Portal LifeSiteNews (26 stycznia 2026) relacjonuje „sakrę” Josefa Grünwidla jako „arcybiskupa” Wiednia, dokonaną przez struktury posoborowe. Ceremonia w „katedrze” św. Szczepana obfitowała w skandalic…
Portal eKAI informuje o intronizacji Josefa Grünwidla na urząd „arcybiskupa” Wiednia. Ceremonia w katedrze św. Szczepana zgromadziła 24 stycznia 2026 roku przedstawicieli struktur posoborowych, władz świeckich oraz delegatów sekt heretyckich. Rytuał, mający pozory sukcesji apostolskiej, odbył się pod przewodnictwem kardynała Christopha Schönborna – modernistycznego „arcybiskupa” znanego z propagowania komunii dla rozwodników i błogosławieństw dla związków sodomickich. Całość stanowi groteskowe widowisko sprzeniewierzające się wszystkim zasadom katolickiej eklezjologii.
Kard. Schönborn i posoborowa redukcja Bożego Narodzenia do terapii społecznej
Portal eKAI (21 grudnia 2025) relacjonuje wypowiedź byłego arcybiskupa Wiednia, Christopha Schönborna, który w felietonie…
Portal eKAI (17 grudnia 2025) relacjonuje wydarzenie, w którym „ks.” Toni Faber – proboszcz wiedeńskiej katedry św. Szczepana – wraz z burmistrzem dzielnicy i przedstawicielką Poczty Austriackiej uczestniczył w sortowaniu świątecznej poczty. Akcja przedstawiona została jako „wspieranie Dzieciątka Jezus” poprzez pomaganie w dostarczaniu „radosnego przesłania” i „drobnych upominków”. Artykuł podkreśla popularność tradycji wysyłania kartek świątecznych (50 milionów przesyłek) oraz przywołuje młodzieńcze doświadczenia „ks.” Fabera jako doręczyciela.
Portal Catholic News Agency relacjonuje protesty przeciwko wystawie „Du sollst dir ein Bild machen” w wiedeńskim Künstlerhaus Vereinigung, prezentującej m.in. wizerunek „ukrzyżowanej żaby” oraz „trans…
Portal LifeSiteNews relacjonuje wydarzenie z 9 grudnia 2025 roku, w którym uczestnicy określający się jako „katolicy” zorganizowali modlitewne zgromadzenie przed wiedeńskim „Künstlerhaus”, gdzie odbywa się państwowo finansowana wystawa sztuki. Ekspozycja zatytułowana „You shall make for yourself an image” („uczynisz sobie obraz”) stanowi otwarte pogwałcenie drugiego przykazania Dekalogu: „Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani obrazu tego, co jest na niebie wysoko” (Wj 20,4 Wlg). Główny obraz wystawy przedstawia Najświętszą Marję Pannę jako brodatego mężczyznę trzymającego dziecko.
Portal Opoka (24 października 2025) relacjonuje nominację ks. Josefa Grünwidla na „arcybiskupa” Wiednia przez antypapieża Leona XIV (Robert Prevost). „Kard. Christoph Schönborn uważa nominację […] za «wielki dar świadomości, że archidiecezja jest w dobrych rękach»” – czytamy, przy czym sam „kardynał” określa swego następcę jako „właściwą osobę do tego zadania!”. Artykuł w tonie bezkrytycznej adoracji przemilcza kluczowe kwestie doktrynalne, ukazując głęboką przepaść między posoborową fikcją a niezmienną rzeczywistością Kościoła Katolickiego.
Portal „Tygodnik Powszechny” (21 października 2025) relacjonuje projekt przechylenia pomnika burmistrza Wiednia Karla Luegera o 3,5 stopnia jako „artystyczny gest” przeciw antysemityzmowi, równolegle promując hedonistyczną kulturę wina poprzez poradnik „Nóż w pinocie” Tomasza Prange-Barczyńskiego i mistyfikację Béli Hamvasa pt. „Filozofia wina”. Tekst gloryfikuje doczesne przyjemności, całkowicie pomijając nadprzyrodzony porządek i obowiązek poddania wszelkiej kultury pod panowanie Chrystusa Króla.
Portal LifeSiteNews informuje o nominacji 63-letniego Josefa Grünwidla przez „papieża” Leona XIV na „arcybiskupa” Wiednia. Grünwidl, dotychczasowy „administrator apostolski” archidiecezji, znany jest z otwartego poparcia dla „święceń” kobiet, dopuszczenia niekatolików do „komunii”, zniesienia celibatu oraz przynależności do heterodoksyjnej grupy „Wezwanie do nieposłuszeństwa”. Jego działalność stanowi jawny bunt przeciw niezmiennej doktrynie katolickiej.
Portal eKAI (17 października 2025) relacjonuje nominację Josefa Grünwidla na „arcybiskupa metropolitę Wiednia” przez antypapieża Leona XIV. Grünwidl – wyświęcony w 1988 roku w posoborowym rycie – pełnił dotąd funkcję „administratora apostolskiego” po odwołaniu poprzedniego modernistycznego zarządcy. Jego „kariera” obejmuje posługę w wiedeńskich parafiach, zarządzanie dekanatami oraz funkcje kurialne. Artykuł pomija całkowicie kryterium doktrynalnej wierności, redukując kapłaństwo do biurokratycznej kariery w strukturze antykościoła.
