ubóstwo

Kapelan modli się przed ubogim domem w tradycyjnych szatach liturgicznych
Świat

Materialistyczna wizja ubóstwa: krytyka redukcjonistycznego podejścia do problemu nędzy

Portal „Tygodnik Powszechny” (20 października 2025) przedstawia analizę ubóstwa w Polsce, wskazując na spadek skrajnej biedy z 2,5 do 1,9 miliona osób w 2024 roku przy jednoczesnym wzroście tzw. „biedy relatywnej” do 5 milionów. Autor Przemysław Wilczyński krytykuje niewydolność systemu pomocy społecznej, gdzie „prawie milion Polaków” nie kwalifikuje się do zasiłków z powodu przestarzałych kryteriów dochodowych. Raport „Poverty Watch 2025” prof. Ryszarda Szarfenberga ma wskazywać na narastające rozwarstwienie społeczne, podczas gdy „państwo polskie nie reaguje” na postulaty automatycznej waloryzacji świadczeń.

Kapłan katolicki stoi z powagą przed ołtarzem z grupą wykluczonych społecznie na tle. Scena podkreśla niegodziwość udzielania Komunii bez odpowiedniego przygotowania doktrynalnego.
Posoborowie

Ubóstwo jako serce Kościoła? Modernistyczna herezja w służbie rewolucji

Portal Tygodnik Powszechny (13 października 2025) publikuje wypowiedź „s. Małgorzaty Chmielewskiej”, prezentującą relację z życia wspólnoty w Zochcinie. Autorka opisuje codzienną „Mszę” sprawowaną przez „księdza”, w której uczestniczą osoby niepełnosprawne intelektualnie, bezdomni i uchodźcy. Szczególną uwagę poświęca przypadkowi Artura – niepełnosprawnego mężczyzny przyjmującego „komunię pod dwiema postaciami” bez jakiegokolwiek przygotowania doktrynalnego. Tekst gloryfikuje adhortację „Dilexi te” uzurpatora Leona XIV, przedstawiając ubogiego jako „serce Kościoła” i „nauczyciela” oraz redukując misję Kościoła do działalności socjalnej.

Kapłan w tradycyjnym stroju liturgicznym przemawia do zgromadzenia wiernych w koście z wielkim krzyżem na tle. Wierni są zatroskani i rozmyśleni podczas kazania o prawdziwym miłosierdziu a nowoczesnym aktywizmie społecznym.
Posoborowie

Leon XIV w „Dilexi te”: Naturalistyczna redukcja miłosierdzia do utopii społecznej

Portal Vatican News informuje o adhortacji „Dilexi te” wydanej przez „papieża” Leona XIV, w której przedstawia on ubogich jako ofiary systemowych niesprawiedliwości, kwestionując koncepcję merytokracji i domagając się „nowej dystrybucji dóbr”. Dokument pomija całkowicie nadprzyrodzony wymiar miłosierdzia, redukując misję Kościoła do świeckiego aktywizmu społecznego.

Ksiądz w tradycyjnym stroju kościelnym w kaplicy przy stole z pieniędzmi
Świat

Program Rx Kids w Michigan: materialistyczna namiastka prawdziwej pomocy katolickiej

Portal Catholic News Agency relacjonuje wprowadzenie w Michigan programu Rx Kids, zapewniającego bezwarunkowe świadczenia finansowe ciężarnym matkom w wysokości 1500 dolarów podczas ciąży oraz 500 dolarów miesięcznie przez pierwszy rok życia dziecka. Inicjatywa, przedstawiana jako narzędzie walki z ubóstwem niemowląt i poprawy wskaźników zdrowotnych, otrzymała poparcie lokalnych struktur posoborowych, w tym „Michigan Catholic Conference”. Dr Mona Hanna oraz Luke Shaefer, twórcy projektu, powołują się na dane wskazujące na redukcję przedwczesnych porodów o 18% i niższej masy urodzeniowej o 27% w Flint po wdrożeniu programu.

