Portal Opoka.org.pl informuje o obchodach święta Katedry św. Piotra w bazylice watykańskiej, opisując tradycyjne elementy kultu, takie jak „ubieranie” figury Apostoła w czerwoną kapę i tiara oraz czczenie drewnianej katedry. Artykuł, podpisany przez „AS publikację” 22 lutego 2026, przedstawia te praktyki jako kontynuację wiary katolickiej, powołując się na wczesne źródła…
Komunikat Kurii Diecezjalnej w Tarnowie, opublikowany 16 lutego 2026 roku przez portal Gość Niedzielny, stanowi nextony przykład tego, jak struktury posoborowe redukują tragiczne zbrodnie przeciwko sakramentowi chrztu i moralności do kwestii biurokratycznego compliance i procedur, całkowicie pomijając wymiar grzechu, kary kanonicznej i zbawienia dusz. Artykuł ma charakter apologetyczny, usprawiedliwiający biskupa Andrzeja Jeża, i ujawnia mentalność całkowicie zsekularyzowaną, w której obowiązek kościelny jest rozumiany przez pryzmat współczesnego prawa państwowego, a nie niezmiennego prawa Bożego.
Portal eKAI.pl informuje o nocnej Drodze Krzyżowej z Nowej Słupi do sanktuarium na Świętym Krzyżu, organizowanej przez Duszpasterstwo Trzeźwości Diecezji Kieleckiej w ramach Tygodnia Modlitw o Trzeźwość Narodu. Wydarzenie ma charakter „wynagradzający za grzechy popełniane w czasie karnawału” i ma na celu wsparcie osób walczących z uzależnieniami. Uczestnicy rozważają stacje Drogi Krzyżowej łącząc je ze świadectwami osób z nałogów. Msza św. ma być odprawiona przez bp. Andrzeja Kaletę, a wierni mogą wpisać się do Księgi Trzeźwości. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu obchodzony jest w Polsce od 1968 r.
To wydarzenie, choć wykorzystuje tradycyjne elementy, jest przejawem soborowej apostazji, redukując katolicką wiarę do programów społecznych i psychologicznych, a prawdziwą pokutę i nawrócenie zastępując abstrakcyjnym „apostolstwem trzeźwości”.
Portal Opoka.org.pl publikuje orędzie samozwańczego „papieża” Leona XIV (Robert Prevost) na Wielki Post 2026, zatytułowane „Słuchać i pościć”. Tekst ten, pozbawiony jakiejkolwiek katolickiej teologii zbawienia, redukuje ascetykę wielkopostną do psychologicznej „gotowości do słuchania” oraz wstrzemięźliwości językowej, przemilczając centralność Ofiary Krzyżowej, sakramentów oraz konieczności stanu łaski. Stanowi on kolejny dowód na to, że struktura okupująca Watykan promuje modernistyczny humanitaryzm w miejsce integralnej wiary.
Portal eKAI (3 listopada 2025) relacjonuje inicjatywę „bpa” Andrzeja Siemieniewskiego, który pod pretekstem odpowiedzi na dokument „Spes non confundit” antypapieża Leona XIV (Franciszka), organizuje tzw. „Jubileusz Ubogich”. Centralne obchody zaplanowano w modernistycznej przestrzeni Bazyliki Mniejszej w Jeleniej Górze, z typowo posoborowym zestawem „agapy”, podejrzanych celebracji i relatywizacją warunków odpustu.
Portal National Catholic Register (NCR) relacjonuje współczesne kontrowersje wokół teorii „błąkających się dusz”, ujawniając głęboki kryzys doktrynalny w strukturach posoborowych. Artykuł opisuje spór pomiędzy „egzorcystami” a „teologami” dotyczący rzekomej możliwości przebywania dusz czyśćcowych na ziemi w celu „proszenia o modlitwę”. Wspomina się o wewnętrznej nocie „Międzynarodowego Stowarzyszenia Egzorcystów” (AIE) potępiającej tę koncepcję, szczególnie w kontekście publikacji hiszpańskich modernistów: „ojca” Javiera Luzóna Peñi i „ks.” José Antonio Fortei. Pomimo formalnego potępienia, w artykule przytacza się opinie takich postaci jak Arnaud Dumouch, który usiłuje pogodzić tę herezję z posoborową pseudoteologią, powołując się nawet na encyklikę Benedykta XVI Spe salvi. Całość przedstawiona jest jako „debata teologiczna”, podczas gdy w rzeczywistości mamy do czynienia z jawnym odrzuceniem nieomylnych dogmatów wiary.
