Portal Opoka relacjonuje wypowiedź premiera Węgier Viktora Orbana, który stwierdził, że „Rosja wygrała wojnę, a Ukraina ją przegrała”, wzywając Zachód do zaakceptowania tej sytuacji. Orban wskazuje na osłabienie amerykańskiej pomocy dla Ukrainy jako czynnika przedłużającego konflikt, krytykuje UE za wykorzystywanie wojny do centralizacji władzy oraz otwarcie sprzeciwia się członkostwu Ukrainy w Unii Europejskiej.
Portal Gość Niedzielny (12 sierpnia 2025) relacjonuje oświadczenie przywódców 26 państw UE, którzy uznali, że „drogi do pokoju nie da się wyznaczyć bez Ukrainy”, domagając się respektowania jej granic i prawa do samoobrony przed rosyjską agresją. Dokument podkreśla wolę utrzymania sankcji przeciw Rosji oraz gotowość do udzielenia Ukrainie „gwarancji bezpieczeństwa” i wsparcia militarnego. Cała konstrukcja jawi się jako cyniczna próba legitymizacji wojennego status quo w imię świeckiego humanitaryzmu, całkowicie pomijająca nadprzyrodzony porządek łaski.
Portal Opoka (12 sierpnia 2025) relacjonuje wypowiedź Wołodymyra Zełenskiego dziękującego przywódcom 26 państw UE za deklarację, iż „drogi do pokoju nie da się wyznaczyć bez udziału Ukrainy”. Prezydent podkreśla konieczność wspólnego omawiania kwestii bezpieczeństwa, kontynuacji sankcji wobec Rosji oraz „pokój dzięki sile”. Oświadczenie nie uwzględnia stanowiska Węgier. Artykuł bezkrytycznie powiela świecką narrację o pokoju budowanym na piasku ludzkich układów, całkowicie przemilczając nadprzyrodzony porządek ustanowiony przez Boga.
Portal Opoka informuje o decyzjach premiera Izraela dotyczących nowej ofensywy w Gazie i narracji, która rysuje konflikt jako polityczno-wojenny dramat „znieczulony” na tle humanitarnych krzywd. Tekst opisuje wypowiedzi Benjamina Netanjahu, podkreślając determinację zakończenia wojny i twierdząc, że Hamas nie dąży do rozejmu. Artykuł ukazuje retorykę w duchu realizmu politycznego, często bezdogmatycznej oceny moralnej i bez odwołania do niezmiennych praw Kościoła. Wobec tej prezentacji, trzeba poddać krytyce nie tylko treść, lecz także precyzję oceny i ukryte założenia autorów. Relatywizacja doktryn moralnych w świetle niezmiennego Magisterium stała się w ostatnich dekadach chorobą “duchowieństwa” i szerokiej kultury politycznej, która zgubiła istotę etyki wojny i pokoju.
Portal eKAI relacjonuje kościelny wymiar rokowań między Rosją a Ukrainą, podkreślając pragnienie „papieża” Leona XIV odwiedzenia Ukrainy oraz zaangażowanie Patriarchatu Moskiewskiego w konflikt. Artykuł ten, pomijając fundamentalną rolę nawrócenia i panowania Chrystusa Króla, wpisuje się w modernistyczną wizję pokoju bez Boga, co jest jawnym odrzuceniem katolickiej doktryny społecznej.
Portal Watykański relacjonuje wspomnienia Michiko Kodamy, ocalałej z wybuchu bomby atomowej w Hiroszimie, która dzieli się swoimi traumatycznymi przeżyciami i apeluje o zniesienie broni jądrowej. W relacji brakuje jednak jakiegokolwiek odniesienia do perspektywy nadprzyrodzonej, kary Bożej za grzechy świata i konieczności pokuty, co obnaża naturalistyczny i humanistyczny charakter współczesnego „kościoła”.
Posoborowe błędy w obronie rodziny i życia w obliczu wojny: niezgodność z nauką katolicką
Relatywizacja i instrumentalizacja nauczania Kościoła katolickiego, przedstawiana w artykule portalu, ukazuje…
Cytowany artykuł publikuje fragmenty książki Kenzaburō Ōe „Zapiski z Hiroszimy” (PIW, 2024; tłum. Dariusz Latoś), wspominając 80. rocznicę zrzucenia bomby atomowej na Hiroszimę. Tekst przedstawia samobójstwo wdowy po poecie Sankichim Tōge, przywołuje twórczość Tamikiego Hary i opisuje niedostateczną opiekę nad hibakusha, zwłaszcza na Okinawie. Autor protestuje przeciw obojętności państwa, piętnuje ignorancję medyczną i apeluje o działania na rzecz ofiar atomowych. Całość akcentuje ból, godność i psychologiczne rany, budując horyzontalną etykę „pokoju” i humanitaryzmu. Konkluzja: to emocyjny manifest naturalizmu, w którym milczenie o łasce, grzechu, sądzie i Chrystusie zdradza duchową pustynię i zamianę dobra nadprzyrodzonego na ideologię społecznego sentymentalizmu.
