Portal Więź (17 października 2025) relacjonuje wydarzenie pod nazwą Pielgrzymki z obrzeży Kościoła, przedstawiając je jako próbę budowania „wielościanowej wspólnoty” osób rzekomo wykluczonych – ofiar nadużyć, par niesakramentalnych oraz środowisk LGBT+. Autor, Zbigniew Nosowski, opisuje atmosferę „duchowego spotkania”, pomijając całkowicie doktrynalną sprzeczność tego przedsięwzięcia z niezmiennym depozytem wiary.
Portal Więź.pl (17 października 2025) relacjonuje wydarzenie pod nazwą „Pielgrzymka z obrzeży Kościoła”, zorganizowane przez modernistyczne środowiska z udziałem „księży” i „biskupa” Artura Ważnego. W wydarzeniu wzięły udział osoby otwarcie sprzeciwiające się nauce moralnej Kościoła, w tym aktywiści promujący ideologię gender.
Portal Więź.pl (15 października 2025) przedstawia dyskusję o Dietrichze Bonhoefferze, niemieckim pastorze ewangelickim, określanym jako "teolog, który nawrócił się na chrześcijanina". Uczestnicy spotkania podkreślali jego rzekomą ewolucję od "kulturowego protestantyzmu" do koncepcji "bezreligijnego chrześcijaństwa", redukującego wiarę do "modlitwy i czynienia sprawiedliwości wśród ludzi". Arnd Henze, ks. Bogusław Milerski i Zbigniew Nosowski gloryfikują wizję religijności pozbawionej dogmatów, gdzie "Boga szuka się w twarzy cierpiącego bliźniego", a lojalność wobec Ewangelii ma zastąpić posłuszeństwo wobec struktur kościelnych.
Portal „Więź” (12 października 2025) relacjonuje happening w Otwocku z okazji Światowego Dnia Zdrowia Psychicznego, gdzie zburzono mur z kartonowych pudełek z napisami typu „Świr” czy „Weź się w garść”. Autor Zbigniew Nosowski ubolewa nad cięciami budżetowymi w ochronie zdrowia psychicznego, postulując „zmianę świadomości” poprzez udział notablei w podobnych akcjach oraz „perspektywę osób chorych” wyrażoną w hasłach jak „Choroba psychiczna to nie mój wybór”.
Portal „Więź” w edytorialu Zbigniewa Nosowskiego z 25 września 2025 prezentuje rozmowę ze Stanisławą Celińską jako przykład „duchowości przyszłości”, opartej na koncepcji „kruchego Boga”. Redaktor naczelny chwali podejście, gdzie „Bóg przychodzi we śnie i na jawie” jako wyimaginowany rozmówca zaspokajający emocjonalne potrzeby zamiast Objawionego Pana zastępów. Artykuł stanowi jawny manifest modernistycznej apostazji ukrytej pod płaszczykiem rzekomego „personalizmu”.
Portal Heschel Center News (20 sierpnia 2025) relacjonuje obchody 83. rocznicy likwidacji getta żydowskiego w Otwocku, podkreślając marsz pamięci z udziałem potomków ocalałych, przedstawicieli władz miejskich oraz modernistycznych struktur religijnych. Artykuł eksponuje retorykę „wzajemnego szacunku” i „wspólnoty ludzkiej”, całkowicie pomijając nadprzyrodzoną perspektywę zbawienia i obowiązek ewangelizacji.
Wieloetniczny mit jako narzędzie destrukcji katolickiej tożsamości Polski
Portal „Więź” (11 grudnia 2025) promuje ideologiczną wizję „wieloetnicznej Polski” jako rzekomego powrotu do „jagiellońskiej …
Portal Więź.pl (8 grudnia 2025) przedstawia artykuł Agaty Kulczyckiej jako apologetyczną refleksję nad rzekomym „duchem” II Soboru Watykańskiego, gloryfikującą modernistyczne przekształcenie Kościoła w instytucję służebną wobec świata. Autorka, określająca się jako „wnuczka soborowa”, kreśli wizję Kościoła „słuchającego”, który porzucił nauczanie na rzecz dialogu, podważając tym samym jego nadprzyrodzone posłannictwo.
Portal Więź.pl relacjonuje tzw. „Pielgrzymkę z obrzeży Kościoła” na Jasną Górę (4 października 2025), prezentując ją jako przełomową inicjatywę na rzecz „wykluczonych”. Monika Białkowska, współorganizatorka wydarzenia, deklaruje: „Chciałam im powiedzieć: to naprawdę jest twój dom. Nie dlatego, że tak mówi jakiś biskup czy Monika Białkowska – ale dlatego, że to właśnie oznacza chrzest i wyznanie wiary”. Artykuł ujawnia radykalne zerwanie z katolicką eklezjologią na rzecz emocjonalnego subiektywizmu, będącego kwintesencją posoborowej rewolucji.
Portal Więź.pl (25 października 2025) relacjonuje wręczenie Agnieszce Kosowicz nagrody „Pontifici – Budowniczemu Mostów” przez Klub Inteligencji Katolickiej w Warszawie. Laudacja Zbigniewa Nosowskiego wychwala działalność prezeski Polskiego Forum Migracyjnego na rzecz migrantów, podkreślając rzekome „budowanie wspólnoty” i „mostów do człowieczeństwa”. Tekst pomija jednak kluczowy kontekst: cała ta działalność odbywa się w oderwaniu od nadprzyrodzonego celu Kościoła – zbawienia dusz.
