Portal EWTN News (8 czerwca 2026) relacjonuje uroczystość 50-lecia „kapłańskiej” służby ojca Mitcha Pacwy, jezuity z Birmingham w Alabamie, który od 1984 roku współpracuje z siecią EWTN. Artykuł przedstawia tę rocznicę jako wielkie wydarzenie kościelne, wspomina o nagrodach stanowych, książkach i programach telewizyjnych, całkowicie pomijając kontekst teologiczny i doktrynalny, w jakim działa ten „duchowny”. To klasyczny przykład medialnej papki posoborowej, która zastępuje prawdę o Koście propagandą sukcesu ludzkiego.
Medialny fenomen bez fundamentu doktrynalnego
Artykuł z EWTN News przedstawia ojca Mitcha Pacwy jako wzór „kapłańskiej” służby, wspominając o jego 50-letniej pracy w mediach, książkach, pielgrzymkach i „ewangelizacji” więźniów. Jednakże cała ta narracja opiera się na założeniu, że struktury, w których działa ten jezuita, są prawdziwym Kościołem Chrystusowym. Ojciec Pacwa został „wyświęcony” w 1976 roku, czyli w czasie, gdy nowy ryt „ordynacji” został już wprowadzony przez uzurpatora Pawła VI, co rodzi poważne wątpliwości co do ważności jego „kapłaństwa”. Zgodnie z nauczaniem św. Roberta Bellarmina w De Romano Pontifice, jawny heretyk traci urząd automatycznie, a nowy ryt święceń z 1968 roku został uznany przez wielu teologów za nieważny z powodu zmiany formy i intencji.
EWTN jako tuba propagandowa sekty posoborowej
Ojciec Pacwa jest związany z EWTN od 1984 roku, czyli od początku istnienia tej sieci założonej przez siostrę Angelicę. EWTN jest jednym z głównych narzędzi propagandy sekty posoborowej, promując „mszę” Novus Ordo, fałszywe objawienia fatimskie i teologię modernistyczną. Artykuł chwali „programy telewizyjne i radiowe” ojca Pacwa, nie wspominając ani słowem o tym, że te programy są emitowane w kontekście struktury, która odrzuciła niezmienną wiarę katolicką. Chwalenie „kapłańskiej” służby w strukturach, które celebrują nową „mszę” jako „bezkrwawą ofiarę”, jest w istocie chwaleniem uczestnictwa w bałwochwalstwie, niezależnie od subiektywnej intencji danego „duchownego”.
Biskupi w cudzysłowie: hierarchia schizmatycka
Artykuł cytuje list „biskupa” Eliasa Zaidana z Los Angeles, który gratuluje ojcu Pacwie „50 lat kapłańskiej służby”. Zaidan jest „biskupem” w strukturach posoborowych, które uznały ważność Soboru Watykańskiego II i jego heretyckich deklaracji. Jego autorytet nie pochodzi od prawdziwego Kościoła Katolickiego, lecz od uzurpatorów z Watykanu. „Biskup” ten nie jest pasterzem, lecz członkiem hierarchii schizmatyckiej, która odcięła się od następcy św. Piotra. Gratulacje takiej osoby nie mają żadnej wartości duchowej, a wręcz mogą wprowadzać w błąd wiernych, sugerując że struktury posoborowe są prawdziwym Kościołem.
Teologia zredukowana do psychologii i humanitaryzmu
Artykuł wspomina o „ewangelizacji więźniów”, „pielgrzymkach do Ziemi Świętej” i „książkach” ojca Pacwa, ale całkowicie pomija nadprzyrodzony wymiar tych działań. Mówi się o „dotyciu licznych życiu”, ale nie ma ani słowa o sakramencie pokuty, o ważności stanu łaski, o konieczności nawrócenia. To jest dokładnie ten sam błąd, który demaskował św. Pius X w encyklice Pascendi Dominici gregis (1907): redukcja wiary do „uczucia religijnego” i subiektywnego przeżycia. Ewangelizacja bez sakramentów, bez prawdziwej Mszy Świętej, bez nauczania o grzechu i odkupieniu jest tylko naturalistycznym humanitaryzmem, który nie ma mocy zbawczej.
Ignorancja doktrynalna jako celowe przemilczenie
Artykuł nie wspomina ani razu o Chrystusie Królu, o prawach Bożych nad społeczeństwem, o konieczności publicznego uznania panowania Chrystusa. Pius XI w encyklice Quas Primas (1925) nauczał, że „Królestwo Chrystusa obejmuje wszystkich ludzi” i że „nie ma w nas władzy, która by wyjęta była z pod tego panowania”. Ojciec Pacwa, działając w strukturach posoborowych, nie tylko nie głosi tej prawdy, ale wręcz uczestniczy w systemie, który odrzucił królewską godność Chrystuca. Jego „kapłańska” służba jest służbą wobec systemu, który zastąpił prawdziwego Boga bożkiem człowieka.
50 lat apostazji, nie kapłaństwa
Z perspektywy integralnej wiary katolickiej, 50 lat działalności ojca Pacwy w strukturach posoborowych to nie jest okazja do radości, lecz do żałoby. Zamiast głosić niezmienną wiarę, ten jezuita przez pół wieku uczestniczył w systemie, który zredukował Kościół do organizacji humanitarnej, a sakramenty do symboli psychologicznych. Artykuł z EWTN News jest tego jaskrawym dowodem: zamiast pokazać, jak „kapłańska” służba powinna prowadzić do Chrystusa, przedstawia ją jako karierę medialną i społeczną. To jest prawdziwa tragedia: zamiast być świadkami prawdy, stali się aktorami w teatrze apostazji.
Prawdziwy Kościół poza murami posoborowia
Czytelnik artykułu z EWTN News musi zostać wyprowadzony z błędu. Nie ma prawdziwego uzdrowienia poza Chrystusem i Jego prawdziwym Kościołem. Tym Kościołem nie są jednak struktury posoborowe, które odrzuciły niezmienną wiarę i stały się synagogą szatana, o której pisał Pius XI w encyklice Humani generis unitas. Prawdziwy Kościół katolicki trwa tam, gdzie sprawowana jest ważna Msza Święta według wiecznego mszału św. Piusa V, gdzie udzielane są ważne sakramenty, gdzie naucza się niezmienniej doktryny, a Chrystus Król panuje niepodzielnie. To tam, a nie w programach telewizyjnych EWTN, dusza znajduje prawdziwe ukojenie.
Apel do nawrócenia
Zamiast świętować 50 lat działalności w strukturach apostazji, należałoby wzywać ojca Pacwy i innych „duchownych” posoborowych do nawrócenia. Św. Paweł napisał do Tymoteusza: „Będę się modlił, aby Pan dał ci zrozumienie, kto jest Ten, którego słuchasz” (por. 2 Tm 1,7). Prawdziwe kapłaństwo nie polega na karierze medialnej, lecz na byciu „sługą Chrystusa i dyspensatorem tajemnic Bożych” (1 Kor 4,1). Dopóki „duchowni” posoborowi nie powrócą do niezmiennego Kościoła, ich „służba” będzie tylko cieniem prawdziwego kapłaństwa, a ich „ewangelizacja” – głoszeniem fałszywej nadziei.
Za artykułem:
Father Mitch Pacwa Celebrated for His 50 Years of Priesthood (ncregister.com)
Data artykułu: 08.06.2026
