Amerykańscy kongresmeni z Partii Republikańskiej wprowadzili ustawodawstwo mające na celu zatrzymanie seksualnych przestępców przed uzyskiwaniem dzieci za pośrednictwem surogacji, po tym jak zarejestrowany homoseksualny pedofil w Pensylwanii kupił chłopca. Ustawodawstwo to, choć wynika z konkretnego przypadku, dotyczy szerszych kwestii bioetycznych i prawnych związanych z komercjalizacją życia ludzkiego oraz ochroną najbardziej bezbronnej części społeczeństwa. Analiza z perspektywy niezmiennego nauczania katolickiego ujawnia zarówno ograniczone zalety, jak i fundamentalne braki proponowanych rozwiązań, które nie dochodzą do sedna problemu.
Przypadek Brandona Mitchella – symptom systemowej moralnej zgnilizny
Portal LifeSiteNews relacjonuje przypadek Brandona Mitchella, zarejestrowanego przestępcy seksualnego z Pensylwanii, skazanego za „seksualne wykorzystywanie dzieci” i „posiadanie pornografii dziecięcej”. Mitchell, wówczas nauczyciel chemii w liceum, został aresztowany w 2016 roku za liczne „seksualnie wyraźne propozycje i rozmowy” z 16-letnią uczennicą, po tym jak znaleziono u niego 20 wulgarnych zdjęć oraz seksualnie wyraźny film z jego osoby. Pomimo tego rejestrua, Mitchell i jego „mąż” Logan Riley mogli legalnie uzyskać dziecko przez surogację, dzieląc się wideo z obchodów świąt z nowo narodzonym chłopcem w ciągu pierwszego roku jego życia.
Przypadek ten jest bolesnym świadectwem duchowej pustki, w jakiej funkcjonuje współczesne społeczeństwo. To nie jest jednak problem wyłącznie prawny, ale przede wszystkim moralny i teologiczny. Św. Paweł Apostoł ostrzegał: „Nie błądźcie: ani porubnicy, ani bałwochwalców, ani cudzołożników, ani rozpustników, ani sodomców, ani złodziei, ani chciwych, ani pijaków, ani złorzeczących, ani drapieżców nie odziedziczą królestwa Bożego” (1 Kor 6,9-10 Wlg). Współczesny system prawny, zamiast chronić życie i godność dziecka, dopuszcza do sytuacji, w której przestępca seksualny może stać się „rodzicem” – co stanowi jawne sprzeczność z prawem naturalnym i Bożym.
Ograniczone zalety proponowanych ustaw
Republikański kongresmen Scott Perry wprowadził dwa projekty ustaw: HR 9131, tzw. Protecting Kids From Creeps Act, który ustanawia, że każda agencja surogacji, która „świadomie lub lekkomyślnie ułatwia umowę surogacji, w której jedna ze stron jest przestępcą seksualnym”, została ukarana grzywną i pozbawieniem wolności na co najmniej 10 lat w przypadku lekkomyślności i 20 lat w przypadku świadomego działania. Agencje skazane na mocy tej ustawy straciłyby również prawo do statusu zwolnionego z podatku. HR 9132, tzw. Preventing International Surrogacy Exploitation Act, czyniłby każdą umowę surogacji „nieważniew i niewykonalną, jeśli umowa zostanie zawarta między rodzicem zastępczym, który znajduje się w Stanach Zjednoczonych w czasie narodzin lub jest obywatelem lub prawnym stałym rezydentem Stanów Zjednoczonych” a cudzoziemcem lub pośrednikiem działającym w imieniu cudzoziemca, chyba że cudzoziemiec jest legalnie żonaty z obywatelem amerykańskim lub prawnym stałym rezydentem.
Perry oświadczył: „Ustawy te stawiają dzieci na pierwszym miejscu (co zawsze powinno mieć miejsce, a niektórzy jakby o tym zapomnieli) i pomagają zapobiegać uzyskiwaniu dzieci przez przestępców / obce podmioty w naszym narodzie dla osobistych korzyści, zysku lub innych podstępnych powodów.”
Fundamentalne braki – brak katolickiej perspektywy
Jednakże proponowane ustawodawstwo, choć wydaje się krokim w kierunku ochrony dzieci, całkowicie pomija fundamentalną kwestię moralną. Nie zadaje sobie pytania, czy surogacja jako taka jest moralna, czy też sama w sobie stanowi naruszenie godności ludzkiej i prawa naturalnego. Ustawodawstwo to traktuje surogację jako akceptowalną praktykę, ograniczając jedynie dostęp do niej dla przestępców seksualnych i cudzoziemców. To jest typowe dla świeckiego podejścia, które reguluje skutki, zamiast eliminować przyczynę zła.
