wierni – Strona 74 – Ethos Catholicus

Obraz wiernych modlących się przed sanktuarium Fatimy, tradycyjny katolicki obraz, spokojna i pełna szacunku scena religijna

Kult statystyki i sentymentalnej „pobożności”. Fatima jako laboratorium posoborowej religii człowieka

Zostaw komentarz / Wyróżnione, Posoborowie / Defensor Fidei

eKAI informuje o dużej liczbie polskich grup pielgrzymkowych odwiedzających latem sanktuarium w Fatimie, akcentując, że Polacy należą do czołowych nacji zagranicznych, a w dniach 12–13 sierpnia mają „wyróżniać się” frekwencją. Według przytoczonych danych w 2025 roku do tego miejsca przybyło już około 1 mln pielgrzymów z całego świata; przypomina się też znany schemat o objawieniach z 1917 roku. Całość utrzymana jest w tonie marketingowo-statystycznym, bez cienia refleksji nad prawdą katolicką, sakramentalnym życiem w stanie łaski i królowaniem Chrystusa, a w zamian promuje logistykę, widowiskowość i masowość jako miarę „religii” – co jest jawnym znakiem modernistycznego rozkładu.

Realistyczne, pełne szacunku zdjęcie katolickiego kapłana błogosławiącego kosze z żywnością podczas wydarzenia charytatywnego na zewnątrz, z wiernymi i kościołem w tle.

Kurialiści

Caritas w służbie funduszom: sakralizacja biurokratycznego ubóstwa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje akcję wydawania paczek żywnościowych w Nakle nad Notecią w ramach programu „Fundusze Europejskie na Pomoc Żywnościową 2021–2027” (FEPŻ). Logistykę organizowały Caritas Diecezji Bydgoskiej i parafia św. Wawrzyńca, a wsparcie zapewniły instytucje samorządowe oraz lokalny biznes. Wskazano progi dochodowe i harmonogram „Podprogramu 2024”. W tekście celebruje się sprawność wolontariacką, współpracę z urzędami i hasło „smak nadziei”, bez najmniejszej wzmianki o sakramentach, stanie łaski, pokucie, obowiązku nawrócenia i królowaniu Chrystusa nad życiem społecznym. Jednym zdaniem: to liturgia świeckiego humanitaryzmu, w której Caritas staje się ramieniem zarządzania biedą dla biurokracji unijnej, a nie narzędziem zbawienia dusz.

Reverentna scena Mszy Świętej w katolickim kościele, kapłan w tradycyjnym ornacie, wierni w modlitwie, ukazująca duchową powagę i oddanie religii katolickiej.

Kurialiści

Jedność bez prawdy: liturgiczna asysta dla demokracji zamiast królowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Biuro prasowe eKAI relacjonuje Mszę w archikatedrze św. Jana w Warszawie po zaprzysiężeniu Karola Nawrockiego na prezydenta RP. Przewodniczył abp Wojciech Polak, homilię wygłosił abp Adrian Galbas, łącząc święto Przemienienia Pańskiego z wezwaniem do narodowej jedności i posłuszeństwa prawu konstytucyjnemu. Padły akcenty: o „dobru wspólnym”, „kryzysie antropologicznym”, „byciu ponad podziałami”, o mądrości Salomona oraz o „sensie i transcendencji” w duchu cytatu Emmanuela Macrona. W całej narracji Msza i słowo zostały podporządkowane kulcie państwa i demokracji liberalnej, nie panowaniu Chrystusa Króla i nie społecznemu królowaniu prawa Bożego. To jest teza: liturgia i homilia zostały użyte do sakralizacji świeckiego porządku, co z katolickiego punktu widzenia stanowi nadużycie i modernistyczny błąd publiczny.

Rekolekcje katolickie w tradycyjnej świątyni, kapłan modlący się z wiernymi, spokojna i duchowa atmosfera, światło i kolorystyka podkreślająca sakralną atmosferę

