Portal „Więź.pl” (7 grudnia 2025) relacjonuje wywiad z Martinem Scorsese, w którym reżyser przedstawia swoją „drogę wiary” poprzez kino, porównując sale kinowe do kościołów i wskazując na twórczość Pier Paolo Pasoliniego czy Roberto Rosselliniego jako wzory „duchowego przekazu”.
Portal Więź.pl informuje o rzekomym „przebudzeniu” w Kościele posoborowym, gloryfikując działania kolejnych uzurpatorów watykańskich od Jana Pawła II do Leona XIV. Autor, Henryk Cisowski OFMCap, przed…
Portal Więź.pl (6 grudnia 2025) prezentuje rozważania Antoniny Karpowicz-Zbińkowskiej o degradacji muzyki z „wiedzy o strukturze wszechświata” do „narzędzia przyjemności”. Choć autorka słusznie diagnozuje redukcję sztuki dźwięku do poziomu technicznego rzemiosła, jej propozycja powrotu do „teocentryzmu” okazuje się jedynie kolejną modernistyczną pułapką, całkowicie pomijającą depozyt wiary katolickiej.
Portal Więź.pl w artykule z 6 grudnia 2025 r. przedstawia sylwetki duchownych prawosławnych zaangażowanych w rewolucję 1905 roku jako "reformatorów" realizujących "przykazanie Chrystusa" poprzez walkę o prawa robotników. Autor gloryfikuje takich postaci jak Gieorgij Gapon czy Grigorij Pietrow, przedstawiając ich działalność jako naturalną konsekwencję zaangażowania społecznego inspirowanego Ewangelią. Tekst przemilcza jednak fundamentalny problem teologiczny: redukcję misji Kościoła do narzędzia rewolucji społecznej, co stanowi jawną apostazję od nadprzyrodzonego celu Kościoła.
Portal Więź.pl w artykule z 6 grudnia 2025 roku prezentuje rozmowę z Jędrzejem Dudkiewiczem, promującą jego książkę „Inny dom. Ludzie, system i granice wsparcia w polskich DPS”. Główna teza sprowadza się do postulatu „społeczeństwa bardziej solidarnego, empatycznego” opartego na procesie tzw. deinstytucjonalizacji domów pomocy społecznej. Autorzy całkowicie pomijają nadprzyrodzony wymiar miłosierdzia, redukując pomoc potrzebującym do świeckiego modelu socjalnego.
Portal Więź.pl (5 grudnia 2025) relacjonuje IV Forum „Obecni w Kościele”, prezentując je jako przykład „inkluzywności” i „dialogu” w duchu posoborowego aggiornamento. Wydarzenie, zorganizowane przez Kongres Katoliczek i Katolików w łódzkim Centrum Dialogu, promowało ekumenizm, synodalność oraz „rewolucję gość-inności”, powołując się na przemówienia antypapieża Leona XIV i dokumenty pseudo-Magisterium.
Portal „Więź” (5 grudnia 2025) publikuje edytorial Bartosza Bartosika gloryfikujący przyjaźń jako „fundament relacji” w oderwaniu od jej teologicznego wymiaru. Autor opowiada, jak określenie „przyjacielu” używane przez jego żonę przeszło ewolucję od „demonów maczyzmu” do „najcenniejszych określeń”, dowodząc, że przyjaźń to fundament – a nie zaledwie wprowadzenie do czy wręcz ersatz – relacji. Cały wywód sprowadza nadprzyrodzony porządek miłości do psychologiczno-socjologicznego konstruktu.
Portal Więź.pl (5 grudnia 2025) publikuje rozważania Heleny Anny Jędrzejczak na temat relacji Hannah Arendt z feminizmem. Autorka stawia tezę, że odpowiedź na pytanie o feministyczną tożsamość Arendt „zależy” od przyjętej definicji, jednocześnie sugerując, że myśl tej filozofki może „wzbogacić współczesny feminizm”. W całym wywodzie nie pada ani jedno odniesienie do katolickiej nauki o naturze kobiety ani do nadprzyrodzonego powołania człowieka.
Portal Więź.pl (4 grudnia 2025) donosi o dramatycznej sytuacji finansowej polskiej służby zdrowia, gdzie deficyt Narodowego Funduszu Zdrowia może sięgnąć 23 miliardów złotych w 2026 roku. Ministerstwo Zdrowia pod kierownictwem Jolanty Sobierańskiej-Grendy organizuje „rządowy szczyt” z udziałem premiera Donalda Tuska i przedstawicieli innych resortów, by znaleźć rozwiązanie kryzysu. Eksperci tacy jak Maria Libura z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego postulują zwiększenie nakładów finansowych, podkreślając, że system ochrony zdrowia stanowi „infrastrukturę krytyczną dla państwa”.
Portal Więź.pl w artykule z 4 grudnia 2025 roku przedstawia osobistą refleksję Damiana Jankowskiego, wicenaczelnego portalu, na temat kończącego się roku. Autor opisuje swoje „niedopasowanie”, zmęczenie oraz poczucie bezradności wobec kryzysu zdrowotnego bliskiej osoby. Artykuł pełen jest odniesień do popkultury („Wielkie piękno”, Fisz, Świetlicki) oraz melancholijnego tonu przemijania, całkowicie pomijając jakiekolwiek odniesienia do życia nadprzyrodzonego, łaski czy celu istnienia.
