Portal eKAI informuje o słowach uzurpatora Leona XIV wygłoszonych podczas lotu do Gwinei Równikowej. Podczas gdy maszyna propagandowa sekty posoborowej kontynuuje swoją globalną podróż, „papież” Leon XIV postanowił uczcić pierwszą rocznicę śmierci swojego poprzednika, Jorge Bergoglio („Franciszka”), wychwalając jego rzekomą troskę o ubogich oraz głoszenie „miłosierdzia” i „braterstwa”. Jest to klasyczny przykład neokatolickiej hagiografii, w której jeden uzurpator składa hołd drugiemu heretykowi, ignorując przy tym fundamenty katolickiej wiary.
Kontynuacja herezji: od Bergoglio do Leona XIV
Wypowiedzi Leona XIV na pokładzie samolotu stanowią jaskrawe potwierdzenie, że struktury okupujące Watykan od 1958 roku pozostają w stanie nieprzerwanej apostazji. Wspominając Bergoglio, Leon XIV stwierdził:
„Chciałbym w tym pierwszym dniu rocznicy jego śmierci wspomnieć papieża Franciszka, który tyle dał i ofiarował Kościołowi poprzez swoje życie, swoje świadectwo, swoje słowa i czyny”
. To oświadczenie jest teologicznym skandalem. Jorge Bergoglio był jawnym heretykiem, który publicznie promował błędy potępione przez Magisterium Kościoła, w tym synkretyzm religijny i fałszywą wolność religijną. Według zasad sformułowanych przez św. Roberta Bellarmina w De Romano Pontifice, papież, który jest jawnym heretykiem, przestaje sam w sobie być papieżem i głową. Fakt, że Leon XIV (Robert Prevost) wynosi gościa na piedestał, dowodzi, że sam nie posiada władzy ani intencji nauczania katolickiego.
Leon XIV podkreślał rzekomą bliskość Bergoglio z „najbiedniejszymi, najmniejszymi, chorymi, dziećmi i starszymi”. Jest to czysty naturalistyczny humanitaryzm, który stał się religią „Kościoła Nowego Adwentu”. Prawdziwe miłosierdzie, którego brakuje w tych laurkach, polega na ratowaniu dusz od wiecznego potępienia, a nie na „trosce” rozumianej jako socjalna inżynieria. Św. Pius X w dekrecie Lamentabili sane exitu potępił jako błąd twierdzenie, że „wiara Chrystusowa jest w opozycji do ludzkiego rozumu i objawienie nie tylko nie jest pożyteczne, ale nawet szkodliwe dla doskonałości człowieka” (propozycja 6). Chwalenie Bergoglio, który relatywizował dogmaty na rzecz „wychodzenia na peryferie” społeczne, jest jawnym poparciem dla modernistycznej herezji.
Język „braterstwa” jako narzędzie destrukcji
Uzurpator wskazał również na nacisk Bergoglio na „powszechne braterstwo” (fraternità universale), chcąc promować „autentyczny szacunek dla każdego mężczyzny i kobiety”. To słownictwo jest bezpośrednim echem błędów zawartych w Syllabusie Błędów Piusa IX. Papież Pius IX potępił zasadę, że „każdy człowiek jest wolny w obieraniu i wyznawaniu tej religii, którą za prawdziwą uzna za pomocą światła rozumu” (błąd 15). Głoszenie „braterstwa” z heretykami i niewierzącymi bez nawrócenia do jedynego prawdziwego Kościoła jest indyferentyzmem, który Pius IX nazwał „najgłupszym błędem” (deliramentum). Leon XIV, kontynuując tę linię, promuje wizję świata, w której Chrystus Król jest usunięty z tronu, a Jego miejsce zajmuje abstrakcyjna, bezbożna „ludzkość”.
Dodatkowo, Leon XIV wspomniał o „przesłaniu miłosierdzia” Bergoglio, w tym o Nadzwyczajnym Jubileuszu Miłosierdzia. W kontekście posoborowym słowo „miłosierdzie” zostało odarte z wymogu pokuty i zadośćuczynienia. Stało się synonimem relatywizmu moralnego, w którym Bóg jest przedstawiany jako „dziadek, który nigdy się nie gniewa”. Jest to sprzeczne z katolicką doktryną o sprawiedliwości Bożej. Prawdziwe miłosierdzie wymaga nawrócenia i sakramentalnego pojednania. „Stolica Twoja, Boże, na wieki wieków” (Ps 44,7 Wlg) – władza Chrystusa Króla, o której pisał Pius XI w encyklice Quas Primas, nie opiera się na ludzkim „braterstwie”, lecz na poddaniu wszystkich narodów Jego prawu. Leon XIV, wychwalając Bergoglio, jawnie odrzuca to królowanie na rzecz utopijnego projektu społec
Za artykułem:
Pope Leo XIV recalls Pope Francis a year after his death (ewtnnews.com)
Data artykułu: 21.04.2026
