Portal Catholic News Agency (20 stycznia 2026) donosi, iż antypapież Leon XIV zamierza celebrować Mszę Wieczerzy Pańskiej w bazylice św. Jana na Lateranie – rzekomy powrót do „długoletniej rzymskiej tradycji” po 12 latach rytualnych eksperymentów bergogliańskiego modernizmu. Komentowana informacja, podszyta fałszywą nostalgią za pozorami katolicyzmu, stanowi jedynie kolejne ogniwo w łańcuchu posoborowych deformacji.
Portal LifeSiteNews opublikował list emerytowanego profesora prawa Raymonda B. Marcina do antypapieża Leona XIV, w którym autor wyraża rzekomy niepokój o „ścieżkę obraną przez Kościół po Soborze Watyk…
Portal LifeSiteNews (7 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie „ks.” Davide Pagliaraniego, przełożonego Bractwa „św.” Piusa X (FSSPX), który w Friedrichshafen uzasadniał możliwość nowych „sakrów biskupich” dla swej struktury. Powołując się na rzekomy „stan konieczności” po „pontyfikacie Franciszka”, przedstawiciel schizmatyckiej grupy określił decyzję Marcela Lefebvre’a z 1988 roku jako „akt nadprzyrodzonej roztropności”, twierdząc jednocześnie, że obecny kryzys „usprawiedliwia apostolat” FSSPX.
Portal CNA (23 grudnia 2025) relacjonuje kontrowersje wokół dekretu „biskupa” Michaela Martina z diecezji Charlotte, który zakazuje używania balasek, klęczników oraz prywatnych prie-dieus podczas przyjmowania Komunii Świętej. Nakaz usunięcia tych „tymczasowych lub ruchomych elementów” do 16 stycznia 2026 roku uzasadniony został rzekomą troską o „jedność” liturgii i powołaniem się na „normę stojącą” Konferencji „biskupów” USA. „Biskup” Martin określił klękanie jako „absurdalne” w majowym liście, a teraz forsuje swoje modernistyczne rewizje mimo oporu kapłanów i wiernych. W tle pozostaje wcześniejsza likwidacja Mszy Trydenckiej w diecezji oraz zakaz używania szat liturgicznych z koronką.
Portal Catholic News Agency (22 grudnia 2025) informuje o liście apostolskim antypapieża Leona XIV „A Fidelity That Generates the Future”, rzekomo upamiętniającym 60. rocznicę dekretów soboru watykańs…
Portal Vatican News (9 grudnia 2025) relacjonuje konferencję na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, upamiętniającą 60. rocznicę tzw. „listu pojednania” polskich biskupów do niemieckich. Wydarzenie, współorganizowane przez ambasady Polski i Niemiec przy antykościele okupującym Watykan, gloryfikuje dokument głoszący „udzielamy wybaczenia i prosimy o nie” jako fundament współczesnej Europy. Wśród mówców znaleźli się m.in. „abp” Paul Richard Gallagher („Sekretarz ds. Relacji z Państwami”), Andrea Tornielli (dyrektor mediów watykańskich) oraz „kard.” Walter Kasper, wraz z świeckimi postaciami jak „ambasador” Adam Kwiatkowski czy była premier Hanna Suchocka.
Portal Catholic News Agency relacjonuje wizytę tak zwanego „Leona XIV” w miejscu wybuchu w porcie bejruckim z 4 sierpnia 2020 roku. Uzurpator watykańskiego tronu modlił się w milczeniu przed ruinami, złożył wieniec „ku pamięci ofiar” oraz spotkał się z rodzinami zabitych i rannych. Całość przedstawiona została jako gest współczucia wobec ofiar katastrofy, która pozostaje do dziś przedmiotem niezakończonego śledztwa obciążonego politycznymi wpływami.
Portal eKAI (19 listopada 2025) relacjonuje wypowiedź abp. Wacława Depo, przewodniczącego Komisji Maryjnej KEP, dotyczącą prac tej komisji oraz kontrowersji wokół najnowszej Noty Kongregacji Nauki Wiary dotyczącej tytułów maryjnych. Artykuł prezentuje modernistyczne podejście do kultu maryjnego, odcinające się od tradycyjnej teologii katolickiej.
Portal Catholic News Agency relacjonuje wypowiedź „biskupa” Ponen Paula Kubiego CSC z Mymensingh w Bangladeszu, który określił karę śmierci dla obalonej premier Sheikh Hasiny jako „jednostronną” i „nadużycie władzy”, powołując się na rzekomy sprzeciw Kościoła wobec kary głównej. Komentarz ten stanowi jawną zdradę niezmiennej doktryny katolickiej oraz polityczne zaangażowanie hierarchy w służbie świeckim ideologiom.
Portal LifeSiteNews (14 listopada 2025) relacjonuje wybór „pro-life champion” przez amerykańskich „biskupów”, którzy rzekomo „przyjęli z przewagą głosów narodową konsekrację Najświętszemu Sercu Jezusa”. Wspomina też o ośmiu „biskupach” głosujących przeciwko tej inicjatywie oraz o rzekomych działaniach Watykanu zmierzających do usunięcia Matki Bożej z życia „kościoła”. Całość podszyta jest retoryką „znaków nadziei” i „objawów rozkładu”, co stanowi klasyczny przykład modernistycznej dialektyki, maskującej głęboką apostazję posoborowej sekty.
