Portal Więź.pl (7 października 2025) relacjonuje spektakl „Czekając na Godota” Samuela Becketta w reżyserii Piotra Cieplaka wystawiony w Teatrze Narodowym. Artykuł Konrada Sawickiego przedstawia sztukę jako „magnetyzujące doświadczenie” egzystencjalnej refleksji, z naciskiem na motywy „oczekiwania”, „marnienia ludzkości” i pozornej nadziei zbawienia wyrażonej w zdaniu: „Jeden z łotrów został zbawiony. Przyzwoity procent”.
Portal Więź.pl (7 października 2025) prezentuje fragment książki Rachel Barr „Zaprzyjaźn się ze swoim mózgiem”, gloryfikujący przyjemność zmysłową jako najwyższe antidotum na ludzkie cierpienia. Autorka, powołując się na osobiste doświadczenia okresu studiów i trudności finansowych, dowodzi, że „mikrodawki przyjemności” stanowią kluczowy mechanizm obronny przed stresem, a nawet „łagodzą obraz przeszłości”. W tekście nie znajdujemy ani jednego odniesienia do nadprzyrodzoności, łaski czy moralnego wymiaru ludzkich wyborów – co stanowi klasyczny przejaw naturalistycznej herezji potępionej przez papieża Piusa IX w Syllabusie błędów (pkt 1,2,3).
Portal Więź.pl (6 października 2025) relacjonuje wyniki czeskich wyborów parlamentarnych, gdzie zwyciężyła populistyczna partia ANO Andreja Babiša (34,5%), tworząca koalicję z nacjonalistyczną SPD i suwerenistycznymi Motoriste. Artykuł koncentruje się na technicznej stronie gry politycznej, przemilczając kluczowy aspekt: całkowity brak odniesienia do nadprzyrodzonego porządku i praw Bożych jako fundamentu życia narodów.
Portal Więź.pl w materiale z 6 października 2025 przedstawia rozmowę z Marią Rogaczewską-Ros na temat kulturowego fenomenu posiadania broni w USA, gdzie „każda strzelanina napędza sprzedaż broni”, a dzieci od najmłodszych lat uczone są procedur reagowania na ataki. Relatywizacja świętości życia ludzkiego w imię liberalnych fetyszy stanowi jawną apostazję od cywilizacji chrześcijańskiej.
Portal Więź.pl (6 października 2025) relacjonuje powstanie mitu Stanisława Wacławskiego – studenta zabitego podczas antysemickich zamieszek w Wilnie 1931 roku – który stał się symbolem nacjonalistycznej prawicy. Tekst przedstawia mechanizmy kreowania martyrologicznego kultu przez środowiska związane z Obozem Wielkiej Polski, pomijając całkowicie perspektywę doktryny katolickiej dotyczącej sprawiedliwości, miłosierdzia i nadprzyrodzonego charakteru męczeństwa.
Portal Więź.pl relacjonuje wystąpienie „papieża” Leona XIV podczas jubileuszu świata misyjnego i migrantów, w którym przedstawiono „nową epokę misyjną” skupioną na „przyjmowaniu, współczuciu i solidarności” z migrantami. Homilia pełna jest retoryki troski społecznej, lecz całkowicie pomija nadprzyrodzony cel misji – nawracanie dusz na jedyną prawdziwą religię.
Portal Więź.pl (5 października 2025) relacjonuje przyznanie Literackiej Nagrody Nike 2025 Elizie Kąckiej za książkę „Wczoraj byłaś zła na zielono”, opisywaną jako „literacki raport o spotkaniu z Inną i pamiętnik z okresu macierzyństwa”. W laudacji Justyna Jaworska nazwała dzieło „literaturą osobną, napisaną na własnych zasadach”, podczas gdy sama autorka dedykowała nagrodę „wielu matkom, które słyszały wielokrotnie krzyk swojego dziecka i swój własny”, dziękując córce za „tolerowanie” jej osoby. Ten emancypacyjny manifest stanowi jaskrawą ilustrację bałwochwalczej deformacji relacji rodzinnych w kulturze inspirowanej posoborowym indywidualizmem.
Portal Więź.pl (5 października 2025) przedstawia analizę filmu Stanisława Różewicza „Kobieta w kapeluszu” z 1984 roku, gloryfikującą go jako „portret osoby, która chce ratować autentyczne wartości w nieautentycznym świecie”. Artykuł eksponuje psychologiczną głębię bohaterki – młodej aktorki Ewy (Hanna Mikuć) – zmagającej się z traumą dzieciństwa, presją matki i środowiska teatralnego w realiach PRL-u. W narracji dominuje zachwyt nad „minimalizmem formy” i „sztuką jako terapią”, całkowicie pomijającą nadprzyrodzony wymiar ludzkiego cierpienia i celu życia.
Modernistyczny rozkład „duchowieństwa”: przypadek Wojciecha Jędrzejewskiego OP
Portal Więź.pl (4 października 2025) informuje o rezygnacji Wojciecha Jędrzejewskiego OP z członkostwa w dominikańs…
Portal Więź.pl (4 października 2025) przedstawia wystawę Mirosława Bałki „Arbeit” jako „poemat przestrzenny” złożony z przedmiotów codziennego użytku – stalowych blach, desek szalunkowych, fragmentów murów – które rzekomo niosą głębokie treści pamięciowe dotyczące domu rodzinnego artysty i historii otwockiego getta. Kuratorka Anda Rottenberg kreuje narrację o „znaczących abstrakcyjnych gestach” mających przemawiać „wszystkimi zmysłami”, podczas gdy instalacje typu „korytarz z mydła” czy „stalowy kontener nasycony czernią” przedstawiane są jako przejmujące metafory egzystencjalne.
