Portal Opoka (23 kwietnia 2026) relacjonuje działalność francuskiego patologa sądowego Philippe’a Charliera, który od dwóch dekad bada szczątki postaci uznanych za święte w strukturach posoborowych, w tym św. Ludwika IX, Marii Magdaleny, Teresy z Lisieux, Franciszka z Asyżu czy Joanny d’Arc, a także analizuje tzw. „zapach świętości”. Charlier, określający się jako praktykujący katolik, łączy rygorystyczne metody medycyny sądowej z szacunkiem do tradycji, a jego badania miały skorygować historyczne przekazy o przyczynach śmierci badanych postaci, m.in. wykazując, że św. Ludwik nie zmarł na dżumę, lecz na skutek ciężkiej infekcji związanej z zaawansowanym szkorbutem, a u Teresy z Lisieux kluczową rolę w śmierci odegrała rtęć stosowana w ówczesnym lecznictwie. Tekst podkreśla rosnące zainteresowanie relikwiami na Zachodzie jako reakcję na utratę sacrum w zdechrystianizowanych społeczeństwach, a sam naukowiec opisuje swoją pracę jako „pielgrzymkę” i „epifanię” podczas nocnego badania szczątków św. Franciszka z Asyżu w krypcie z freskami Giotta. Prezentowany tekst, pomimo pozorów naukowo-religijnej syntezy, w istocie redukuje kult świętych do naturalnej ciekawostki, przemilczając nieomylną naukę Kościoła o relikwiach i sakramentalnej łasce.
Poziom faktograficzny: naturalizacja kultu świętych
Pierwszym rażącym faktem w relacjonowanym tekście jest całkowite pominięcie statusu kanonicznego badanych postaci w świetle niezmiennego Magisterium. Choć Franciszek z Asyżu, Ludwik IX czy Joanna d’Arc zostali kanonizowani przed 1958 rokiem i są powszechnie uznawanymi świętymi Kościoła katolickiego, tekst pomija fakt, że większość współczesnych „kanonizacji” w strukturach posoborowych dotyczy
Za artykułem:
Patolog sądowy bada relikwie. Kim jest dr Philippe Charlier? (opoka.org.pl)
Data artykułu: 23.04.2026