Posoborowie

Oaza w Rzymie: emocje zamiast łaski, kult człowieka zamiast panowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje rekolekcje oazowe trzeciego stopnia Ruchu Światło-Życie w Rzymie (27 uczestników z Polski, Niemiec, Anglii i Białorusi), zorganizowane przez Międzynarodowe Centrum Ewangelizacji „Drogocenna Perła” z Carlsbergu. Rekolekcje zbiegły się z „Jubileuszem Młodzieży”, którego kulminacją były masowe spotkania z „papieżem” Leonem XIV i emocjonalne deklaracje młodych o „młodym Kościele”, radości ze spotkania z „papieżem”, akcentowaniu „pokoju”, „wspólnoty” i „piękna Kościoła”. Wspominany jest patronat Jana Pawła II nad oazami w Rzymie od 1979 r., a narracja młodych sprowadza się do zachwytu nad masowym zgromadzeniem, „adoracją w ciszy”, „rolą Maryi jako Matki Kościoła” oraz wzruszeniem wobec „ogromu posługi papieża”. Zasadniczy ton – sentymentalno-psychologiczny, bez jakiegokolwiek odwołania do dogmatu, łaski uświęcającej, nawrócenia i królowania Chrystusa nad narodami. Konkluzja reportażu to propaganda masowych zgromadzeń i zachęta do wsparcia „niesienia słowa Papieża”.
To nie jest opis katolickich rekolekcji, lecz kronika modernistycznego kultu człowieka i autorytetu medialnego, w którym łaska i prawda zostały zastąpione emocją i socjotechniką.

Tradycyjna katolicka liturgia w kościele, kapłan podczas Mszy, krzyż na ołtarzu, wierni modlący się, atmosferę skupienia i pobożności

Kurialiści

Liturgia pod patronatem „państwa”: humanitarny patos zamiast królowania Chrystusa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Biuro Prasowe Konferencji Episkopatu Polski relacjonuje Mszę w intencji Ojczyzny i Prezydenta RP sprawowaną w warszawskiej archikatedrze 6 sierpnia, której przewodniczył Wojciech Polak, a homilię wygłosił Adrian Galbas. W obecności Antoniego Guido Filipazziego i innych hierarchów kaznodzieja apelował do prezydenta, by był „symbolem jedności”, by polegał na „łasce Bożej”, dobrym zespole i własnych przymiotach, a ostatecznie nie utracił z oczu celu wiecznego. Cytat Seneki, wzmianka o Taborze i Kalwarii, potępienie plemiennych podziałów i katalog wyzwań politycznych tworzą ramę przesłania: pokojowe współistnienie, sprawność państwa i modlitwa o błogosławieństwo. Teza: w tym liturgicznym spektaklu Królestwo Chrystusa zostało zastąpione republiką cnót obywatelskich.

Rekreacja pielgrzymów katolickich na drodze do Jasnej Góry o świcie, ukazująca duchową podróż i oddanie wiernych tradycji katolickiej

Kurialiści

Płocka pielgrzymka i „remont serca”: pastoralna fasada bez nadprzyrodzoności

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

eKAI relacjonuje rozpoczęcie 44. Pieszej Pielgrzymki Diecezji Płockiej na Jasną Górę (6 sierpnia 2025). W katedrze na Tumskim Wzgórzu odprawiono Mszę o świcie, po czym pątnicy wyruszyli pod hasłem „Płoccy pielgrzymi nadziei”. Bp Szymon Stułkowski, przewodniczący posoborowej „Eucharystii”, określił pielgrzymowanie jako duchowy „remont” serca, nawiązując do Przemienienia na Taborze; zapowiedział też, że przejdzie cały szlak, niosąc „w sercu całą diecezję” i modląc się o błogosławieństwo. Przytoczono wypowiedzi uczestników o intencjach i „nauce troski o bliźnich”. Całość spięta jest jubileuszową retoryką i logistyką trasy. Teza: ten tekst – w tonie humanitarnego optymizmu – maskuje rzeczywiste zniszczenie kultu, depozytu wiary i samego pojęcia łaski, redukując chrześcijaństwo do sentymentalnej wędrówki i „remontu” uczuć.

Szczytowa scena katolicka podczas mszy świętej w pięknym kościele, kapłan w ornacie głosi kazanie przy ołtarzu, wierni słuchają z szacunkiem, podkreślając tradycję i wiarę katolicką.

