Więź.pl

Wewnątrz tradycyjnego kościoła katolickiego z ołtarzem konsekrowanym. Canto odczytuje fragment Tory podczas ekumenicznego spotkania z profesorem luteraninem i liderem Drogi Neokatechumenalnej.
Posoborowie

Synkretyzm pod płaszczykiem dialogu: krytyka Wspólnej Radości Tory

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal Więź.pl (20 października 2025) relacjonuje wydarzenie „Wspólna Radość Tory” – międzyreligijne spotkanie w warszawskim kościele środowisk twórczych, organizowane przez Polską Radę Chrześcijan i Żydów. W ramach żydowskiego święta Simchat Tora odczytano fragment Księgi Kapłańskiej (rozdział 26), wygłoszono komentarze żydowskie (Helise Lieberman) i protestanckie (prof. Kalina Wojciechowska), a kantor Drogi Neokatechumenalnej prowadził wspólny śpiew. Wydarzenie promowane było hasłem „Nadzieja wbrew nadziei”, z odwołaniem do konfliktu izraelsko-palestyńskiego. Wspomniano także działania metropolity łódzkiego „kardynała” Grzegorza Rysia na cmentarzu żydowskim w Przysusze.

Prawdziwy kapłan w tradycyjnych szatach stojąc przed ołtarzem z otwartym Pismem Świętym, patrzy z powagą na modernistycznego „biskupa” w ekumenicznej szacie ciepło obejmującego grupę różnorodnych osób, w tym migrantów. Tło to rozmyty wnętrze katedry ze słabym światłem rozpraszającym się przez witraże.
Posoborowie

Otwartość na bliźniego czy otwarcie na herezję? Modernistyczna reinterpretacja Ewangelii w wykonaniu krakowskiego uzurpatora

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal Więź.pl (20 października 2025) publikuje wypowiedź Damiana Muskusa, określanego jako „biskup pomocniczy krakowski”, w której pod pozorem komentarza do Ewangelii o natarczywej wdowie (Łk 18,1-8) forsuje rewolucyjną tezę o rzekomej sprzeczności między „retoryką walki” a Ewangelią. Cytując uzurpatora Roberta Prevosta („papieża” Leona XIV) z adhortacji Dilexi te, Muskus deklaruje: „Nie da się pogodzić retoryki walki z Ewangelią. […] Tam, gdzie jest autentyczna i szczera miłość do Boga, tam nie ma miejsca na odrzucenie drugiego, na słowa agresji, na wykluczenie i lęk”. Cały wywód służy apologii bezkrytycznego przyjmowania migrantów przy jednoczesnym potępieniu obrońców doktrynalnej czystości Kościoła.

Scena z pustego teatru z dwoma staruszkami w konflikcie i kobietą symbolizującą fałszywy pokój, podkreślająca brak moralnej prawdy
Kultura

Trucizna relatywizmu w „Żarze” – modernistyczne zwiedzenie w Teatrze Polonia

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal Więź.pl relacjonuje spektakl „Żar” w Teatrze Polonia (19 października 2025), adaptację powieści Sándora Máraia w reżyserii Jana Englerta. Akcja koncentruje się na spotkaniu dwóch starzejących się przyjaciół – Henrika (Englert) i Konrada (Daniel Olbrychski) – którzy po 41 latach rozłąki podejmują próbę rozliczenia z przeszłością zdominowaną przez domniemaną zdradę małżeńską i niewyjaśnioną próbę zabójstwa. Postać Nini (Maja Komorowska/Anna Seniuk) przedstawiona jest jako „anioł pokoju” próbujący łagodzić konflikt. Spektakl eksploruje tematykę subiektywizmu pamięci, niemożności dotarcia do obiektywnej prawdy oraz emocjonalnych konsekwencji nieprzebaczonej krzywdy. Artykuł zachwyca się „koncertem aktorskim” i „dojrzałością psychologiczną”, całkowicie pomijając jakiekolwiek odniesienie do moralnego i nadprzyrodzonego wymiaru ludzkich wyborów.

Ksiądz w tradycyjnym stroju liturgicznym modli się przed niedużym drewnianym kościołem. W tle widoczny jest cień współczesnego przywódcy rosyjskiego symbolizujący konflikt między wiarą a kultem państwa.
Świat

Ślepa analiza Rosji: świecki redukcjonizm wobec państwa-bękarta rewolucji

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Więź.pl (18 października 2025) relacjonuje rozmowę z Marcinem Łuniewskim o współczesnej Rosji, skupiającą się na mechanizmach utrzymania władzy przez reżim Putina, teorii „dzikiego putinizmu” oraz mało prawdopodobnych scenariuszach demokratyzacji czy rozpadu państwa. Całość analizy tkwi w naturalistycznej wizji państwa pozbawionej teologicznego fundamentu, co stanowi typowy przejaw modernistycznej apostazji intelektualnej.

