wiara katolicka

Sakramentalna msza w tradycyjnej katolickiej świątyni z kapłanem w liturgicznych szatach, oddająca duchową powagę i autentyczną wiarę, ukazująca głębię katolickiego kultu
Polska

Redukcja katolickiej duchowości do koncertowej rozrywki w cieniu apostazji

Portal Opoka relacjonuje debiut albumu „Proste słowa” duetu Joanna i Paweł Klinowie, prezentując ich jako nowe głosy na polskiej scenie muzyki chrześcijańskiej. Artykuł zawiera wywiad, w którym para opowiada o połączeniu śpiewu operowego z jazzem i folkiem, o wykorzystaniu fragmentów Pisma Świętego w tekstach, o intencji nie moralizowania, lecz poruszania i dawania wytchnienia, oraz o marzeniach o koncertach z pełnymi salami. Podkreśla, że album wychwala Boga, trafia do wierzących i poszukujących, a muzyka ma pomagać w zwróceniu się ku Bogu.

Kultura

Satyra „1670” jako modernistyczna profanacja historii i wiary katolickiej

Artykuł z „Tygodnika Powszechnego” (19 września 2025) recenzuje drugi sezon serialu Netflixa „1670”, skupiając się na postaci szlachcica Jana Pawła Adamczewskiego granego przez Bartłomieja Topę, satyrycznej wizji XVII-wiecznego folwarku z anachronizmami i aluzjami do współczesności. Autor Anita Piotrowska chwali produkcję za humor, kostiumy i finałową puentę o potrzebie wyjścia z „dworku” symbolizującego polski zaścianek, choć krytykuje nierówny poziom żartów i brak ironii w niektórych manifestach postępowych.

Kardynał w sutannie trzymający krucyfiks przed ołtarzem, symbol oddania prawdziwej wiary katolickiej, odrzucając relikty pogaństwa
Świat

Zaginiona bransoleta faraona: symbol pogańskiego mroku w obliczu katolickiej prawdy

Portal Gość Niedzielny informuje o zaginięciu 3 000-letniej złotej bransolety faraona Amenemope z XXI dynastii Egiptu, ostatniej widzianej w pracowni konserwatorskiej Muzeum Egipskiego w Kairze; egipskie władze wszczęły dochodzenie, w tym inwentaryzację i alerty graniczne, podkreślając wartość artefaktu jako świadectwa starożytnego kunsztu i bogactwa. Ten news, skupiony na materialnym dziedzictwie pogańskiego Egiptu, ujawnia duchową pustkę posoborowego „katolicyzmu”, gdzie relikty bałwochwalstwa kradną scenę, podczas gdy integralna wiara katolicka potępia takie relikwie jako symbol szatańskiego zwiedzenia, ignorując wezwanie do publicznego panowania Chrystusa Króla nad narodami.

Rekwizyt religijny, kapłan w liturgicznych szatach czytający encyklikę papieską w tradycyjnej świątyni, ukazujący powagę i wierność wierze katolickiej
Posoborowie

Leon XIV i redukcja papieskiej misji do ewangelijnego dialogu bez Chrystusowego panowania

Portal Opoka relacjonuje wywiad z „papieżem” Leonem XIV (Robertem Prevostem), w którym ten uzurpator na tronie Piotrowym redukuje swą rolę do głoszenia Ewangelii jako zbioru wartości humanistycznych, podkreślając dialog, mosty między ludźmi i unikanie polaryzacji, bez wzmianki o konieczności nawrócenia i poddania się pod panowanie Chrystusa Króla.

Religijny kapłan w tradycyjnych szatach przed krucyfiksem w kościele, symbolizujący wierność naukom Kościoła w obliczu modernistycznych zagrożeń
Posoborowie

Leon XIV i modernistyczna fasada: relatywizm w obliczu grzechu sodomii

Portal Opoka relacjonuje wywiad rzekę z „papieżem” Leonem XIV (Robertem Prevostem), uzurpatorem na Stolicy Piotrowej, w którym tenże deklaruje, że „nauczanie Kościoła się nie zmieni” w kwestii homoseksualizmu, rodziny i seksualności, odwołując się do dokumentu Fiducia Supplicans zatwierdzonego przez jego poprzednika. Podkreśla brak planów zmian doktrynalnych, krytykuje polaryzację, wzywa do szacunku dla „innych” i podkreśla, że małżeństwo to unia mężczyzny i kobiety, choć błogosławi parom jednopłciowym bez rytualizacji. Odnosi się też sceptycznie do diakonatu kobiet. Ta rzekoma obrona ortodoksji to tylko modernistyczna iluzja, która pod płaszczykiem niezmienności niszczy integralną wiarę katolicką, relatywizując grzech śmiertelny i zapominając o nadprzyrodzonym przeznaczeniu dusz.

