Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) przedstawia korespondencję między Józefem Czapskim a Wojciechem Karpińskim jako „heroiczną walkę tracącego wzrok artysty o malarstwo”. Opisując ich relację rozpoczętą w 1965 roku w paryskiej restauracji, tekst koncentruje się na aspektach artystycznych i intelektualnych, całkowicie pomijając katolicki wymiar życia obu postaci i ich twórczości.
Portal Tygodnik Powszechny (03.02.2026) powołuje się na badania Gallupa dotyczące tzw. World Happiness Index, według których Finlandia pozostaje „najszczęśliwszym krajem świata”, podczas gdy Polska zajmuje odległe miejsce. Autor artykułu, Paweł Bravo, próbuje znaleźć przyczyny tej dysproporcji w liczbie wspólnych posiłków – Polacy jedzą razem częściej niż Finowie, jednak rzekomo nie przekłada się to na wyższe poczucie szczęścia. Proponowanym antidotum ma być zmiana diety na „bardziej śródziemnomorską” oraz eksperymenty kulinarne, jak „kremowe aglio e olio”. Cała argumentacja pomija fundamentalną prawdę: żadne doczesne środki nie zastąpią łaski Bożej jako źródła prawdziwego szczęścia.
Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) przedstawia postać Feliksa Marii Davídka jako „kościelnego partyzanta”, gloryfikując jego działania polegające na potajemnym wyświęcaniu żonatych mężczyzn oraz kobiet w czasach komunistycznych prześladowań w Czechosłowacji. Artykuł sugeruje rzekomy „problem” Watykanu z oceną tej spuścizny, pomijając całkowicie dogmatyczną i kanoniczną ocenę tych praktyk.
Portal Tygodnik Powszechny, będący tubą posoborowej rewolucji, w artykule z 3 lutego 2026 r. serwuje czytelnikom typową dla neo-kościoła mieszankę pseudoteologii i świeckiego aktywizmu. Wojciech Bonowicz, powołując się na postać modernistycznego prezbitera Józefa Tischnera, próbuje zbudować narrację o „radykalnej nadziei” i „odwadze”, które jednak pozostają całkowicie oderwane od nadprzyrodzonej rzeczywistości łaski.
Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) relacjonuje dane dotyczące czytelnictwa w polskich bibliotekach w minionym roku, przedstawiając je jako neutralny przegląd preferencji czytelniczych. Już sam…
Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) prezentuje analizę filmowych reprezentacji Kościoła katolickiego, gloryfikując estetyzację sacrum przy jednoczesnym pominięciu jego doktrynalnego fundamentu. Autor zachwyca się „neogotyckim klimatem” produkcji takich jak „Żywy czy martwy” Riana Johnsona czy „Młody papież” Paola Sorrentino, gdzie liturgiczne szaty i rytuały służą jako egzotyczne tło dla ludzkich słabości. „Klimat produkcji buduje półmrok neogotyckiego wnętrza, szkarłat liturgicznych szat i blask cennych parafernaliów” – czytamy, co ujawnia redukcję nadprzyrodzonego porządku do poziomu scenografii. Artykuł celebruje trendy typu „Catholic Core” na TikToku, gdzie różańce i welony stają się jedynie modowymi akcesoriami pozbawionymi religijnego znaczenia.
Neutralna uprzejmość czy apostazja? Krytyka relatywizmu społecznego w Tygodniku Powszechnym
Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) prezentuje tekst Olgi Drendy pt. Czy można wybaczyć „ha, ha”, w …
Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026), powołując się na wypowiedzi „ekspertów”, relacjonuje zawieranie kontraktów między wytwórniami muzycznymi a firmami specjalizującymi się w generatywnej sztucznej inteligencji. Artykuł przedstawia to zjawisko jako nieuchronny postęp technologiczny, całkowicie pomijając jego destrukcyjny wpływ na duchowy wymiar sztuki oraz jawną sprzeczność z katolicką koncepcją twórczości.
Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) relacjonuje najnowszy film Paola Sorrentino „La Grazia”, przedstawiając go jako „portret starości na szczytach” władzy, gdzie główny bohater – prezydent De Santis (Toni Servillo) – zmaga się z decyzjami o eutanazji i ułaskawieniach. Recenzentka Anita Piotrowska chwali „ironiczny błysk w oczach Servilla” oraz „delikatne przekręcenie” postaci „papieża” z dredami, interpretując film jako wezwanie do „otwarcia się na życie we wszystkich jego komplikacjach”.
Portal Tygodnik Powszechny (3 lutego 2026) relacjonuje emocjonalny protest autora Łukasza przeciwko rzekomej bierności mediów wobec książki Wojciecha Sumlińskiego „Porozmawiajmy o Żydach”. Artykuł oskarża publikację o powielanie „antysemickich, fałszywych reminiscencji” i „negowanie Holokaustu”, łącząc ją z niedawnym incydentem na lotnisku w Balicach. Autor, deklarujący żydowskie pochodzenie części rodziny, wyraża „narastającą złość i bezradność” wobec komercyjnego sukcesu książki oraz milczenia „liberalnych mediów”. Tekst stanowi klasyczny przykład modernistycznej manipulacji, gdzie emocje zastępują racjonalną dyskusję, a katolicka nauka o prawdzie i sprawiedliwości zostaje całkowicie przemilczana.