Św. Pius X w dekrecie Lamentabili sane exitu (1907) potępił jako błąd twierdzenie, że „prawo nie stoi w potrzebie boskiej sankcji, i że nie jest wcale konieczne, by prawa ludzkie były zgodne z prawami natury i otrzymywały swoją moc wiążącą od Boga” (propozycja 56). Proponowane ustawy opierają się właśnie na takim świeckim rozumieniu prawa, które nie uwzględnia prawa naturalnego i Bożego. Sama surogacja jest moralnie zła, niezależnie od tego, kto z niej korzysta. Jest to komercjalizacja życia ludzkiego, traktowanie dziecka jako towaru, który można kupić i sprzedać, co stanowi jawne sprzeczność z nauką katolicką.
Redukcja dziecka do towaru – komercjalizacja życia
Centrum Bioetyki i Kultury (Center for Bioethics & Culture Network) stwierdziło: „Łącznie te ustawy sygnalizują rosnące uznanie, że obecny patchwork prawa surogacji pozostawia zbyt wiele niejasności tam, gdzie powinny istnieć jasne zabezpieczenia. Odzwierciedlają one również szersze obawy bioetyczne dotyczące krajowych i międzynarodowych rynków surogacji, na których interesy komercyjne mogą wyprzedzać odpowiedzialność prawną, a bezbronne strony, szczególnie dzieci, mogą wpaść w luki regulacyjne.”
To stwierdzenie, choć trafne w swojej diagnozie, nie dochodzi do sedna problemu. Problem nie leży w „lukach regulacyjnych”, ale w samej naturze surogacji jako praktyki moralnie złej. Dziecko nie jest towarem, który można regulować prawnie, ale osobą ludzką obdarzoną godnością od momentu poczęcia. Jak nauczał Pius XI w encyklice Quas Primas (1925): „Chrystusowi Panu dana jest wszelka władza na niebie i na ziemi: skoro ludzie najdroższą Krwią Jego odkupieni, nowym jakby prawom poddani zostali Jego panowaniu: skoro wreszcie panowanie Jego całą naturę ludzką obejmuje, jasną jest rzeczą, że nie ma w nas władzy, która by wyjęta była z pod tego panowania.”
Brak odniesienia do prawa naturalnego i Bożego
Proponowane ustawy nie odnoszą się do prawa naturalnego ani do prawa Bożego. Traktują surogację jako neutralną prawnie praktykę, która wymaga jedynie „zabezpieczeń”. To jest typowe dla świeckiego podejścia, które redukuje moralność do kwestii regulacji prawnych. Jednakże prawo ludzkie musi być zgodne z prawem naturalnym i Bożym, aby było sprawiedliwe. Jak nauczał św. Tomasz z Akwinu, „prawo ludzkie ma charakter prawa tylko o tyle, o ile zgodne jest z prawem naturalnym; jeśli zaś w czymś odbiega od prawa naturalnego, to nie jest prawem, lecz wypaczeniem prawa” (Summa Theologiae, I-II, q. 95, a. 2).
Ustawodawstwo to nie tylko nie zakazuje surogacji jako takiej, ale wręcz legitymizuje ją, traktując jako akceptowalną praktykę, która wymaga jedynie „reform”. To jest duchowe bankructwo, o którym pisał Pius XI w encyklice Quas Primas – gdy Chrystus jest usunięty z życia publicznego i prywatnego, ginąć muszą narody i jednostki.
Międzynarodowy wymiar – surogacja jako forma eksploatacji
W marcu senatorzy Tom Cotton (R-AR) i Rick Scott (R-FL) wezwali Departament Sprawiedliwości USA do zbadania proliferacji chińskich laboratoriów surogacji na terenie Stanów Zjednoczonych. To stwierdzenie ujawnia międzynarodowy wymiar problemu – surogacja stała się globalnym biznesem, w którym dzieci są produkowane na zamówienie, a kobiety są wykorzystywane jako „inkubatory”. Jest to nowa forma niewolnictwa, która wymaga nie tylko regulacji prawnych, ale moralnego potępienia.