Tradycyjna katolicka klasa szkolna z kapłanem i uczniami w świątyni, ukazująca autentyczną i poważną atmosferę wiary katolickiej
Polska

Relatywizacja katolickiej misji: Religia i etyka jako świecki standard w szkołach

Dariusz Kwiecień, przedstawiciel Stowarzyszenia Katechetów Świeckich, w rozmowie z Anną Rasińską dla KAI z 18 września 2025 roku, promuje obywatelski projekt ustawy „Tak dla religii i etyki w szkole”, który zakłada obligatoryjne wprowadzenie tych zajęć do polskiego systemu edukacji, z naciskiem na ich obecność w 23 krajach UE jako „europejski standard”. Projekt przewiduje dwie godziny tygodniowo, oceny wpływające na promocję, coroczne deklaracje wyboru i zwolnienia na rekolekcje, a zbiórka ponad pół miliona podpisów ma zapewnić jego rozpatrzenie w Sejmie 26 września. Ta inicjatywa, ubrana w szaty narodowej zgody, ukazuje głęboką apostazję posoborowego establishmentu, redukując sacrum (świętość) do profanum naturalistycznego wychowania, ignorując absolutny prymat panowania Chrystusa Króla nad edukacją i sumieniami.

Sentymentalny, realistyczny obraz katolickiego pogrzebu, ukazujący duchową i sakramentalną atmosferę, oddając hołd ofiarom Katynia z głębokim szacunkiem i wiarą w Króla Niebieskiego.
Polska

Katastrofa posoborowego „pogrzebu” Katyńskiego: Brak Chrystusa Króla i Wiecznego Zbawienia

Portal eKAI relacjonuje uroczystość pogrzebu szczątków Ofiar Zbrodni Katyńskiej w katedrze polowej Wojska Polskiego w Warszawie 18 września 2025 roku. Mszy przewodniczył „biskup” polowy Wiesław Lechowicz, z udziałem „prezydenta” Karola Nawrockiego i przedstawicieli władz państwowych. W homilii „biskup” podkreślił znaczenie pamięci i prawdy jako fundamentu wolności narodu, odwołując się do historycznego tła zbrodni sowieckiej z 1940 roku. Szczątki, w tym 15 czaszek i materiał kostny, złożono w krypcie katedry, a „prezydent” Nawrocki wygłosił przemówienie o patriotyzmie, honorze ofiar i potrzebie obrony niepodległości Polski. Uroczystość oprawiono militarnie i patriotycznie, z chórem wojskowym i posterunkiem honorowym.

Kardynał w tradycyjnym stroju katolickim w świątyni, symbolizujący wierność prawdziwej wierze katolickiej, wyrażający powagę i duchowe zaangażowanie
Posoborowie

„Abp” Wachowski: Kolejny dyplomata w służbie sekty okupującej Watykan

Artykuł z portalu eKAI (18 września 2025) informuje o mianowaniu ks. prałata Mirosława Stanisława Wachowskiego nuncjuszem apostolskim w Iraku przez „papieża” Leona XIV, z jednoczesnym wyniesieniem go do godności „arcybiskupa” tytularnego Villamagna di Proconsolare. Tekst podaje biograficzne szczegóły: urodzony w 1970 roku w Piszu, święcenia w 1996 roku w diecezji ełckiej, służba dyplomatyczna Stolicy Apostolskiej od 2004 roku, doświadczenie w nuncjaturach i organizacjach międzynarodowych, znajomość języków obcych.

Zakonnica modląca się w celi klasztornej, symbol oddania i męczeństwa w trudnych czasach sowieckiego ucisku, odzwierciedlając tradycyjną katolicką pobożność.
Polska

Syberyjski mit nazaretanek: humanitaryzm zamiast katolickiej ofiary

Portal eKAI relacjonuje deportacje sióstr nazaretanek w 1941 roku przez NKWD, ich cierpienia na Syberii, modlitwy w łagrach, ratowanie słabszych poprzez dzielenie chleba, śmierć s. Fidelis Minta, ewakuację z Armią Andersa, opiekę nad sierotami w Teheranie i Afryce, oraz współczesne zaangażowanie zakonu w pomoc uchodźcom z Ukrainy, podkreślając lekcję o ocaleniu człowieczeństwa przez modlitwę i obecność przy bliźnim w obliczu kruchości wolności. Dzisiejszy artykuł redukuje katolickie świadectwo męczeństwa do świeckiego humanitaryzmu, pomijając absolutny prymat łaski uświęcającej i publicznego panowania Chrystusa Króla nad narodami.

Fotografia realistyczna zakonnic katolickich modlących się w obozie koncentracyjnym, symbolizująca ich cierpienie i wierność wierze w trudnych warunkach
Polska

Relatywizacja męczeństwa nazaretanek: od katolickiej ofiary do humanistycznego humanitaryzmu

Portal Opoka.org.pl relacjonuje losy sióstr nazaretanek deportowanych w 1941 roku przez NKWD, podkreślając ich modlitwę w bydlęcych wagonach, pracę w łagrach za Uralem i opiekę nad sierotami po amnestii. Artykuł kończy wezwaniem do budowania świata opartego na dobru i nadziei, w kontekście rocznicy sowieckiej agresji z 17 września 1939 roku. Ta narracja, choć pozornie oddająca hołd wierze, w istocie redukuje katolickie świadectwo do świeckiego humanitaryzmu, pomijając eschatologiczny wymiar ofiary i panowanie Chrystusa Króla nad narodami – co jest klasycznym objawem posoborowej apostazji.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.