Wielki Post

Prawny kapłan katolicki w tradycyjnej sutannie modli się z różańcem w kościele, podczas gdy nowoczesni klerycy prowadzą ekumeniczny dialog z nierzymiarowcami.
Posoborowie

Akcja „Misjonarz na Post”: indywidualistyczny panteizm w służbie hydy spustoszenia

Portal VaticanNews (oficjalny medium sekcji posoborowej) promuje 13. edycję akcji „Misjonarz na Post”, inicjatywę modlitewną za „konkretnych polskich misjonarzy” podczas Wielkiego Postu. Artykuł przedstawia tę kampanię jako „realne wsparcie” poprzez „modlitwę, post, ofiarowanie cierpienia” dla wybranych osób, podkreślając „osobisty charakter modlitwy” i budowanie „trwałej więzi duchowej”. Inicjatywa odbywa się pod patronatem Konferencji Episkopatu Polski oraz Komisji Episkopatu ds. Misji, a jej celem jest wsparcie dla misjonarzy pracujących „w trudnych warunkach społecznych i kulturowych”. Analiza tej akcji ujawnia jednak nie tylko błędy pastoralne, ale głębokie zaprzeczenie katolickiej eklezjologii i teologii misji, będące owocem soborowej rewolucji i systemowej apostazji.

Scena wielkopostna przedstawiająca tradycyjny katolicki procesję pokutną z kapłanem i wiernymi w modlitwie przed królem.
Kurialiści

Wielki Post w neo-kościele: naturalistyczna dewastacja duchowości

Portal eKAI.pl informuje o rozpoczęciu Wielkiego Postu 18 lutego 2026 roku, przedstawiając go jako „czas nawrócenia i pokuty” według liturgii i orędzia fikcyjnego „papieża Leona XIV”. Artykuł promuje praktyki soborowe, naturalistyczną duchowość pozbawioną wymiaru nadprzyrodzonego oraz ekumeniczne „wspólnoty chrześcijańskie”, całkowicie przemilczając katolicką doktrynę o grzechu, łasce, sakramentach i sądzie Bożym.

Duchowość

Redukcja wiary do subiektywnej miłości: herezja w „Tygodniku Powszechnym”

Portal „Tygodnik Powszechny” w dniu 17 lutego 2026 r. opublikował artykuł o. Wacława Oszajcy SJ pod tytułem „Wielki Post jako sprawa miłości, czas życia, nie śmierci”, w którym autor przedstawia heretycką redukcję relacji Boga z ludźmi do abstrakcyjnej, subiektywnej miłości, zniekształcając Pismo Święte i doktrynę katolicką. Oszajca, odwołując się do biblijnych opowieści, twierdzi, że Bóg „przemusza” ludzi do zła, a na Golgocie „spełniło się marzenie Boga”, a Jezus „ulegał przemocy”, co jest bluźnierstwem i herezją. Artykuł ten, typowy dla współczesnego modernistycznego katolicyzmu, całkowicie pomija kluczowe dogmaty: grzech pierworodny, konieczność łaski, sakramenty, karę wieczną oraz wymiar społeczny królestwa Chrystusa. W następującej analizie demaskujemy te błędy na tle niezmiennej wiary katolickiej sprzed 1958 roku.

Arcybiskup Tadeusz Wojda wygłaszający kazanie w czasie Wielkiego Postu w tradycyjnym kościele katolickim
Posoborowie

Posoborowy humanizm zamiast pokuty: Analiza przemówienia arcybiskupa Wojdy

Portal episkopat.pl zamieścił 17 lutego 2026 roku przemówienie przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, arcybiskupa Tadeusza Wojdy, z okazji rozpoczęcia Wielkiego Postu. Arcybiskup zachęca do „odkrywania Bożej miłosierdzia” przez sakramenty spowiedzi i eucharystii, podkreślając, że Wielki Post to „czas aktywnej konwersji i czujności”, a nie „pasywnej oczekiwania”. Wzywa do szukania Chrystusa „w codziennych drogach” i cytuje modlitwę św. Franciszka o pokój, nawiązując do 800-lecia śmierci tego świętego.

Tradycyjny katolicki wnętrze kościoła podczas Wielkiego Postu z księdzem sedewakantystą w modlitwie
Posoborowie

Wielki Post w sekcie posoborowej: humanitaryzm zamiast pokuty

Portal Episkopat.pl (17 lutego 2026) publikuje przesłanie przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski (KEP) abp Tadeusza Wojdy SAC z okazji rozpoczęcia Wielkiego Postu. Artykuł przedstawia standardowe, współczesne wezwanie do „zbliżenia się do Chrystusa”, odkrywania „miłosierdzia Bożego” oraz aktywnego „nawrócenia” w sakramentach spowiedzi i Eucharystii, z podkreśleniem przygotowania do Wielkanocy i cytatem modlitwy św. Franciszka z Asyżu o pokój. Przesłanie to, pozbawione jakiejkolwiek odniesień do niezmiennej wiary katolickiej, redukuje duchowość Wielkiego Postu do subiektywnego doświadczenia i humanitarnego idealizmu, całkowicie przemilczając konieczność publicznego wyznania wiary, walki z apostazją oraz podporządkowania całego życia panowaniu Chrystusa Króla. Jest to typowy przykład apostazji sekty posoborowej, która zamienia pokutę w emocjonalną refleksję, a Eucharystię w wspólnotowe zgromadzenie pozbawione teologii ofiary przebłagalnej.

Pusty kościół z modernistycznym ołtarzem i gasnącymi świecami symbolizujący duchową ruinę heretyckich rekolekcji.
Kurialiści

Rekolekcje w heretyckim Kościele: duchowa ruina zamiast odnowy

Portal eKAI.pl (17 lutego 2026) prezentuje przegląd wielkopostnych rekolekcji organizowanych w Polsce przez różne wspólnoty i instytucje Kościoła posoborowego. Tekst zachęca do udziału w tych wydarzeniach jako środkach duchowej odnowy, od medytacji krzyża po rekolekcje rodzinne i benedyktyńskie. Jednak całkowicie pomija fundamentalną prawdę: że wszystkie te struktury znajdują się w stanie apostazji i herezji, a zatem ich rekolekcje, choć mogą wydawać się pobożne, są bezwartościowe dla zbawienia i często służą utrwaleniu modernistycznej rewolucji. Brak jest jakiegokolwiek ostrzeżenia, że uczestnictwo w takich wydarzeniach w heretyckim Kościele jest grzechem i prowadzi do zagłady duszy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.