Tradycyjny biskup katolicki w pełnym stroju liturgicznym stoi przed starym, pogrążonym w ruinach kościołem z krucyfiksem. Na tle widoczna jest blaknąca freska św. Klary z Asyżu.
Posoborowie

Leon XIV i modernistyczna iluzja Kościoła bez pieniędzy

Portal Gość Niedzielny (4 października 2025) relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV podczas audiencji jubileuszowej, gdzie wezwał do modlitwy o „Kościół, który nie służy pieniądzom ani sobie samemu”. Jako wzór przedstawiono św. Klarę z Asyżu, rzekomo dowodzącą, że „Ewangelia podoba się młodym” poprzez radykalne wybory życiowe. W kontekście orędzia na Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy pod hasłem „Migranci, misjonarze nadziei”, struktury posoborowe raz jeszcze dowodzą swego oderwania od nadprzyrodzonej misji Kościoła.

Seminaryjny duchowny modli się w tradycyjnym kościele, ukazując powagę i wiarę zgodną z katolicką tradycją
Kurialiści

Hiszpański celebryta w „seminarium” – czyli emocjonalizm jako substytut powołania

Portal Opoka (3 września 2025) relacjonuje decyzję 36-letniego hiszpańskiego celebryty Pablo Garcíi, który – po wizycie w slumsach Manili – ogłosił porzucenie kariery modela i influencera na rzecz wstąpienia do „seminarium duchownego”. Jego wyznania o „poddaniu się Bogu” oraz odkryciu „duchowego ubóstwa” przedstawiane są jako przykład heroicznego nawrócenia.

Wnętrze tradycyjnego kościoła katolickiego podczas nabożeństwa, ołtarz z świecami, kapłan w ornacie, wierni modlący się w skupieniu, atmosfera szacunku i wiernej tradycji katolickiej.
Kurialiści

Biskup Bryl relatywizuje ubóstwo w duchu posoborowej rewolucji

Portal eKAI (11 sierpnia 2025) relacjonuje wystąpienie „biskupa” Damiana Bryla w Kobylinie, gdzie poświęcił on odnowione ołtarze i wygłosił homilię na temat ubóstwa jako naśladowania Chrystusa. „Biskup” kaliski stwierdził, że „żyć w ubóstwie to naśladować Chrystusa”, definiując je jako „dobry dystans wobec tego co posiadamy” i „wyznanie, że u Boga jest mój skarb”. Całość nacechowana jest teologicznym nominalizmem i redukcją chrześcijaństwa do psychologii relacji.

Realistyczny obraz św. Klary z Asyżu modlącej się przed Eucharystią w kaplicy, ukazujący jej pokorną postawę i głęboką religijność w tradycyjnym katolickim kontekście.
Duchowość

Święta Klara a autentyczność powołania: krytyka nowoczesnych narracji duchowości

Portal VaticanNews relacjonuje opis Ołtarza Św. Klary w bazylice jej imienia w Asyżu oraz kontekst życia tej świętej, przedstawiany przez biografów i klaryski. Artykuł koncentruje się na ikonografii ołtarza (trzy pola, dwie kolumny, osiem scen) oraz na wybranych momentach życia Klar, od Palmowej Niedzieli po chwałę końcową w kręgu papieskiej czci. Opisuje także, jak młoda Klara — poruszona przykładem Franciszka — opuszcza dom rodzinny i zakłada nową formę życia chrześcijańskiego wraz z poczynaniami swojej wspólnoty. Artykuł podkreśla „nowoczesność” Klar w kontekście ówczesnych konwenansów i posłużenie się obrazem jako narzędziem edukacyjnym dla wiernych i pielgrzymów. Narracja przedstawia Klarę jako postać odważną, która stawia wyzwania społecznym i religijnym normom swoich czasów, a jej losy służą jako przykład dla młodych poszukujących powołania. Artykuł kończy modłami i apelacją do młodzieży, by na podobieństwo Klar pragnęła życia w pełni, nie zadowalając się półśrodkami. Z połączenia tych elementów wynika teza dalszej analizy: choć artykuł próbuje ukazać Klarę jako inspirujący wzór, to jednak ukrywa prawdziwe fundamenty powołania monastycznego i zaniedbuje niezmienny charakter duchowości katolickiej przed 1958 rokiem.>

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.