Portal eKAI (30 stycznia 2026) relacjonuje uroczystości ku czci Bolesławy Lament w białostockim sanktuarium, przedstawiając ją jako „światło w czasach mroku” i „apostołkę jedności chrześcijan”. W homilii „arcybiskup” Józef Guzdek miał wskazywać na rzekome zasługi tej beatyfikowanej w 1991 r. przez „św. Jana Pawła II” zakonnicy, szczególnie w dziedzinie ekumenicznego zbliżenia katolików z prawosławnymi.
Statystyki życia pozakonsekrowanego w neo-kościele: liczby bez łaski
Portal eKAI (29 stycznia 2026) podaje „statystyki” rzekomego życia konsekrowanego w strukturach posoborowych, operując liczbami …
Wspólnoty posoborowe: iluzja życia konsekrowanego w służbie naturalizmu
„Nie wyobrażałam sobie, że może mi być w życiu źle, jeżeli mam za Oblubieńca Jezusa […] widząc takie normalne życie sióstr, …
Portal Opoka (28 stycznia 2026) prezentuje wywiad z „siostrą” M. Rachel Lerch, przedstawicielką zgromadzenia józefitek, jako rzekomą zachętę dla młodych kobiet do życia zakonnego. Artykuł stanowi jednak klasyczny przykład posoborowej deformacji istoty życia konsekrowanego, sprowadzonego do psychologicznego „spełnienia” i socjalnego aktywizmu.
Portal Vatican News (21 stycznia 2026) relacjonuje działalność zgromadzeń żeńskich, określanych jako „siostry zakonne”, w kontekście pomocy osobom starszym. Artykuł przedstawia tę aktywność jako odpowiedź na problem samotności seniorów, wynikający z rozpadu rodzin wielopokoleniowych. Jako remedium proponuje się instytucjonalną opiekę w domach prowadzonych przez wspomniane zgromadzenia, uzupełnioną o „modlitwę”, „sakramenty” i „budowanie wspólnoty”.
Portal eKAI (16 stycznia 2026) publikuje hagiograficzną relację o Eleonorze Motylowskiej (1856-1932), przedstawiając ją jako wzór „duchowości zaangażowanej” i prekursorkę posoborowego aktywizmu. „Organizatorka duszpasterstwa służących” – jak określa ją autor – miała rzekomo „lepiej zrozumieć problemy młodych kobiet” dzięki własnym trudnościom życiowym. Artykuł gloryfikuje jej współpracę z „bł. o. Honoratem Koźmińskim” oraz działalność charytatywną, całkowicie pomijając doktrynalną ocenę zgromadzenia założonego w duchu modernistycznej destrukcji.
Portal Opoka (1 stycznia 2026) przedstawia wywiad z Judytą Syrek, autorką publikacji promujących rewizjonistyczne ujęcie życia konsekrowanego. Artykuł eksponuje wypowiedzi gloryfikujące kontrowersyjne…
Portal Vatican News opisuje ponad dwudziestoletnią działalność tzw. Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo w Rosji, koncentrującą się na pomocy dzieciom, bezdomnym i chorym na gruźlicę w Niżnym Tagile i Omsku. Wspomniane są inicjatywy: klub opieki nad dziećmi, dostarczanie paczek żywnościowych oraz akcja „Torba św. Wincentego”. Artykuł wymienia „siostry” Antonię Lednicką, Jana-Pavlę Halčinovą, Christine Masivo oraz współpracę z „biskupem” Josephem Werthem SJ i „księżmi” misjonarzami. Całość utrzymana jest w tonie hagiograficznej narracji o „dobroci”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel Kościoła – zbawienie dusz.
Portal Catholic News Agency (27 grudnia 2025) relacjonuje działalność „siostry” Cary Venditti ze Zgromadzenia Apostołów Serca Jezusowego, która nocami przemierza ulice Rzymu i Abruzji, oferując „schronienie” ofiarom handlu ludźmi. Artykuł wychwala jej „niestrudzoną pracę” w „oazie” im. Matki Clelii, gdzie przyjmowane są kobiety, w tym osoby transpłciowe. Autorka, Kate Quiñones, podkreśla „przemianę od rozpaczy do spokoju” dzięki „przyjaźni” i „zaufaniu” budowanym przez „siostry”. Brak jakiejkolwiek wzmianki o sakramentach, nawróceniu czy życiu w łasce ujawnia naturalistyczne i modernistyczne przesłanie całej inicjatywy.
Portal Konferencji Episkopatu Polski informuje o hiszpańskim filmie „Niedziele”, przedstawiając go jako „opowieść o odwadze bycia sobą” w kontekście rzekomego powołania zakonnego. Komentowany artykuł relacjonuje historię nastolatki rzekomo „odkrywającej powołanie”, spotykającej się ze sprzeciwem rodziny. Dokumentalistka Krystyna Wałajtys-Łonisk chwali film za „uniwersalną opowieść o wyborach”, zaś „siostra” Ewa Kaczmarek z Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Żeńskich twierdzi, że film jest „o człowieku zagubionym w świecie”. Krytyk filmowy Łukasz Adamski podkreśla, że reżyserka patrzy na decyzję bohaterki „oczami ateistki”.
