Kultura

W służbie antychrześcijańskiej rewolucji: Tygodnik Powszechny i kult Woolf jako ikony moralnego rozkładu

Portal Tygodnik Powszechny (4 listopada 2025) informuje o odkryciu trzech nieznanych opowiadań Virginii Woolf z 1907 r., zatytułowanych „Żywot Violety”. Tekst przedstawia brytyjską pisarkę jako „wybitną twórczynię modernizmu, prekursorkę feminizmu i queeru, a także ikonę kultury popularnej”, wychwalając jej „satyrę, komizm i fantazję” oraz rzekomo rewolucyjną rolę „kobiecych przyjaźni i siostrzeństwa”. W rzeczywistości mamy do czynienia z apologią moralnej degrengolady i intelektualnego buntu przeciw porządkowi naturalnemu.

Stary mężczyzna w tramwaju z modlitewnikiem, symbolizujący duchową pustkę współczesnego świata
Świat

Nike, czas i dezinformacja: współczesne bałwochwalstwo w felietonie „Tygodnika Powszechnego”

Portal „Tygodnik Powszechny” (4 listopada 2025) prezentuje felieton Elizy Kąckiej, będący zbiorem przypadkowych dialogów podsłuchanych w przestrzeni publicznej. Autorce przyznano Nagrodę Nike, co stanowi pretekst do rozważań o relacjach międzyludzkich zredukowanych do poziomu emocjonalnego barteru. Całość utkana jest z rozmów o „związkach wizerunkowych”, próbach uwodzenia pod drzwiami wagonów oraz negocjacji wartości statuetki literackiej. Punktem kulminacyjnym staje się pytanie starszego mężczyzny w tramwaju: „Proszę pani, a co to jest ten czas?” – pozostawione bez metafizycznej odpowiedzi.

Tradycyjne katolickie przedstawienie niepodległości Polski jako odzwierciedlenie Królestwa Chrystusa. Stary ksiądz w sutannie stoi przed ołtarzem w kościele, oświetlony świetlikami. Na tle portret Heleny Iłłakowiczówny i figura Matki Boskiej Jasnogórskiej. Ksiądz trzyma kopię encykliki Quas Primas Piusa XI, patrząc na współczesnych polityków w tle.
Kurialiści

Sekularyzm jako nowa religia „o. Adama Bonieckiego”

Portal „Tygodnik Powszechny” (4 listopada 2025) prezentuje tekst „ks. Adama Bonieckiego” zatytułowany „Sens 11 listopada”. Autor rozważa znaczenie polskiej niepodległości, wyraża niepokój o współczesne podziały społeczne oraz postuluje „mądre pielęgnowanie dobra wspólnego”. Całość utrzymana jest w tonie świeckiego moralizatorstwa, gdzie Bóg i nadprzyrodzoność zostały zastąpione humanitarnymi ogólnikami.

Scena miasta polskiego w upadku duchowym z opuszczonymi kościołami i dominacją instytucji świeckich.
Świat

Samozadowolenie jako objaw duchowej degrengolady narodu

Portal „Tygodnik Powszechny” (4 listopada 2025) prezentuje artykuł Ziemowita Szczerka „Polakom coraz trudniej narzekać. Co w Polsce działa, co się udało?”, w którym autor, powołując się na ankiety w mediach społecznościowych, twierdzi, że „Polska de facto przestała być państwem z kartonu”. Wychwalane są osiągnięcia technokratyczne: cyfryzacja urzędów, system płatności Blik, „sprawna bankowość”, czystość ulic czy rozbudowana sieć stacji benzynowych. Wtórują mu wypowiedzi różnych postaci środowisk lewicowo-liberalnych, od „terapeuty uzależnień” Grzegorza Janoszki po ukraińską aktywistkę Olenę Babakową, która polskie narzekanie określa jako „tradycyjne”. Całość utrzymana jest w tonie samouwielbienia dla „postępu” oderwanego od jakichkolwiek nadprzyrodzonych kryteriów.

Zdjęcie przedstawiające dziecko modlące się w tradycyjnym kościele katolickim z krzyżem na tle, symbolizujące pustkę religijności w humanistycznych narratywach.
Świat

Sekularyzacja pamięci: humanitaryzm bez łaski w narracji Hanny Krall

Portal „Tygodnik Powszechny” (4 listopada 2025) prezentuje książkę „Pożegnanie z Narwią” jako dialog Hanny Krall z Wojciechem Tochmanem, eksponując wątki biograficzne: dzieciństwo w Milanówku, dom dziecka w Otwocku, pracę w „Polityce” oraz relację z mężem Jerzym Szperkowiczem. Artykuł gloryfikuje „lapidarność” stylu autorki, przywołując anegdotę o żołnierzach Armii Czerwonej żegnających się prawosławnie przed zaśnięciem na podłodze, co miało skłonić kobiety do podania im kawy z cykorii.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.