Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) relacjonuje narastający konflikt między mieszkańcami polskich miast a dzikimi zwierzętami, głównie dzikami. Artykuł przedstawia to jako problem społec…
Portal „Tygodnik Powszechny” (28.10.2025) relacjonuje losy Bojków – ludności rusińskiej wysiedlonej w 1951 r. z Bieszczad do Donbasu, której potomkowie dziś uciekają przed rosyjską inwazją. Artykuł koncentruje się na etnograficznych aspektach przesiedleń, pieśniach ludowych i „pamięci o korzeniach”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar cierpienia ludu, który przez wieki wyznawał katolicyzm w obrządku greckim. Brakuje fundamentalnego pytania: dlaczego Opatrzność dopuściła, by ci wierni stali się ofiarami kolejnych totalitaryzmów?
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) przedstawia tekst Olgi Drendy zachwalający rzekomą „pojemność” ludzkiej głowy dla równoczesnego przyjmowania sztuki wysokiej i kultury masowej. Autorka z satysfakcją odnotowuje tłumy w galeriach sztuki, by zaraz zrelatywizować wartość tego zjawiska stwierdzeniem: „odbiorca kultury i zwyczajny klient to ten sam człowiek”. Cały wywód sprowadza się do tezy, że „nie ma tu żadnego albo-albo” między prawdziwą sztuką a rozrywkową tandetą, gdyż „przeciętna ludzka głowa jest pojemna”.
Portal Tygodnik Powszechny w artykule z 28 października 2025 roku przedstawia problem dzikich zwierząt w miastach jako wyzwanie wymagające „nauczenia się współżycia” między ludźmi a przyrodą. Relatywi…
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) relacjonuje protesty młodzieży w Maroku, Nepalu i Bangladeszu, wskazując na przyczyny ekonomiczne: bezrobocie, nepotyzm i zawiedzione aspiracje pokolenia Z. Marek Rabij konkluduje, że „młodzi kwestionują model rozwojowy swoich krajów”, domagając się większej sprawiedliwości społecznej.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) relacjonuje narastający konflikt między mieszkańcami polskich miast a dzikimi zwierzętami, głównie dzikami, które coraz śmielej wkraczają w przestrzeń zurbanizowaną. Autorzy przedstawiają „darmowe stołówki” w postaci śmietników i dokarmiania jako główną przyczynę problemu, proponując rozwiązania od odstraszania zapachowego po masowe odstrzały. W całym wywodzie brakuje jednak fundamentalnego wymiaru: uznania, że przyroda podlega prawom ustanowionym przez Stwórcę, a nie jedynie ludzkim arbitralnym decyzjom.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) relacjonuje fenomen masowego zainteresowania wystawami malarstwa Chełmońskiego i Boznańskiej, przedstawiając go jako dowód „pojemności ludzkiej głowy” zdolnej pomieścić zarówno „galerie malarstwa, jak i galerie handlowe”. Autorka, Olga Drenda, z satysfakcją konstatuje upadek „żenującej mielizny” dzielącej kulturę na „albo-albo”, dowodząc, że współczesny człowiek może równocześnie „słuchać disco polo i Renaty Przemyk”, oglądać „głupie filmiki” i zachwycać się „Odlotem żurawi”. Tekst stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji kultury do poziomu naturalistycznej rozrywki, całkowicie odciętej od jej nadprzyrodzonego celu.
Portal Tygodnik Powszechny (28 października 2025) relacjonuje działania brytyjskich ogrodników i naukowców, skupiając się na roli nasion w adaptacji do zmian klimatycznych. Artykuł przedstawia inicjatywy takie jak lokalna wymiana nasion, działalność Milenijnego Banku Nasion w Wakehurst oraz indywidualne eksperymenty hodowlane. Choć pozornie neutralny, tekst odsłania głęboką **naturalistyczną mentalność**, redukującą problemy ludzkości do rozwiązań technokratycznych i biologicznych, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar stworzenia.
Portal „Tygodnik Powszechny” (28 października 2025) prezentuje tekst Olgi Drendy gloryfikujący równouprawnienie wszystkich form kultury – od malarstwa Chełmońskiego po „głupie filmiki”. Autorka entuzjazmuje się tłumami w galeriach sztuki, by zarazem bronić tezy, że „przeciętna ludzka głowa” z równą łatwością pomieści kontemplację dzieł Boznańskiej i konsumpcję taniej rozrywki. „Nie ma tu żadnego albo-albo” – przekonuje, postulując kulturowy synkretyzm pozbawiony hierarchii wartości. Tekst stanowi modelowy przykład modernistycznej destrukcji pojęcia sztuki jako via pulchritudinis (drogi piękna) prowadzącej do Boga.
Portal Tygodnik Powszechny (28.10.2025) relacjonuje protesty młodzieży w Maroku, Nepalu i Bangladeszu, przedstawiając je jako „zmęczenie kierunkiem modernizacji” przyjętym przez stare elity. Autor Marek Rabij kreśli obraz „pokolenia Zet” buntującego się przeciw korupcji, nepotyzmowi i społecznym nierównościom, gloryfikując świecki aktywizm jako remedium na bolączki współczesności.
„Pokolenie Zet kwestionuje model rozwojowy swoich krajów” – pisze Rabij, przedstawiając młodzieżową rewoltę jako naturalną reakcję na gospodarcze wykluczenie. W całym wywodzie brak jakiegokolwiek odniesienia do transcendentnego wymiaru sprawiedliwości społecznej, co stanowi symptomatyczny przejaw modernistycznej redukcji problemów ludzkości do horyzontalnej płaszczyzny materialnej.
