Portal Vatican Media (17 sierpnia 2025) relacjonuje spotkanie uzurpatora Roberta Prevosta z ubogimi w ogrodach Castel Gandolfo, podczas którego zredukowano nadprzyrodzony wymiar wiary do socjalnego zgromadzenia.
Portal Opoka (17 sierpnia 2025) relacjonuje homilię uzurpatora Leona XIV wygłoszoną w Sanktuarium Santa Maria della Rotonda w Albano, gdzie nawoływał do „niesienia ognia miłości – caritas” i otwierania drzwi Chrystusowi przez ubogich. Cytowany artykuł bezkrytycznie powiela naturalistyczne slogany o „pokonywaniu dystansu między ludźmi”, „jedności w różnorodności” i „godności najsłabszych”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel Kościoła.
Portal Konferencji Episkopatu Polski relacjonuje wystąpienie nuncjusza apostolskiego „abp” Antonio Guido Filipazziego podczas pielgrzymki kobiet do Piekar Śląskich, gdzie głosił on hasła o „misjonarkach nadziei” w oderwaniu od nadprzyrodzonego celu Kościoła. Cytowany tekst stanowi klasyczny przykład teologicznego bankructwa posoborowej sekty, redukującej zbawczą misję Kościoła do psychologicznego pokrzepienia serc.
Portal eKAI (17 sierpnia 2025) relacjonuje wystąpienie Roberta Prevosta („Leona XIV”) podczas zgromadzenia w Albano, gdzie przedstawił wizję „Kościoła ubogich” jako wspólnoty „wszystkich cennych osób niosących niepowtarzalne Słowo Boże”. W przemówieniu pełnym naturalistycznych frazesów, uzurpator podkreślał rzekome „zwycięstwo nad śmiercią” przez wspólnotowe doświadczenie, redukując Mszę Świętą do narzędzia „walki z marginalizacją”. To nie homilia, lecz manifest teologicznej dezercji.
Portal Vatican Media relacjonuje przygotowania do wizyty „papieża” Leona XIV w sanktuarium Santa Maria della Rotonda w Albano, gdzie ma odprawić „Mszę” z ubogimi i imigrantami. Artykuł z 17 sierpnia 2025 eksponuje rzekomą „troskę” struktur posoborowych o marginalizowanych, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel Kościoła. To typowy przykład apostazji praktycznej, gdzie kult człowieka zastępuje kult Boga w Trójcy Jedynego.
Portal Więź.pl (17 sierpnia 2025) przedstawia Carole King jako „boginię muzyki”, gloryfikując jej album „Tapestry” za rzekomą odwagę w wyrażaniu tęsknoty, smutku i „autentyczności”. Autor, Damian Jankowski, wychwala rzekome „przenikanie duszy” w twórczości King, jej przyjaźń z Jamesem Taylorem oraz późniejsze zaangażowanie w „sprawy społeczne i klimatyczne”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiego istnienia. To typowy przejaw modernistycznej idolatrii, gdzie sztuka zastępuje religię, a emocje – obiektywną prawdę moralną.
Portal Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej (16 sierpnia 2025) relacjonuje obchody Dnia Jubileuszowego w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach, upamiętniającego 23. rocznicę poświęcenia bazyliki oraz rzekomego „zawierzenia świata” przez „św.” Jana Pawła II. Uroczystości pod przewodnictwem „biskupa” Jana Zająca połączono z propagowaniem teologii miłosierdzia oderwanej od dogmatu o sprawiedliwości Bożej, przy akompaniamencie hagiograficznych wzmianek o potępionych źródłach. Całość stanowi jaskrawą ilustrację teologicznego bankructwa sekty posoborowej.
Portal diecezjasandomierska.pl relacjonuje obchody 700-lecia parafii w Goźlicach pod przewodnictwem „biskupa” Krzysztofa Nitkiewicza, łącząc jubileusz z odpustem ku czci „św.” Rocha i dożynkami. Ceremonia zgromadziła modernistyczne duchowieństwo, władze świeckie oraz wiernych, eksponując naturalistyczne aspekty „duchowości” posoborowej.
Portal LifeSiteNews (16 sierpnia 2025) relacjonuje oskarżenia przeciwko pracownikom publicznej szkoły w hrabstwie Fairfax w Wirginii, którzy mieli zorganizować i sfinansować aborcje dwóm nieletnim dziewczętom bez wiedzy rodziców. Gubernator Glenn Youngkin zarządził śledztwo w sprawie domniemanego wykorzystania środków publicznych na finansowanie dzieciobójstwa. Ta bulwersująca relacja demaskuje jedynie wierzchołek góry lodowej systemowej deprawacji, która stanowi bezpośredni owoc dekretów Vaticanum Secundum i odrzucenia społecznego panowania Chrystusa Króla.
Portal National Catholic Register (16 sierpnia 2025) relacjonuje analizę ks. Raymonda de Souzy dotyczącą pierwszych 100 dni urzędowania „papieża” Leona XIV. Autor wychwala „chrystocentryczny” i „misyjny” charakter wystąpień uzurpatora, jego rzekomą życzliwość wobec wiernych podczas Jubileuszu Młodzieży oraz „stabilizujący” wpływ na „kościół posoborowy”. Podkreśla się także umiejętność posługiwania się językami obcymi oraz dyplomatyczne zabiegi w sprawach międzynarodowych, jak bombardowanie parafii w Gazie. Całość utrzymana jest w tonie bezkrytycznej adoracji, przemilczając jednakże całkowite zerwanie z doktryną katolicką, które stanowi istotę tej antyhierarchii.