Sobięgawcza koncertowa sala z fortepianem na scenie, oświetlona ciepłym naturalnym światłem. Poważna postać w tradycyjnym strój duchowny siedzi w widowni, głęboko zanurzona w modlitwie. Organy w tle podkreślają sakralny kontekst. Scena przenosi poczucie wzniosłości i transcendencji, kontrastując z chaosem współczesnych interpretacji muzycznych.
Kultura

Chopinowski chaos: gdy muzyka traci swój transcendentny wymiar

Zostaw komentarz / Kultura /

Portal „Więź” w artykule z 18 października 2025 r. relacjonuje przebieg XIX Konkursu Chopinowskiego, skupiając się na rzekomym związku muzyki z matematyką oraz atmosferze współczesnych przesłuchań. Autor sugeruje, że wykonawcy prezentują „boską wskazówkę porządku” w zchaotyzowanym świecie, jednocześnie kwestionując obiektywne kryteria oceny i podkreślając subiektywizm przeżycia muzycznego. Całość stanowi przykład modernistycznej redukcji sztuki do emocjonalnego doznania pozbawionego transcendentnego zakotwiczenia.

Kaplica katolicka z księdzem modlącym się przed rzeźbą Chrystusa Króla przy otwartym Biblii
Świat

Architektura kłamstwa: jak technooligarchia zastępuje porządek nadprzyrodzony naturalistycznym tresowaniem

Zostaw komentarz / Świat /

Portal Więź.pl (17 października 2025) w edytorialu Bartosza Bartosika „Dlaczego big techy tresują nas do wiary w kłamstwo?” analizuje mechanizmy dezinformacji w cyfrowym świecie. Autor wskazuje na przypadek Joe Rogana, który nieświadomie propagował zmanipulowaną wypowiedź przypisywaną prezydentowi Bidenowi. Bartosik diagnozuje, że architektura mediów społecznościowych celowo kształtuje reakcje oparte na emocjach i braku refleksji, powołując się na tezę Shoshany Zuboff o „instrumentalnej władzy cyfrowego oprzyrządowania”. Jako remedium proponuje „pracę nad sobą” oraz regulacje technologii. Całość utrzymana jest w duchu świeckiego aktywizmu, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar walki ze złem.

Pseudolityczna pielgrzymka z osób żyjących w niewłaściwych związkach i apostazja posoborowego kościoła
Posoborowie

Pielgrzymka z obrzeży czy manifestacja apostazji?

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal Więź (17 października 2025) relacjonuje wydarzenie pod nazwą Pielgrzymki z obrzeży Kościoła, przedstawiając je jako próbę budowania „wielościanowej wspólnoty” osób rzekomo wykluczonych – ofiar nadużyć, par niesakramentalnych oraz środowisk LGBT+. Autor, Zbigniew Nosowski, opisuje atmosferę „duchowego spotkania”, pomijając całkowicie doktrynalną sprzeczność tego przedsięwzięcia z niezmiennym depozytem wiary.

Biskup w tradycyjnym stroju liturgicznym wygłasza pouczenie przed tłumem przed ołtarzem kościelnym, podkreślając kontrast między chrześcijańskimi wartościami a nowoczesnymi ideologiami politycznymi.
Posoborowie

Bp Feige z Magdeburga: demokracja ponad Królestwo Chrystusa

Zostaw komentarz / Posoborowie /

Portal Więź.pl (16 października 2025) relacjonuje wystąpienie „bpa” Gerharda Feige z Magdeburga, w którym hierarcha struktury posoborowej ostro atakuje partię Alternatywa dla Niemiec (AfD) za rzekomą hipokryzję w obronie życia nienarodzonych oraz „zagrożenie dla demokracji”. „Biskup” oskarża AfD o instrumentalne wykorzystywanie wartości chrześcijańskich do promocji idei „regeneracji narodu niemieckiego”, wskazując na niekonsekwencję polityków takich jak Beatrix von Storch, która „stała na czele ostatniego Marszu dla Życia przeciwko aborcji, wezwała do rozstrzeliwania uchodźców”. Feige potępia „antydemokratyczne tendencje” partii, apelując o ochronę „wolnościowej demokracji” jako nadrzędnego celu.

Kawałek tradycyjnego kościoła katolickiego z ołtarzem i księdzem w pełnym stroju liturgicznym przed zebranym tłumem. Światło jest delikatne i poważne, padające na otwartą Biblię na ołtarzu. Zebrani słuchają uważnie, z niektórymi starszymi osobami wyglądającymi na zmęczonych. Obrazy przekazuje głęboką refleksję duchową i historyczną pamięć, podkreślając znaczenie prawdy i sprawiedliwości w wierze.
Polska

„Pojednanie” bez prawdy: demontaż pamięci pod płaszczem dialogu

Zostaw komentarz / Polska /

Portal Więź.pl informuje o przyznaniu Nagrody im. Jerzego Turowicza 2025 Grzegorzowi Motyce za książkę „Akcja «Wisła» ’47. Komunistyczna czystka etniczna”. W uzasadnieniu czytamy, że autorowi „w ustalaniu prawdy historycznej towarzyszy postawa człowieka, który szuka porozumienia i pojednania”, podważając przy tym „pogląd, że akcja «Wisła» była koniecznością strategiczną”. Portal podkreśla rzekomą „świadomość potrzeby dobrych relacji między Polakami i Ukraińcami”, całkowicie pomijając kontekst zbrodni ukraińskich nacjonalistów na ludności polskiej.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Powered by  Zgodności ciasteczek z RODO
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.