Portal gosc.pl (25 kwietnia 2026) informuje o wyborze „arcybiskupa” Westminsteru Richarda Motha na przewodniczącego Konferencji Episkopatu Anglii i Walii, który zastąpił „kardynała” Vincenta Nicholsa pełniącego tę funkcję od 2009 roku. Nowy przewodniczący zadeklarował po wyborze, że jego priorytetem będzie misja, która pozwala nam nieść światło Ewangelii i pokój Chrystusa światu,…
Portal eKAI informuje, że „biskupi” Anglii i Walii wybrali „arcybiskupa” Westminsteru, Richarda Motha, na „przewodniczącego Konferencji Biskupów Katolickich”. Ta biurokratyczna rotacja personalna w strukturach sekty posoborowej jest jedynie potwierdzeniem trwającego od dziesięcioleci procesu degradacji urzędu hierarchicznego.
Wybór Richarda Motha na „przewodniczącego” episkopatu jest…
Portal eKAI (2 listopada 2025) informuje o 80. urodzinach Vincenta Gerarda Nicholsa, byłego „arcybiskupa” Westminsteru, prezentując jego karierę jako wzór „posługi” w strukturach posoborowych. Wychwalane są jego działania ekumeniczne, udział w anglikańskich ceremoniach monarchicznych oraz kierowanie Konferencją „Biskupów” Anglii i Walii. Komentowany artykuł pomija całkowicie doktrynalną dewastację dokonaną przez tego hierarchy podczas jego długoletniej kariery w neo-kościele.
Portal Vatican News (20 kwietnia 2026) relacjonuje spostrzeżenia „kardynała” Vincenta Nicholsa dotyczące rzekomego wzrostu liczby konwersji na katolicyzm w Wielkiej Brytanii, w szczególności w diecezji Westminster. „Kardynał” opisuje ten proces nie jako powrót do jedynej prawdziwej wiary wymagany przez prawo Boże, lecz jako wynik „przemiany serca, umysłu i duszy”,…
Portal Opoka – w artykule z 3 października 2025 roku – informuje o nominacji Sarah Mullally na „arcybiskupa” Canterbury w Kościele anglikańskim, podkreślając, że z perspektywy katolickiej jej „święcenia” są nieważne. Artykuł, pozornie wierny doktrynie, kryje jednak niebezpieczne półprawdy i milczenia, zdradzające modernistyczną mentalność.
Portal eKAI (3 października 2025) relacjonuje oświadczenie „kardynała” Vincenta Nicholsa, wydane po ataku na synagogę w Manchesterze. Przewodniczący Konferencji „Biskupów Katolickich” Anglii i Walii wyraził „poruszenie” zabiciem dwóch żydowskich wiernych, nazywając incydent „przejawem skrajnej nienawiści”. Zapewnił społeczność żydowską o „szczerych i głębokich modlitwach” katolików, podkreślając, że „Żydzi i chrześcijanie są głęboko związani wspólną wiarą w Boga”, a w tradycji katolickiej naród żydowski jest „starszymi braćmi w wierze”. Nawoływał do budowania „spójnej i pełnej szacunku społeczności” bez przemocy.
Portal CNA (25 września 2025) relacjonuje oburzenie „kardynała” Vincenta Nicholsa oraz innych przywódców „Kościoła” w Anglii wobec uczestników antyimigracyjnego wiecu „Unite the Kingdom”. Protestujący, niosący flagi brytyjskie i krzyż św. Jerzego, zostali oskarżeni o „kooptowanie chrześcijaństwa” dla celów „sprzecznych z Ewangelią”. W odpowiedzi „duchowni” wydali oświadczenie promujące absolutną akceptację imigracji pod hasłami „miłosierdzia” i „gościnności”.
Portal LifeSiteNews relacjonuje pogrzeb Katharine, Duchess of Kent, konwertytki na katolicyzm w 1994 roku, który odbył się 16 września 2025 w katedrze westminsterskiej, z udziałem członków brytyjskiej rodziny królewskiej, w tym „króla” Karola III i księcia Williama. Wydarzenie określane jest jako przełomowe w relacjach ekumenicznych, z wiadomością od „papieża” Leona XIV i muzyką Bacha oraz Mozarta. Artykuł podkreśla konwersję arystokratki, jej syna oraz jej późniejsze poglądy na życie jako dar Boży po tragicznych doświadczeniach z aborcją i poronieniem, kontrastując to z ekumenicznymi inicjatywami Karola.
Portal Catholic News Agency relacjonuje pogrzeb Katharine, Duchess of Kent, w Westminster Cathedral w Londynie 16 września 2025 roku, jako pierwszy katolicki pogrzeb w rodzinie królewskiej Wielkiej Brytanii od wieków. Artykuł podkreśla konwersję duchesse na katolicyzm w 1994 roku, obecność króla Charlesa III i członków rodziny, Mszę żałobną celebrowaną przez „kardynała” Vincenta Nicholsa oraz telegram kondolencyjny od „papieża” Leona XIV (Robert Prevost). Wydarzenie przedstawiane jest jako historyczny krok w relacjach między monarchią a „Kościołem”, z akcentem na ekumeniczną harmonię i dziedzictwo „chrześcijańskiej dobroci” duchesse. Ta narracja nie jest jednak wyrazem autentycznego katolicyzmu, lecz symptomem apostazji posoborowej, gdzie wiara sprowadzona zostaje do naturalistycznego dialogu i świeckiej tolerancji, ignorując absolutne panowanie Chrystusa Króla nad narodami.
Artykuł z portalu eKAI (16 września 2025) relacjonuje pogrzeb księżnej Kentu, pierwszej od reformacji publicznej konwersji członka brytyjskiej rodziny królewskiej na katolicyzm w 1994 roku, z udziałem króla Karola III i królowej Camilli w katedrze westminsterskiej. Tekst podkreśla jej życie naznaczone osobistymi tragediami, takimi jak aborcja w 1975 roku i późniejsza strata dziecka, oraz konwersję po decyzji anglikańskiego synodu o święceniach kobiet w 1992 roku. Cytuje też „kardynała” Vincenta Nicholsa i „papieża” Leona XIV w kontekście jej służby publicznej. Ta relacja, pozornie celebrująca historyczne wydarzenie, w istocie ukazuje głębokie bankructwo posoborowego ekumenizmu, który relatywizuje niezmienną doktrynę katolicką i toleruje apostazję pod płaszczykiem dialogu.
