Portal Więź relacjonuje wspomnienia autorki o prowadzeniu zajęć artystycznych poświęconych „wykluczonym grupom społecznym”, łącząc to z powoływaniem się na modernistycznych uzurpatorów i wypaczoną wizję chrześcijańskiej miłości. Artykuł z 30 grudnia 2025 roku stanowi symptomatyczny przejaw apostazji posoborowego środowiska, gdzie naturalizm zastępuje nadprzyrodzone posłannictwo Kościoła.
Portal „Więź” (11 grudnia 2025) publikuje felieton Jerzego Sosnowskiego zatytułowany „Okręt, samolot, zamek”, będący rozważaniem o subiektywnym postrzeganiu upływu czasu. Autor wspomina rozmowę emerytów z 1981 r., krytykujących muzykę młodzieżową za „hałas” i saksofony, przeciwstawiając to własnemu doświadczeniu młodości zdominowanej przez gitarowy rock. Tekst prowadzi do refleksji o zmienności gustów pokoleniowych i względności poczucia „niedawności” wydarzeń. „Kto z zacnych Czytelników »Więzi« traktuje nagrania sprzed 17 lat, czyli z roku 2008, jak zapomniane dźwięki dinozaurów?” – retorycznie pyta publicysta. Całość utrzymana jest w tonie lekkiej, psychologizującej gawędy, pozbawionej jakiejkolwiek transcendentnej perspektywy.
Portal „Więź” relacjonuje rozważania Moniki Białkowskiej nad utratą autorytetu przez Konferencję Episkopatu Polski. Autorka diagnozuje upadek znaczenia głosu hierarchów, sprowadzonych do roli menedżerów wizerunku. Choć dostrzega problemy, pomija kluczowy kontekst teologiczny: struktury posoborowe utraciły legitymację z powodu apostazji doktrynalnej i nieważności sakramentów.
Portal „Więź” w artykule Karola Grabiasa z 11 grudnia 2025 r. przedstawia analizę wzrostu napięć między Polakami a Ukraińcami, powołując się na policyjne statystyki dotyczące przestępstw motywowanych uprzedzeniami. Autor diagnozuje „upadek etnicznej monokultury” i postuluje „ćwiczenia ze społeczno-politycznej wyobraźni” dla budowy „wspólnoty wieloetnicznej”. Tekst stanowi klasyczny przykład modernistycznej utopii, ignorującej nadprzyrodzony porządek i prawa Królestwa Chrystusowego.
Wieloetniczny mit jako narzędzie destrukcji katolickiej tożsamości Polski
Portal „Więź” (11 grudnia 2025) promuje ideologiczną wizję „wieloetnicznej Polski” jako rzekomego powrotu do „jagiellońskiej …
Portal Więź (11 grudnia 2025) prezentuje analizę Katarzyny Czajki-Kominiarczuk o nostalgicznych powrotach do lat 80. i 90. w popkulturze, ze szczególnym uwzględnieniem serialu Stranger Things. Autorka rozważa, czy „mija moda na sentymentalne powroty”, wskazując na przemiany społeczno-polityczne tamtych dekad jako źródło fascynacji współczesnych. W tekście pełnym modernistycznych założeń pomija się jednak fundamentalny wymiar katastrofy duchowej XX wieku – systematyczną apostazję Zachodu od Regnum Christi.
Portal Więź (9 grudnia 2025) prezentuje wywiad z Jonem Fossem, w którym noblista eksponuje swoją wizję wiary jako doświadczenia wyrastającego z cierpienia i milczenia. Autor artykułu, „ks. Andrzej Draguła”, bezkrytycznie relacjonuje tezy, które stanowią kwintesencję modernistycznej herezji potępionej w Lamentabili sane i Pascendi Dominici gregis św. Piusa X.
Portal „Więź” (5 grudnia 2025) publikuje edytorial Bartosza Bartosika gloryfikujący przyjaźń jako „fundament relacji” w oderwaniu od jej teologicznego wymiaru. Autor opowiada, jak określenie „przyjacielu” używane przez jego żonę przeszło ewolucję od „demonów maczyzmu” do „najcenniejszych określeń”, dowodząc, że przyjaźń to fundament – a nie zaledwie wprowadzenie do czy wręcz ersatz – relacji. Cały wywód sprowadza nadprzyrodzony porządek miłości do psychologiczno-socjologicznego konstruktu.
Portal Opoka relacjonuje rozważania „ks. prof.” Dariusza Kowalczyka SJ na temat rzekomej „zdrowej wizji Kościoła Chrystusowego”, przemycając pod płaszczykiem troski o tożsamość katolicką subtelne założenia teologii posoborowej. Autor, powołując się na „ducha Soboru Watykańskiego II”, usiłuje zbudować pozór obrony doktryny, podczas gdy jego wywód jest klasycznym przykładem hermeneutyki ciągłości – metody polegającej na zacieraniu różnicy między niezmienną doktryną katolicką a rewolucyjnymi nowinkami „aggiornamento”.
„Kościół otwarty” zawsze starał się wyselekcjonować jakiś swoich „otwartych” biskupów i księży. Za ich zgodą lub bez ich zgody – czytamy w analizie portalu Opoka, która bezkrytycznie gloryfikuje środowiska Tygodnika Powszechnego i Więzi jako rzekomą „intelektualną awangardę Kościoła”. Tymczasem, jak nauczał św. Pius X w encyklice Pascendi, moderniści „starają się przeniknąć do samych wnętrzności Kościoła, aby go zniszczyć”.
