Portal eKAI (2 lutego 2026) relacjonuje uroczyste gratulacje, jakie „abp” Tadeusz Wojda – nominalny przewodniczący Konferencji „Episkopatu” Polski – skierował do „bp” Krzysztofa Zadarki z okazji „mianowania” go „biskupem koszalińsko-kołobrzeskim”. W liście pełnym modernistycznej nowomowy czytamy m.in.: „Niech posługa biskupia będzie czasem okazywania bliskości, miłości, wrażliwości i uważności wobec wiernych”.
Biuro Prasowe Archidiecezji Warszawskiej relacjonuje obchody Dnia Życia Konsekrowanego w święto Ofiarowania Pańskiego, podczas którego osoby określane mianem „sióstr zakonnych”, „ojców i braci zakonnych” oraz przedstawiciele instytutów świeckich zgromadzili się w warszawskiej Archikatedrze. Ceremonii przewodniczył „biskup” Michał Janocha, zaś „metropolita warszawski” Adrian Galbas wygłosił przemówienie pełne teologicznych nieścisłości i modernistycznych frazesów.
Portal eKAI (2 lutego 2026) relacjonuje stanowisko „kardynała” Gerharda Müllera, który krytykuje plany utworzenia w Niemczech „konferencji synodalnej”. Emerytowany prefekt Kongregacji Nauki Wiary ostrzega przed nadaniem świeckim równych praw decyzyjnych z biskupami. Wypowiedź ta, choć pozornie broniąca struktury Kościoła, pozostaje więźniem modernistycznej logiki posoborowych deformacji.
Portal LifeSiteNews (2 lutego 2026) opublikował wystąpienie emerytowanego „biskupa” Josepha Stricklanda, który deklaruje: „NIE MOGĘ MILCZEĆ” wobec pogłębiającego się zamętu w „Kościele”. Dokument ten, pełen emocjonalnych apeli o „odwagę” i „odnowę”, stanowi jaskrawą ilustrację teologicznego bankructwa struktury posoborowej.
Portal neo-kościoła Vatican News (1 lutego 2026) donosi, iż uzurpator stołeczny Leon XIV pozdrowił uczestników tzw. Ruchu Światło-Życie z diecezji siedleckiej, przebywających w Rzymie pod przewodnictwem „biskupa pomocniczego” Grzegorza Suchodolskiego. Grupa 38 osób – w tym 15 małżeństw i sześcioro młodych – uczestniczy w dwutygodniowych „rekolekcjach III stopnia”, rzekomo rozważając „tajemnicę życia Kościoła” i „gotowość do służby”. Ten teatr duchowego samozadowolenia odsłania głębię apostazji struktur posoborowych.
Portal LifeSiteNews w wywiadzie z o. Charlesem Murrem (31 stycznia 2026) przedstawia analizę duchowego rozkładu w strukturach posoborowych po Vaticanum II. Duchowny wskazuje na „otwarcie na świat” jako przyczynę przyjęcia marksistowskich ideologii, zaniku dyscypliny doktrynalnej oraz degeneracji środowisk kurialnych. Kryzys przypisuje się jednak wyłącznie „błędnym interpretacjom” soboru, pomijając heretycki charakter samych dokumentów, które – jak wykazuje *Syllabus Errorum* Piusa IX – stanowią formalne odrzucenie nieomylnego Magisterium.
Portal eKAI (31 stycznia 2026) relacjonuje homilię kard. Marc’a Ouelleta, wygłoszoną przy grobie Benedykta XVI, w której kanadyjski purpurat nazwał zmarłego uzurpatora „uprzywilejowanym świadkiem prawdziwej wiary”, wskazując na jego dzieło „Jezus z Nazaretu” jako rzekome antidotum na „zapomnienie o chrześcijańskich korzeniach Europy”. W przemówieniu pełnym teologicznych nieprecyzji Ouellet zestawił Ratzingera z Newmanem, Lubacem i Balthasarem – modernistami potępionymi de facto przez przedsoborowe Magisterium.
Synkretyzm i apostazja w służbie neo-kościoła na Białorusi
Portal eKAI (31 stycznia 2026) relacjonuje wywiad z byłym administratorem posoborowych struktur na Białorusi, Tadeuszem Kondrusiewiczem. W …
Portal eKAI (30 stycznia 2026) informuje o nominacji ks. dr. Rafała Szczurowskiego na dyrektora Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie przez pseudokardynała Grzegorza Rysia. Nowy zarządca tej instytucji okupującej historyczne dziedzictwo prawdziwego Kościoła zapowiada ponowne otwarcie czytelni naukowej od 10 lutego, podkreślając, że „im więcej źródeł znamy, tym łatwiej radzić sobie z teraźniejszością”.
Portal Episkopat.pl (28 stycznia 2026) informuje o przygotowaniach watykańskiej Fundacji im. Josepha Ratzingera-Benedykta XVI do obchodów 100. rocznicy urodzin tegoż modernistycznego teologa. Nowy przewodniczący ks. prof. Roberto Regoli zapowiada „pasjonujący pięcioletni okres” działań obejmujących konferencje, publikacje i wystawy gloryfikujące dorobek Ratzingera, określanego jako „źródło i potwierdzenie licznych dróg nawrócenia na świecie”. Artykuł stanowi jawny przejaw bałwochwalczego kultu osoby w miejsce oddawania czci Bogu w Trójcy Świętej Jedynego.
