Tygodnik Powszechny

Mroczna scena Wigilii bez religijnych odniesień z Ewą Szykulską przy stołem z pojedynczym drzewkiem i psem Szarusią. Scena podkreśla pustkę współczesnych tradycji bez Chrystusa.
Świat

Ewa Szykulska i świat bez Chrystusa Króla: współczesny kult emocji w miejsce wiary

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) prezentuje rozmowę z Ewą Szykulską jako „historię o żałobie i starości”. Pomimo pozornie uniwersalnego tematu, tekst odsłania symptomatyczną duchową pustkę współczesnej kultury – redukcję życia ludzkiego do emocjonalnego naturalizmu pozbawionego nadprzyrodzonej perspektywy. Komentarz aktorki o Wigilii jako „cudownym dniu” bez odniesienia do Wcielenia Syna Bożego stanowi jedynie wierzchołek góry lodowej.

Wnętrze kościoła katolickiego z tradycyjnymi świecami i witrażami w tle, kontrastujące z moderną sceną operową ze sztucznym oświetleniem.
Kultura

Teatralne światło jako narzędzie modernizmu i ucieczki od sacrum

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) prezentuje obszerną analizę ewolucji oświetlenia teatralnego, od starożytnych pochodni po współczesne technologie. Autorka, Dorota Kozińska, z nostalgią wspomina dziecięce eksperymenty z ogniem i cieniami, by następnie prześledzić historyczne przełomy – od barokowych machin po elektryczne reflektory. Chwali „rewolucje technologiczne” XIX wieku za umożliwienie „gwałtownego przewartościowania całej formy operowej”, wskazując na współczesnych „reżyserów świateł” jako głównych kreatorów iluzji scenicznej.

Scena adoracji Jezusa w tradycyjnym kościele katolickim, z kobietą modląca się przed żłobkiem w grudniowej ciemności.
Duchowość

Naturalistyczne urojenia przesilenia w Tygodniku Powszechnym

Zostaw komentarz / Duchowość /

Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) prezentuje esej Julii Fiedorczuk „Czas stojącego słońca”, gloryfikujący zimowe przesilenie jako metaforę „świeckiego sacrum”. W tekście przesiąkniętym relatywizmem religijnym autorka łączy dziecięce wspomnienia grudniowych poranków z buddyjską filozofią zen, poezją Eliota oraz nordyckimi mitami, tworząc synkretyczną apoteozę „ciemności promieniejącej”.

Scena tradycyjnie katolicka przedstawiająca Świętą Rodzinę w Betlejem. Józef i Maryja klękają w adoracji przed Dzieciątkiem Jezus w stajence. Na tle widoczni są pasterze i gwiazda Betlejemska na nocnym niebie.
Posoborowie

Redukcja Bożego Narodzenia do naturalistycznej zgody społecznej

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) prezentuje edytorial Jacka Stawiskiego, który w imię „świąt w rzeczywistości” dokonuje niebezpiecznej redukcji teologicznej. Autor wspomina dziecięce doświadczenie kolędowania z „księdzem”, czytając ewangeliczny fragment o spisie Kwiryniusza (Łk 2,1-3), by zasugerować, iż „narodziny Jezusa miały miejsce w historycznym miejscu i czasie; wspominając je, wspominamy coś, co odbyło się w realu, w betlejemskim realu”. Tym samym dokonuje heretyckiego zawężenia Wcielenia Słowa do wymiaru czysto historycznego, negując jego transcendentny charakter.

Rodzina katolicka w czasie wigilii w atmosferze smutku i kulturowej dekadencji
Duchowość

Wigilijne opowiadania „Tygodnika Powszechnego” jako przejaw modernistycznej apostazji

Zostaw komentarz / Duchowość /

Portal „Tygodnik Powszechny” (16 grudnia 2025) promuje świąteczny e-book zawierający sześć opowiadań wigilijnych autorów współczesnej literatury, w tym Pawła Sołtysa, Marcina Żyły, Andrzeja Stasiuka, Radka Raka, Sabiny Jakubowskiej oraz Katarzyny Groniec. Redaktor Michał Sowiński przedstawia zbiór jako „nieoczywisty”, „zaskakujący” i „daleki od banalnej «magii świąt»”, podkreślając, że teksty mają „otwierać przestrzeń na czułość i refleksję”. Poszczególne opowiadania poruszają wątki powrotu do przeszłości, pandemii, migracji, wojny czy samotności, zaś redakcja życzy czytelnikom „czasu spędzonego z bliskimi” i „chwil, które pozwalają złapać równowagę po intensywnym roku”.

Kinga Głyk gra na scenie z koncertu w nowoczesnej przestrzeni bez sakralnych elementłw
Kultura

Kinga Głyk: Jazzowa kariera w cieniu modernistycznej dekadencji

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Tygodnik Powszechny przedstawia Kingę Głyk jako jazzową wirtuozkę, której „kariera nabrała rozpędu” dzięki viralowemu nagraniu coveru „Tears in Heaven” Erica Claptona. Artykuł podkreśla rodzinne korzenie artystki w muzyce jazzowej, „naturalne” podejście do edukacji muzycznej poza systemem szkolnym oraz siedem albumów w dyskografii, łączących jazz z rockiem i funkiem. Wiosną 2026 roku Głyk ma ruszyć w trasę koncertową „The Chapters Tour” po siedmiu polskich miastach. W całym tym zachwycie nad „ekspresją wynikającą z wielkiej radości gry” kompletnie pominięto pytanie o moralny i duchowy wymiar sztuki w katolickim rozumieniu.

Mroczny widok redakcji "Tygodnika Powszechnego" z Michałem Okońskim i Jackiem Stawiskim dyskutującymi nad modernistycznymi zmianami, podczas gdy krzyż w tłku przypomina o zakłamanym katolicyzmie.
Posoborowie

„Tygodnik Powszechny” – kolejna rotacja w przyczółku modernistycznej rebelii

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal Tygodnik Powszechny.pl (15 grudnia 2025) informuje o zmianach personalnych w redakcji, gdzie Michał Okoński obejmuje stanowisko zastępcy „redaktora naczelnego”, zastępując Michała Kuźmińskiego po dekadzie pełnienia funkcji. Kuźmiński pozostaje w redakcji, deklarując powrót do działalności dziennikarskiej i literackiej. Obecna „zastępczyni redaktora naczelnego” Ewelina Burda utrzymuje swoją pozycję. „Redaktor naczelny” Jacek Stawiski chwali obu dziennikarzy, podkreślając „rozwój” i „cyfrową transformację” pisma.

Andriusz Melnyk samotny w pustkowiu kosmicznym po zniszczeniu Ziemi
Duchowość

Ukraiński kosmiczny melodramat jako manifest antropocentrycznej dezorientacji

Zostaw komentarz / Duchowość /

Portal Tygodnik Powszechny (13 grudnia 2025) prezentuje recenzję ukraińskiego filmu science fiction „Jesteś wszechświatem” Pavla Ostrikova jako rzekomo głęboką egzystencjalną przypowieść o „budowaniu relacji w obliczu katastrofy totalnej”. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejnym przejawem modernistycznej redukcji człowieka do wymiaru pozbawionego nadprzyrodzonej perspektywy, gdzie „miłość” staje się świeckim substytutem łaski.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.