tygodnikpowszechny.pl

Scena adoracji Jezusa w tradycyjnym kościele katolickim, z kobietą modląca się przed żłobkiem w grudniowej ciemności.
Duchowość

Naturalistyczne urojenia przesilenia w Tygodniku Powszechnym

Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) prezentuje esej Julii Fiedorczuk „Czas stojącego słońca”, gloryfikujący zimowe przesilenie jako metaforę „świeckiego sacrum”. W tekście przesiąkniętym relatywizmem religijnym autorka łączy dziecięce wspomnienia grudniowych poranków z buddyjską filozofią zen, poezją Eliota oraz nordyckimi mitami, tworząc synkretyczną apoteozę „ciemności promieniejącej”.

Scena tradycyjnie katolicka przedstawiająca Świętą Rodzinę w Betlejem. Józef i Maryja klękają w adoracji przed Dzieciątkiem Jezus w stajence. Na tle widoczni są pasterze i gwiazda Betlejemska na nocnym niebie.
Posoborowie

Redukcja Bożego Narodzenia do naturalistycznej zgody społecznej

Portal Tygodnik Powszechny (17 grudnia 2025) prezentuje edytorial Jacka Stawiskiego, który w imię „świąt w rzeczywistości” dokonuje niebezpiecznej redukcji teologicznej. Autor wspomina dziecięce doświadczenie kolędowania z „księdzem”, czytając ewangeliczny fragment o spisie Kwiryniusza (Łk 2,1-3), by zasugerować, iż „narodziny Jezusa miały miejsce w historycznym miejscu i czasie; wspominając je, wspominamy coś, co odbyło się w realu, w betlejemskim realu”. Tym samym dokonuje heretyckiego zawężenia Wcielenia Słowa do wymiaru czysto historycznego, negując jego transcendentny charakter.

Rodzina katolicka w czasie wigilii w atmosferze smutku i kulturowej dekadencji
Duchowość

Wigilijne opowiadania „Tygodnika Powszechnego” jako przejaw modernistycznej apostazji

Portal „Tygodnik Powszechny” (16 grudnia 2025) promuje świąteczny e-book zawierający sześć opowiadań wigilijnych autorów współczesnej literatury, w tym Pawła Sołtysa, Marcina Żyły, Andrzeja Stasiuka, Radka Raka, Sabiny Jakubowskiej oraz Katarzyny Groniec. Redaktor Michał Sowiński przedstawia zbiór jako „nieoczywisty”, „zaskakujący” i „daleki od banalnej «magii świąt»”, podkreślając, że teksty mają „otwierać przestrzeń na czułość i refleksję”. Poszczególne opowiadania poruszają wątki powrotu do przeszłości, pandemii, migracji, wojny czy samotności, zaś redakcja życzy czytelnikom „czasu spędzonego z bliskimi” i „chwil, które pozwalają złapać równowagę po intensywnym roku”.

Kinga Głyk gra na scenie z koncertu w nowoczesnej przestrzeni bez sakralnych elementłw
Kultura

Kinga Głyk: Jazzowa kariera w cieniu modernistycznej dekadencji

Portal Tygodnik Powszechny przedstawia Kingę Głyk jako jazzową wirtuozkę, której „kariera nabrała rozpędu” dzięki viralowemu nagraniu coveru „Tears in Heaven” Erica Claptona. Artykuł podkreśla rodzinne korzenie artystki w muzyce jazzowej, „naturalne” podejście do edukacji muzycznej poza systemem szkolnym oraz siedem albumów w dyskografii, łączących jazz z rockiem i funkiem. Wiosną 2026 roku Głyk ma ruszyć w trasę koncertową „The Chapters Tour” po siedmiu polskich miastach. W całym tym zachwycie nad „ekspresją wynikającą z wielkiej radości gry” kompletnie pominięto pytanie o moralny i duchowy wymiar sztuki w katolickim rozumieniu.

