Więź.pl – Strona 21 – Ethos Catholicus

Tradycyjne katolickie rodziny modlące się przed statuą Serca Jezusa z Pana, z dzieckiem chronionym przez rodzinę. W tle ciemne urządzenie cyfrowe symbolizujące korupcję technologiczną.

Cyfrowe bałwochwalstwo: korporacyjny kult technologii jako narzędzie deprawacji

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Więź.pl (7 listopada 2025) relacjonuje śródroczny raport „Internet dzieci” prezentowany w Sejmie, ukazujący skalę zagrożeń najmłodszych w sieci. Podczas gdy autorka Magdalena Bigaj słusznie piętnuje goodwashing technologicznych gigantów (TikTok, Google, Meta), jej analiza zatrzymuje się na poziomie utylitarnych regulacji, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar godności dziecka oraz społeczne panowanie Chrystusa Króla jako jedyne antidotum na cywilizacyjny rozkład.

Katolicki biskup modli się w tradycyjnym kościele polskim, rozważając moralne implikacje polskiej pomocy wojskowej dla Ukrainy.

Polska

Polska pomoc dla Ukrainy: świecki humanitaryzm przeciw Bożemu porządkowi

Zostaw komentarz / Polska / Defensor Fidei

Portal Więź.pl (7 listopada 2025) przedstawia analizę polskiej pomocy wojskowej dla Ukrainy w kontekście rosyjskiej inwazji. Artykuł koncentruje się na aspektach technicznych wsparcia militarnego, kwestionując transparentność rządowego raportu oraz strategiczne konsekwencje przekazania sprzętu wojskowego. Mariusz Cielma, redaktor naczelny „Nowej Techniki Wojskowej”, wskazuje na spadek polskiego zaangażowania po 2022 roku i utratę szans na strategiczne partnerstwo z ukraińskim przemysłem zbrojeniowym. Dokument pomija jednak fundamentalne pytanie o moralną legitymizację angażowania się w konflikt zbrojny bez odniesienia do porządku nadprzyrodzonego.

Duchowość

Naturalistyczne złudzenia psychoterapii w relacji z rzeczywistością nadprzyrodzoną

Zostaw komentarz / Duchowość / Defensor Fidei

Portal Więź.pl w artykule z 7 listopada 2025 roku przedstawia wypowiedź psychoterapeutki Cvety Dimitrovej na temat współczesnej psychoterapii. Dimitrova przeciwstawia coaching – zorientowany na osiąganie konkretnych celów – psychoterapii, która miałaby skupiać się na wyposażaniu pacjenta w „umiejętność radzenia sobie z wewnętrznymi trudnościami”. Podkreśla przy tym, że kultura współczesna wymaga od człowieka bycia „jakiś” w szczególny sposób, podczas gdy „zwyczajność, pogubienie czy «nieradzenie sobie»” to rzekomo „normalne ludzkie doświadczenia”. Wskazuje też na systemowe źródła problemów psychologicznych, twierdząc, że „wiele osób nie potrzebowałoby terapii, gdyby system społeczny oferował więcej wsparcia”.

Wnętrze kościoła katolickiego z konfesjonałem na pierwszym planie w porównaniu z nowoczesnym gabinetem psychoterapii na tle, ukazujące konflikt między autentyczną łaską sakramentalną a współczesnym indywidualizmem terapeutycznym.

Kurialiści

Terapeutyczny indywidualizm jako narzędzie dezintegracji katolickiego porządku

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Więź.pl relacjonuje tekst Anny Szapert analizujący ekspansję tzw. kultury terapeutycznej w Polsce. Autorka wskazuje na proces przejmowania przez psychoterapię funkcji tradycyjnie przynależnych religii, podkreślając jej komercjalizację i redukcję do „usługi” wpisanej w kapitalistyczny rynek. Pomimo krytycznego tonu wobec niektórych przejawów zjawiska, tekst utrwala modernistyczne założenia o autonomiczności ludzkiego „wnętrza” i pomija nadprzyrodzone źródła ludzkiego cierpienia oraz konieczność łaski uświęcającej.

Obraz przedstawiający tradycyjną katolicką mszę świętą w kościele w porównaniu z nowoczesną profanacją sakramentów w prywatnym domu. Tło przedstawia portret Jana Turnaua otoczonego symbolami herezji i autorytetu kościelnego.

Kurialiści

Jan Turnau: modernistyczny ikonoklasta w służbie posoborowej destrukcji

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal „Więź” (6 listopada 2025) przedstawia Jana Turnaua jako „odważnego myśliciela” i wzór zaangażowania katolickiego, pomijając całkowicie jego radykalne zerwanie z niezmienną doktryną Kościoła. Artykuł Cezarego Gawrysia gloryfikuje postać aktywnie wspierającą rewolucję posoborową, relatywizację dogmatów i moralną anarchię pod płaszczykiem „dialogu”.

Uroczystość pogrzebowa w tradycyjnym kościele katolickim z księży w liturgicznych szatach i rodziny w żałobie.

