Portal „Tygodnik Powszechny” (31 stycznia 2026) relacjonuje poród influencerki Angeliki Trochonowicz („Andziaks”) w prywatnej klinice jako „godny i bezbolesny” kontrast do realiów polskich szpitali. Autorka Zuzanna Radzik ubolewa nad nierównym dostępem do opieki medycznej, postulując państwową interwencję dla „godnych warunków porodu”.
Portal „Tygodnik Powszechny” (31 stycznia 2026) relacjonuje decyzję komisji dyscyplinarnej przy wojewodzie pomorskim, która uchyliła zawieszenie nauczycielki z Kielna rzekomo odpowiedzialnej za usunięcie krzyża. Artykuł przedstawia incydent jako „medialną burzę” wywołaną przez „prawicowych polityków” i „kościelnych hierarchów”, jednocześnie bagatelizując wagę profanacji przedmiotu kultu religijnego.
Portal „Tygodnik Powszechny” (30 stycznia 2026) promuje dokument „Chodź, zobacz mnie w dobrym świetle” reżysera Ryana White’a, przedstawiając go jako „poruszającą historię miłosną” niebinarnej poetki Andrei Gibson i jej partnerki Megan. Artykuł gloryfikuje związek dwóch kobiet, akceptację ideologii gender oraz przedśmiertne celebrowanie życia w oderwaniu od prawd wiecznych.
Portal „Tygodnik Powszechny” (30 stycznia 2026) relacjonuje zbliżającą się przeprowadzkę uzurpatora Leona XIV do „ascetycznych” pomieszczeń na poddaszu Pałacu Apostolskiego. Według dziennika „La Repubblica” nowe „prywatne apartamenty” mają składać się z małej sypialni bez łazienki, ciasnej kaplicy „dla kilku osób”, kuchni oraz siłowni. Meble zakupiono w sieciowym sklepie, co autor przedstawia jako przejaw „skromności”. Całość ma służyć realizacji planu życia „w niewielkiej wspólnocie klasztornej” z sekretarzami i dwoma augustianami. Artykuł przemilcza jednak teologiczną katastrofę, jaką stanowi redukcja siedziby głowy Kościoła do roli klauzurowej celi.
Portal Tygodnik Powszechny (30 stycznia 2026) relacjonuje planowany koncert charytatywny „Solidarni z Ukrainą 2026” w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, przedstawiając działalność aktora Mateusza Janickiego jako przykład „zaangażowania prospołecznego”. Artykuł pomija całkowicie katolicką naukę o nadprzyrodzonym celu miłosierdzia, redukując chrześcijańską caritas do świeckiego aktywizmu.
Portal Tygodnik Powszechny (30 stycznia 2026) relacjonuje obchody rocznicy wyzwolenia niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, eksponując tzw. „głos Ocalałych” jako „ważniejszy niż polityka”. Artykuł pomija całkowicie katolicką perspektywę zbawczego sensu męczeństwa, redukując tragedię do świeckiego rytuał pamięci.
Portal „Tygodnik Powszechny” (30 stycznia 2026) informuje o wystawie poświęconej Józefowi Hofmannowi, prezentowanej na krakowskim lotnisku z okazji 150. rocznicy urodzin pianisty. Ekspozycja przedstawia go jako „genialnego wirtuoza”, „wynalazcę o inżynierskim umyśle” oraz prekursora nowoczesności, którego prototyp „ludzkiej mapy” z 1910 roku porównuje do współczesnego GPS. Autorzy zachwycają się „globalnym zasięgiem polskiej kultury”, pomijając całkowicie kwestię religijnego wymiaru życia artysty oraz katolickie podstawy cywilizacji, w której tworzył.
Portal „Tygodnik Powszechny” (29 stycznia 2026) prezentuje dyskusję o sytuacji polskich seniorów, redukując problem starości do kwestii „doświadczenia wykluczenia” i „instytucjonalnej niewidzialności”. W całym materiale brak jakiegokolwiek odniesienia do nadprzyrodzonego wymiaru ludzkiego życia i katolickiej nauki o godności człowieka stworzonego na obraz Boży.
Portal Tygodnik Powszechny (29 stycznia 2026) prezentuje specjalny e-book poświęcony popkulturze, określając ją mianem „jednego z najważniejszych laboratoriów współczesności”. Redaktor Michał Sowiński deklaruje, że „seriale, gry i komiksy czytają świat jako szczególny język opisu”, stanowiąc rzekomo przestrzeń, w której „testowane są nowe języki opowieści, modele bohaterstwa oraz wyobrażenia władzy, wspólnoty i wolności”.
Portal Tygodnik Powszechny (29 stycznia 2026) prezentuje reportaż o 40-letnich rządach Yoweriego Museveniego w Ugandzie, ukazując go jako autokratę wsadzającego opozycję do więzień. Podkast Strona Świata – Jagielski & Story koncentruje się na świeckiej analizie politycznej, całkowicie pomijając katolickie kryteria oceny władzy i społeczeństwa.