Jednakże proponowane ustawy nie idą daleko wystarczająco. Nie zakazują surogacji jako takiej, ale jedynie ograniczają dostęp do niej dla niektórych grup. To jest półśrodek, który nie rozwiązuje problemu, ale jedynie przesuwa go. Prawdziwa ochrona dzieci wymaga całkowitego zakazu surogacji, zarówno komercyjnej, jak i „altruistycznej”, ponieważ sama w sobie jest naruszeniem godności ludzkiej i prawa naturalnego.
Katolicka nauka o małżeństwie i rodzinie
Nauka katolicka jest jednoznaczna: dziecko ma prawo do rodziców, którzy są małżonkami związanymi sakramentalnym więzem małżeńskim. Sakrament małżeństwa jest jedynym godziwym kontekstem dla poczęcia i wychowania dzieci. Jak nauczał Pius XII: „Dziecko jest owocem małżeństwa i powinno być wychowywane w rodzinie, która jest zbudowana na fundamencie sakramentalnego więzu małżeńskiego.”
Surogacja, niezależnie od jej formy, narusza to prawo. Dziecko jest poczęte w sposób sztuczny, oddzielone od matki biologicznej, i przekazane osobom, które nie są jego rodzicami w prawdziwym sensie tego słowa. Jest to traktowanie dziecka jako przedmiotu, a nie jako osoby obdarzonej godnością. Proponowane ustawy nie tylko nie rozwiązują tego problemu, ale wręcz legitymizują tę praktykę, traktując ją jako akceptowalną, o ile spełnione są pewne „zabezpieczenia”.
Apel o powrót do niezmiennego nauczania
W obliczu tych wydarzeń, wierni katolicy muszą przypominać sobie niezmienne nauczanie Kościoła. Życie ludzkie jest święte od momentu poczęcia do naturalnej śmierci. Dziecko nie jest towarem, który można kupić i sprzedać, ale osobą obdarzoną godnością, która ma prawo do rodziców, domu i miłości.
Proponowane ustawy, choć mogą wydawać się krokiem w dobrym kierunku, są niewystarczające i wprowadzające w błąd. Nie dochodzą do sedna problemu, który leży w samej naturze surogacji jako praktyki moralnie złej. Prawdziwa ochrona dzieci wymaga całkowitego zakazu surogacji, a nie jedynie regulacji dostępu do niej.
Jak nauczał Pius XI w encyklice Quas Primas: „Gdyby ludzie prywatnie i publicznie uznali nad sobą władzę królewską Chrystusa, wówczas spłynęłyby na całe społeczeństwo niesłychane dobrodziejstwa, jak należytą wolność, jak porządek i uspokojenie, jak zgoda i pokój.” Dopóki Chrystus nie zostanie przywrócony na tron społeczeństwa, dopóty wszelkie próby regulacji moralnie złych praktyk będą jedynie półśrodkami, które nie rozwiążą problemu, ale jedynie przesuną go.
Podsumowanie – konieczność całkowitego zakazu surogacji
Przypadek Brandona Mitchella i proponowane ustawy są bolesnym świadectwem moralnego upadku współczesnego społeczeństwa. Zamiast chronić życie i godność dziecka, system prawny dopuszcza do sytuacji, w której przestępca seksualny może stać się „rodzicem” – co stanowi jawne sprzeczność z prawem naturalnym i Bożym.
Prawdziwa ochrona dzieci wymaga całkowitego zakazu surogacji, a nie jedynie regulacji dostępu do niej. Wymaga to powrotu do niezmiennego nauczania Kościoła katolickiego, które stawia godność osoby ludzkiej ponad interesy komercyjne i polityczne. Wymaga to uznania, że dziecko nie jest towarem, ale osobą obdarzoną godnością, która ma prawo do rodziców, domu i miłości.
Jak nauczał św. Paweł Apostoł: „Nie błądźcie: ani porubnicy, ani bałwochwalców, ani cudzołożników, ani rozpustników, ani sodomców, ani złodziei, ani chciwych, ani pijaków, ani złorzeczących, ani drapieżców nie odziedziczą królestwa Bożego” (1 Kor 6,9-10 Wlg). Czas najwyższy, byśmy przypomnieli sobie te słowa i działali zgodnie z nimi.
Za artykułem:
Republicans move to ban pedophiles from using surrogacy after homosexual abuser obtained boy (lifesitenews.com)
Data artykułu: 10.06.2026