Świat

Technologiczny mediumizm: jak sztuczna inteligencja profanuje świętość śmierci

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal Więź.pl (6 listopada 2025) relacjonuje rosnącą popularność usług wykorzystujących sztuczną inteligencję do „ożywiania” zdjęć zmarłych. Magdalena Fijołek, przedstawiona jako psycholożka i psychoterapeutka, ostrzega przed zaburzeniem procesu żałoby poprzez tworzenie animowanych wspomnień, w których nieboszczycy „uśmiechają się, przytulają lub machają”. Artykuł ogranicza się do psychologicznych i społecznych skutków zjawiska, całkowicie pomijając jego teologiczną i duchową katastrofalność.

Wewnętrze Bazylii św. Piotra przedstawiające nowoczesną "Przestrzeń Słuchania" z tradycyjnym kapłanem katolickim w tle, symbolizującym odrzucenie prawdziwej wiary.

Kurialiści

Modernistyczna pułapka w sercu Watykanu: Przestrzeń Słuchania jako narzędzie relatywizmu

Zostaw komentarz / Kurialiści / Defensor Fidei

Portal Więź.pl (5 listopada 2025) informuje o otwarciu w Bazylice św. Piotra tzw. „Przestrzeni Słuchania” (Spazio d’Ascolto), gdzie „świeccy, osoby konsekrowane i księża” mają wysłuchiwać „wątpliwości, pytań i trudności egzystencjalnych” turystów i pielgrzymów niezależnie od ich przynależności religijnej. Inicjatywa rzekomo inspirowana „Drzwiami Świętymi” Jubileuszu ma stanowić – według prał. Orazio Pepe – „prowokację do zadania sobie pytań o Boga”, choć formalnie nie zastępuje sakramentu pokuty. Artykuł powołuje się na nauczanie „papieża” Franciszka o „apostolstwie ucha” oraz „Leona XIV” cytującego św. Augustyna, przedstawiając projekt jako odpowiedź na współczesne „zaproszenie do słuchania”.

Wnętrze Bazyliki św. Piotra z nowoczesną "Przestrzenią Słuchania" - bez sakramentów i wezwania do nawrócenia.

Posoborowie

Watykańska „Przestrzeń Słuchania”: Synkretyzm pod pretekstem dialogu

Zostaw komentarz / Posoborowie / Defensor Fidei

Portal Więź.pl (5 listopada 2025) relacjonuje inaugurację „Spazio d’Ascolto” w Bazylice św. Piotra – inicjatywy określonej jako „przestrzeń słuchania wątpliwości, pytań i trudności egzystencjalnych” dla turystów i pielgrzymów. Projekt, kierowany przez świeckich, „osoby konsekrowane” i „księży” (sic!), ma obejmować chrześcijan, wyznawców innych religii oraz niewierzących. Według prał. Orazio Pepe z „Fabryki św. Piotra” jest to „otwarcie innych drzwi” inspirowane Rokiem Jubileuszowym, które nie zastępuje „sakramentu pokuty”, ale stanowi „prowokację do zadania sobie pytań o Boga”.

Tradycyjny ołtarz katolicki z Biblią i krzyżem, z dwoma postaciami w tle symbolizującymi dekonstrukcję współczesnego Zachodu.

Świat

Rymanowski i Pilawa: modernistyczni apostołowie relatywizmu w służbie dekonstrukcji Zachodu

Zostaw komentarz / Świat / Defensor Fidei

Portal „Więź” (5 listopada 2025) publikuje tekst Karola Grabiasa pt. „Rymanowski i fałszywi rycerze wolności”, w którym autor krytykuje dziennikarza Bogdana Rymanowskiego i publicystę Konstantego Pilawę za promowanie pseudonaukowych tez profesor Grażyny Cichosz na temat soi, olejów roślinnych i szczepień. Grabias demaskuje mechanizmy tzw. „nowego rewizjonizmu” – zjawiska polegającego na podważaniu ustaleń naukowych pod płaszczykiem walki z „opresyjnymi elitami” i rzekomej obrony wolności słowa. Wskazuje przy tym na niebezpieczeństwo podważania zachodnich instytucji naukowych i mediów w czasie, gdy Zachód potrzebuje konsolidacji wobec zewnętrznych zagrożeń.

Opuszczony ogrodnik w przytłaczającym ogrodzie, symbolizujący zanik życia duchowego i potrzebę przygotowania się na sąd ostateczny.

Kultura

Modernistyczna melancholia jako substytut nadziei zbawienia

Zostaw komentarz / Kultura / Defensor Fidei

Portal Więź.pl (4 listopada 2025) prezentuje rozpaczliwie naturalistyczną wizję śmierci w analizie książki Georgiego Gospodinowa „Ogrodnik i śmierć”. Autorka, Agnieszka Budnik, redukuje misterium przejścia duszy do wieczności do psychologicznego „rozpadu na moje ars bene moriendi”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar śmierci jako bramy do Sądu Ostatecznego.