Kurialiści

Tabor retoryki, Kalwaria apostazji: o homilii abp. Galbasa i kulcie państwa

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Cytowany artykuł relacjonuje Mszę w intencji Ojczyzny i nowo zaprzysiężonego prezydenta Karola Nawrockiego w archikatedrze warszawskiej, której przewodniczył abp Wojciech Polak w obecności „abp.” Adriana Galbasa, nuncjusza Antonio Guido Filipazziego i innych hierarchów Konferencji Episkopatu Polski. Homilia „abp.” Galbasa zestawia Tabor i Kalwarię jako rytm życia osobistego i narodowego, akcentuje potrzebę jedności wokół urzędu prezydenta, wylicza kryzysy współczesności (wojna, migracja, kryzys antropologiczny, rozdźwięk prawa pozytywnego z naturalnym), wzywa prezydenta do bycia „ponad podziałami”, do korzystania z „dobrego zespołu”, unikania „lizusów”, a na końcu przywołuje modlitwę ks. Piotra Skargi. Zasadniczy akcent przesuwa się z królowania Chrystusa na kult państwa i „narodowej jedności”, co samo w sobie jest aktem naturalistycznej autocelebry i praktycznym zaprzeczeniem katolickiej zasady prymatu Praw Bożych nad porządkiem politycznym.

Realistyczne zdjęcie tradycyjnego wnętrza kościoła katolickiego z kapłanem w liturgicznych szatach, trzymającym krzyż, w skupionej modlitwie wiernych, ukazujące duchową głębię i szacunek dla sakramentu.

Kurialiści

Dialog zamiast nawrócenia: „Przystanek Jezus” jako laboratorium naturalizmu

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

eKAI publikuje wywiad Anny Rasińskiej z Tomaszem Trzaską, określanym jako „ksiądz”, „ewangelizator” i ekspert Biura ds. Zapobiegania Zachowaniom Samobójczym, o inicjatywie „Przystanek Jezus” towarzyszącej festiwalowi Pol’and’Rock. Rozmówca opisuje przesunięcie akcentów z głoszenia Chrystusa na „wysłuchanie, wsparcie, akceptację, rozmowę”, chwali pozytywne reakcje festiwalowiczów, akcentuje brak „procedur”, relacyjność i hasło „Jest nadzieja”, mówi o pytaniach egzystencjalnych, o „Kościele słuchającym” i o tym, że „aby doprowadzić kogoś do Boga, trzeba najpierw spotkać się z nim jako z człowiekiem – wysłuchać, wejść w relację”. Konkluduje, że ewangelizator ma „siać” bez oglądania owoców, a radą dla zmagających się z kryzysem ma być prośba o wysłuchanie. To manifest naturalistycznej redukcji nadprzyrodzonej misji Kościoła do psychologicznego wolontariatu.

Grupa wiernych modlących się na Wawelu, ukazująca tradycyjną katolicką pobożność i szacunek wobec świętości w realistycznej, sakralnej scenerii

Kurialiści

„Kościół, który żyje”? Retoryka bez łaski uświęcającej i bez Krzyża

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

eKAI relacjonuje Mszę na Wawelu inaugurującą 45. Pieszą Pielgrzymkę Krakowską na Jasną Górę, podczas której abp Marek Jędraszewski przedstawia pielgrzymowanie jako „czas świadectwa o Kościele, który żyje”, rozwija symbolikę trzech gór (Tabor–Wawel–Jasna Góra), zachęca do modlitwy za „papieża” Leona XIV, za władzę świecką oraz o powołania, akcentując trwanie tradycji i „chrześcijańską tożsamość” narodu. Całość spina ton naturalistyczno-symbolicznej mobilizacji i instytucjonalnego samopotwierdzenia „Kościoła”, przy niemal całkowitym przemilczeniu łaski uświęcającej, konieczności wyznania integralnej wiary, grzechu, pokuty, piekła i sądu; to esencjonalna próba ocalenia posoborowej narracji bez nawrócenia do pełni katolickiej prawdy.

Rekreacja realistycznego, pełnego szacunku katolickiego nabożeństwa z kapłanem i wiernymi podczas uroczystości przy kościele

Polska

Kult wolności bez Chrystusa: świętowanie polityki zamiast prymatu Króla

Zostaw komentarz / Polska / Defensor Fidei

Cytowany artykuł z portalu Opoka relacjonuje tłumne zgromadzenie na Wiejskiej podczas zaprzysiężenia Karola Nawrockiego na prezydenta RP: pieśń „Rota”, modlitwa różańcowa, hasła patriotyczne, transparenty środowisk politycznych i związkowych oraz przemówienie nowo zaprzysiężonego prezydenta o „wolnej, suwerennej, niepodległej Polsce”. Wskazano, że demonstracja, początkowo planowana jako forma nacisku, przerodziła się w świętowanie, zakończone przejściem do archikatedry na Mszę „św.”. Oto znak naszych czasów: patriotyzm i „religijność” uwięzione w poziomie naturalnym, bez uznania publicznego panowania Chrystusa Króla i bez troski o stan łaski.