Tradycyjny katolicki ksiądz modli się w kościele o nawrócenie Polski przed chaosem politycznym
Świat

Medialny lynching jako przejaw kryzysu cywilizacji bez Boga

Portal „Tygodnik Powszechny” krytykuje tekst „Gazety Wyborczej” ujawniający szczegóły farmakoterapii Sławomira Cenckiewicza, szefa prezydenckiego Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Przemysław Wilczyński potępia „przekroczenie granicy intymności” przez dziennikarzy, jednocześnie przyznając, że sam nie darzy sympatią bohatera artykułu ze względu na jego „głęboką niechęć do Donalda Tuska” i współpracę z Antonim Macierewiczem. Autor ubolewa, że podprogowy przekaz „GW” może zaszkodzić osobom leczącym się psychiatrycznie, sugerując rzekome zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa ze strony pacjentów.

Tradycyjna katolicka para modląca się przed krzyżem w pokojnej scenerii domowej
Świat

Biologiczne mierniki monogamii: redukcja człowieka do poziomu zwierzęcej reprodukcji

Portal Tygodnik Powszechny (15 grudnia 2025) relacjonuje badania Franka Dyble’a z Uniwersytetu w Cambridge, który porównał odsetek pełnego rodzeństwa do półrodzeństw u ludzi i innych ssaków. Artykuł prezentuje monogamię jako ewolucyjną strategię reprodukcyjną, redukującą dymorfizm płciowy i agresję wewnątrzgatunkową, co rzekomo umożliwiło rozwój ludzkiej kooperacji. Autor przedstawia ludzi jako „mocno monogamicznych”, choć ustępujących bobrom czy likanom, co ma dowodzić biologicznych uwarunkowań naszych zachowań. „W monogamii samce nie konkurują między sobą o większą liczbą partnerek, więc nie muszą inwestować w siebie, by płodzić dzieci” – argumentuje tekst, pomijając całkowicie nadprzyrodzony wymiar małżeństwa.

Wnętrze kościoła z widownią teatru przedstawiające inscenizację sztuki "Tkocze" Gerharta Hauptmanna
Kultura

Teatr na bogato: inscenizacja upadku w służbie współczesnemu bałwochwalstwu

Portal Tygodnik Powszechny (15 grudnia 2025) relacjonuje wyniki 18. Festiwalu Teatralnego „Boska Komedia”, gdzie Grand Prix otrzymały „Tkocze” Gerharta Hauptmanna w reżyserii Mai Kleczewskiej z Teatru Śląskiego. Autor, Dariusz Kosiński, chwali „znakomitą pracę” katowickiej sceny pod dyrekcją Roberta Talarczyka, jednocześnie krytykując spektakl jako „udający teatr wściekły i totalny”, który „kupi fantazję o proletariuszach, których dawno już nie ma, i o rewolucji, której nie będzie”. Całość oceny sprowadza się do estetycznego sporu między „teatrem bogatym (i dla bogatych)” a „skromnymi przedstawieniami performatywnymi”.

Tradycyjna sala lekcyjna z katechetą sedevacantystów nauczającym dzieci prawdziwej wiary katolickiej przed krzyżem.
Kurialiści

Rewolucja w nauczaniu religii: posoborowa apostazja w szkolnictwie

Portal Tygodnik Powszechny (15 grudnia 2025) informuje o radykalnej zmianie podstawy programowej nauczania religii w szkołach, zatwierdzonej przez Konferencję Episkopatu Polski. Zgodnie z nowymi wytycznymi, lekcje przestają pełnić funkcję katechetyczną, stając się jedynie wykładem o „tradycji katolickiej” i jej „wartości kulturowej”. „Bp” Wojciech Osial, odpowiedzialny za reformę, otwarcie przyznaje, że „nie zawiera ona formalnego wymogu kształtowania postaw religijnych w szkole”.

„Głównym celem jest przekaz wiedzy na temat tradycji katolickiej i ukazanie jej kulturowej wartości – po to, by uczniowie mogli ją sami doceniać we współczesnym, pluralistycznym świecie” – tłumaczą autorzy zmian.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.