Portal Opoka relacjonuje katastrofę wojskowego samolotu F-16 podczas przygotowań do pokazów AirShow w Radomiu, w której zginął pilot mjr Maciej Krakowian. Artykuł koncentruje się na reakcjach polityków (wicepremier Władysław Kosiniak-Kamysz), procedurach prokuratorskich oraz historii podobnych wypadków, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar śmierci.
Portal Episkopat.pl (21 sierpnia 2025 roku) informuje o śmierci Józefa Kowalczyka, byłego nuncjusza apostolskiego w Polsce (1989-2010) oraz emerytowanego „arcybiskupa” metropolity gnieźnieńskiego (2010-2014). Komunikat podaje, że zmarł on „wrócił do domu Ojca” w wieku 86 lat, a wiadomość ogłoszono dźwiękiem dzwonu św. Wojciecha. Tekst przemilcza jednak kluczowy fakt: postacią tą był funkcjonariusz apostackiej struktury okupującej Watykan, współodpowiedzialny za duchową dewastację Polski.
Portal Opoka (19 sierpnia 2025) relacjonuje sprawę Magdaleny Woźnej, której córka Lena pozostaje w pieczy zastępczej mimo pozytywnej opinii psychologicznej, po śmierci syna Oskara w instytucjonalnej opiece. Dramat rodziny ukazuje całkowitą degenerację władzy świeckiej, która w miejsce prawa Bożego wprowadziła tyranię biurokratycznego molocha.
Portal LifeSiteNews (18 sierpnia 2025) ujawnia praktykę pozostawiania przy życiu urodzonych dzieci po nieudanych aborcjach w szpitalach Alberty. Premier Danielle Smith, która w 2000 roku jako dziennikarka potępiała „przerażającą praktykę” aborcji późnych, obecnie – mimo władzy – toleruje śmierć noworodków na mocy polityki Alberta Health Services (AHS). W 2024 r. 28 dzieci przeżyło próbę aborcji, by umrzeć w wyniku celowego zaniedbania medycznego. Tymczasem Smith szybko zareagowała na ukrywanie rachunków rządowych, demonstrując priorytety władzy zdemoralizowanej naturalizmem.
Portal eKAI (16 sierpnia 2025) relacjonuje pseudo-liturgiczne uroczystości żałobne za zmarłego Jana Czekalskiego, byłego funkcjonariusza sekty posoborowej. Opis obejmuje udział uzurpatorów tytułów kościelnych, sentymentalne wspomnienia oraz całkowite pominięcie nadprzyrodzonej perspektywy zbawienia. Wydarzenie stanowi żywą ilustrację teologicznego bankructwa struktury okupującej Watykan.
eKAI informuje, że Polskie Stowarzyszenie Obrońców Życia Człowieka wraz z Duszpasterstwem Rodzin Dzieci Utraconych Archidiecezji Krakowskiej przy sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach organizują w dniach 8–11 listopada rekolekcje dla rodziców w żałobie po śmierci dziecka. Zapowiedziano „mszę świętą”, liturgię godzin, nabożeństwa eucharystyczne, drogę krzyżową, „drogę światła”, „godzinę miłosierdzia”, konferencje duchowe, dzień „pustyni”, „sakrament pokuty”, rozmowy z „kapłanem” oraz konsultacje psychologiczne. Wydarzenie ma miejsce w „kościele jubileuszowym” i odwołuje się do odpustu zupełnego w ramach Jubileuszu 2025, akcentując motyw „Nadzieja zawieść nie może (Spes non confundit)” z bulli „papieża” Franciszka. Przytoczono fragment bulli o przemianie życia przez chrzest i o „nowym życiu” zdolnym „przekształcić dramat śmierci”. Całość ma charakter otwarty, z logistycznym wsparciem oraz promocją na stronach pro-life.pl i misericordia.eu. Ten przekaz, udający duszpasterską troskę, w rzeczywistości przykrywa posoborową redukcję nadprzyrodzonej wiary do psychologii, emocjonalizmu i jubileuszowej retoryki.
Portal Opoka informuje o zapowiedzianych przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej ułatwieniach dla rodziców po stracie dziecka: skrócony urlop oraz zasiłek macierzyński za ten okres, a także zasiłek pogrzebowy niezależnie od czasu trwania ciąży i bez konieczności ustalania płci. Dokumentowanie straty ma się odbywać na podstawie zaświadczenia o martwym urodzeniu (lekarz/położna) albo karty zgonu, bez wymogu badań genetycznych. Minister Agnieszka Dziemianowicz-Bąk uzasadnia zmiany koniecznością „odbiurokratyzowania” procedur i „empatii” wobec „osób po stracie”. Artykuł odnotowuje także, że dotąd bez ustalonej płci nie przysługiwały uprawnienia urlopowe i zasiłek pogrzebowy. Całość utrzymana jest w tonie biurokratyczno-humanitarnym, pozbawionym odniesienia do prawa Bożego, natury sakramentalnej małżeństwa i obiektywnego statusu moralnego dziecka od poczęcia.
To programowy naturalizm: państwo rozdaje zasiłki i słowa o „empatii”, ale dalej milczy o podstawowym prawie — prawie nienarodzonego do życia oraz o publicznym panowaniu Chrystusa nad ustawodawstwem.
Krwawy żniwierz modernizmu: masakra w DR Konga a milczenie o jedynym Lekarstwie
Cytowany artykuł relacjonuje masakrę 32 katolików, w tym dzieci, zamordowanych przez islamistów ADF w Komandzie (DR Konga), podczas spotkania młodzieży ruchu Krucjaty Eucharystycznej i Akcji Katolickiej; wypowiada się ks. Dieudonné Liringa, wskazując, że ofiary „zginęły z powodu wiary”. Pogrzeb sprawiono częściowo we wspólnej mogile, a w tekście przywołano telegram uzurpatora Leona XIV, który prosi Boga, aby krew „męczenników” stała się zasiewem pokoju, pojednania i braterstwa, oraz apel o modlitwę w kontekście Roku Jubileuszowego. Zasadniczy wydźwięk materiału sprowadza tragedię do haseł „pokoju”, „pojednania” i „integralnego rozwoju”, z pominięciem kluczowych kwestii nadprzyrodzonych i doktrynalnych – co samo w sobie jest oskarżeniem: narracja naturalistyczna ma przykryć doktrynalne bankructwo posoborowej religii.