Portal Vatican News informuje o uroczystości poświęcenia odbudowanej bazyliki św. Benedykta w Nursji, zniszczonej podczas trzęsienia ziemi w 2016 roku. W przesłaniu odczytanym przez „kardynała” Pietro Parolina, uzurpator zwany Leonem XIV nazwał rekonstrukcję „widocznym znakiem wymagającej drogi religijnego odrodzenia” wspólnoty diecezjalnej. „Papież” wyraził „żywe uznanie” dla instytucji państwowych i prywatnych darczyńców zaangażowanych w projekt, życząc by wydarzenie „ożywiło wiarę ludu chrześcijańskiego”. Całość wieńczyła informacja o udzieleniu „apostolskiego błogosławieństwa”.
Portal eKAI (1 listopada 2025) prezentuje wywiad z „ks.” Bogusławem Turkiem CSMA, „podsekretarzem” tzw. „Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych”, dotyczący uroczystości Wszystkich Świętych. Artykuł propaguje egalitarne pojmowanie świętości, relatywizuje warunki zbawienia oraz promuje wątpliwe praktyki duszpasterskie typowe dla posoborowej apostazji.
Portal eKAI (12 lutego 2013) relacjonuje dzieje sanktuarium w Markowicach, promując lokalny kult figury Matki Bożej Królowej Miłości i Pokoju Pani Kujaw. Artykuł koncentruje się na historii XV-wiecznej rzeźby, jej przenosinach z Trzebnicy do Strzelna, okresie schronienia w zamku Bardzkich podczas epidemii (1630), późniejszym zarządzaniu przez karmelitów (od 1710) i oblackiej administracji od 1921. Wspomina o koronacji figury przez Stefana „kardynała” Wyszyńskiego w 1965 r. oraz o współczesnej działalności pod zarządem archidiecezji gnieźnieńskiej. Tekst pełni funkcję turystycznego przewodnika, podając informacje praktyczne dla pielgrzymów i podkreślając współpracę z Inowrocławską Lokalną Organizacją Turystyczną. „Oblatów wywieziono do niemieckich obozów koncentracyjnych. W Mauthausen zginął bł. Józef Cebula OMI przełożony Markowickiej wspólnoty” – pisze autor, bezkrytycznie powielając posoborową narrację hagiograficzną.
Portal eKAI (31 października 2025) relacjonuje uroczystość Wszystkich Świętych jako „radośnie święto tych, którzy (…) zaznają radości wiecznego życia z Bogiem”, podkreślając ideę „powszechnego powołania do świętości”. Cytowany tekst przemilcza jednak kluczowy dogmat Extra Ecclesiam nulla salus (poza Kościołem nie ma zbawienia), który stanowił fundament katolickiej eklezjologii do czasu rewolucji posoborowej.
Relatywizacja warunków zbawienia
Artykuł głosi, że każdy z nas otrzymał dar zbawienia, bo Jezus Chrystus złożył ofiarę za wszystkich ludzi, co jest klasycznym przykładem heretyckiego uniwersalizmu potępionego przez Piusa XII w encyklice Humani generis. Pomija się tu konieczność:
Wiary katolickiej (fides ex auditu)
Chrztu sakramentalnego lub pragnienia (baptismus flaminis)
Posłuszeństwa prawowitej hierarchii
Jak nauczał św. Robert Bellarmin: „Nikt nie może być zbawiony, nawet przez męczeństwo, jeśli nie jest zjednoczony z Kościołem” (De Ecclesia Militante). Współczesne „communnio sanctorum” przedstawiane jako mglista „wspólnota świętych” to karykatura Mystici Corporis Christi, gdzie Pius XII precyzyjnie określił, że do Ciała Mistycznego należą wyłącznie ochrzczeni w wierze katolickiej pozostający w łączności ze Stolicą Apostolską.
Fałszywa eklezjologia w historycznym przebraniu
Przywołując genezę święta, autorzy próbują ukryć posoborowe novum poprzez powoływanie się na średniowiecznych papieży. Pomija się jednak fundamentalną różnicę: przedsoborowe martyrologia obejmowały rzeczywistych wyznawców wiary, podczas gdy współczesne „kanonizacje” (jak „św.” Jan Paweł II czy Matka Teresa) są nieważne z trzech powodów:
Brak procesu kanonicznego z adwokatem diabła (promotor fidei)
Zastąpienie heroiczności cnót subiektywnym „świadectwem życia”
Nieważność sakramentalna „konsekratorów” po 1968 r.
Jak stwierdzał Benedykt XIV w De Servorum Dei beatificatione: „Kanonizacja jest wyrokiem nieomylnym tylko wówczas, gdy papież działa jako Najwyższy Pasterz całego Kościoła” – co jest niemożliwe w przypadku pseudopapieży po Janie XXIII.
