Artykuł z portalu LifeSiteNews (15 czerwca 2026) informuje, że „biskup” Mario Delpini z Mediolanu odprawił Mszę dla włoskiej grupy lobby LGBT „Il Gruppo del Guado” w uroczystość Najświętszego Serca Jezusa Chrystusa. Podczas homilii „biskup” powiedział: „Pan związał się z wami i was wybrał, nie dlatego, że jesteście najliczniejszym z narodów – wręcz przeciwnie, jesteście najmniejsi – ale dlatego, że was miłuje”. Msza odbyła się w kościele San Carlo al Lazzaretto w Mediolanie, a materiały promocyjne liturgii przedstawiały kościół udekorowany tęczowymi kolorami. Jeden z uczestników opublikował zdjęcia koszulki przedstawiającej Jezusa w tęczowych ubraniach z napisem „Ah Men” – erotyczną grą słów na temat liturgicznego „Amen” – i oświadczył, że powtarzał tę frazę, gdy przyjmował Komunię Świętą z rąk Delpiniego. W październiku 2025 roku Włoska Konferencja Episkopatu opublikowała dokument synodalny Lievito di Pace e di Speranity („Zakwas pokoju i nadziei”), który wzywał do wspierania świeckich obserwacji „przeciw homofobii i transfobii”, takich jak tzw. miesiąc Pride w czerwcu, oraz innych wydarzeń organizowanych przez pro-LGBT stowarzyszenia. Dokument przyjął pro-LGBT terminologię i zachęcał do programów edukacyjnych na temat seksualności i tożsamości płciowej dla małoletnich. W swojej encyklice Dilexit Nos z 2024 roku „papież” Franciszek zreinterpretował nabożeństwo do Najświętszego Serca pod emocjonalnym i sentymentalnym aspektem, przedstawiając serce jako „to, co najbardziej wewnętrzne u ludzi, zwierząt i roślin” – syntetyzującą funkcję wspólną dla wszystkich stworzeń. Biblijnie jednak serce jest siedzibą woli, uporządkowanej przez rozum oświetlony wiarą, a nie centrum syntezy emocjonalnej. Najświętsze Serce Jezusa ma być adorowane i naśladowane, ponieważ odzwierciedla wolę Chrystusa, który jest „cichy i pokorny sercem”, dokładnie dlatego, że całkowicie podporządkował się woli Ojca.
Zbezczeszczenie święta Najświętszego Serca Jezusa
Uroczystość Najświętszego Serca Jezusa, ustanowiona przez Piusa XI w encyklice Quas Primas z 1925 roku, jest jednym z najważniejszych świąt w liturgii Kościoła katolickiego. Święto to upamiętnia miłość Chrystusa do ludzkości i wzywa do publicznego uznania Jego królewskiej władzy nad wszystkimi narodami. Pius XI podkreślał, że Chrystus „króluje w sercach z powodu swojej, przewyższającej naukę miłości, z powodu łagodności i słodyczy, którą dusze przyciąga do siebie”. Najświętsze Serce Jezusa jest symbolem Jego miłości ofiarnej, Jego męki i śmierci na Krzyżu, a także Jego nieustannej obecności w Najświętszym Sakramencie. To właśnie w tym sercu znajduje się źródło wszelkiej łaski i zbawienia.
Celebracja Mszy dla lobby LGBT w dniu tego święta jest aktem bezprecedensowym w historii Kościoła. Nie jest to jednak przypadek, lecz logiczny wynik modernistycznej rewolucji, która od dziesięcioleci prowadzi do systemowego znieścienia katolickiej wiary i moralności. „Biskup” Delpini, celebrując Mszę dla grupy, która otwarcie promuje styl życia sprzeczny z nauką Kościoła, nie tylko lekceważy świętość Najświętszego Serca, ale także uczestniczy w rytualnym bałwochwalstwie. Dekorowanie kościoła tęczowymi kolorami – symbolem ruchu LGBT – w dniu upamiętniającego miłość Chrystusa do ludzkości, jest aktem bluźnierstwa, który rani same Serce Jezusa.
Homilia „biskupa” Delpiniego: zniekształcenie Pisma Świętego
W swojej homilii „biskup” Delpini powiedział: „Pan związał się z wami i was wybrał, nie dlatego, że jesteście najliczniejszym z narodów – wręcz przeciwnie, jesteście najmniejsi – ale dlatego, że was miłuje”. To zdanie jest bezpośrednim zniekształceniem słów Mojżesza do Izraelitów z Księgi Powtórzonego Prawa: „Nie dlatego, że jesteście najliczniejszym z narodów, Pan wybrał was i was pożądał – bo jesteście najmniejsi ze wszystkich narodów – ale dlatego, że Pan was miłował” (Pwt 7,7-8). Mojżesz mówił do wybranego narodu, który zawarł przymierze z Bogiem i został wezwany do zachowania Jego przykazań. Przeniesienie tych słów na grupę ludzi, którzy otwarcie żyją w stanie grzechu śmiertelnego i promują styl życia sprzeczny z prawem Bożym, jest aktem fałszywego prorokowania i zniekształcenia Pisma Świętego.
Pismo Święte jednoznacznie potępia homoseksualne praktyki. W Księdze Kapłańskiej czytamy: „Nie obcuj z mężczyzną jak z kobietą – to jest obrzydliwość” (Kpł 18,22). Apostoł Paweł ostrzega: „Czy nie wiecie, że niesprawiedliwi nie odziedziczą Królestwa Bożego? Nie mylcie się: ani rozpustnicy, ani bałwochwalczy, ani cudzołożnicy, ani sodomczycy, ani złodzieje, ani chciwi, ani pijacy, ani złorzeczący, ani drapieżcy nie odziedziczą Królestwa Bożego” (1 Kor 6,9-10). „Biskup” Delpini, zamiast głosić tę prawdę, wybiera zachęcanie do grzechu, przedstawiając Boga jako tego, który „wybiera” i „miłuje” bez warunków i bez wezwania do nawrócenia. To jest fałszywy obraz Boga, obraz, który jest sprzeczny z nauką Kościoła i Pismem Świętym.
Bluźnierstwo uczestników: koszulka „Ah Men” i Komunia Święta
Jeden z uczestników Mszy opublikował zdjęcia koszulki przedstawiającej Jezusa w tęczowych ubraniach z napisem „Ah Men” – erotyczną grą słów na temat liturgicznego „Amen”. Ten sam uczestnik oświadczył, że powtarzał tę frazę, gdy przyjmował Komunię Świętą z rąk „biskupa” Delpiniego. To jest akt bluźnierstwa, który przekracza wszelkie granice. Przyjmowanie Komunii Świętej w stanie grzechu śmiertelnego jest świętokradztwem, a powtarzanie erotycznych fraz podczas tego aktu jest dodatkowym znieważeniem Najświętszego Sakramentu.
Św. Paweł ostrzega: „Kto by więc jadł chleb ten lub pił kielich Pana niegodnie, winny będzie Ciała i Krwi Pana. Niech więc człowiek doświadcza samego siebie, a tak będzie jadł chleb ten i pił z kielicha. Bo kto je i pije niegodnie, ten sobie sąd je i pije, nie rozróżniając Ciała Pana” (1 Kor 11,27-29). „Biskup” Delpini, udzielając Komunii Świętej osobie, która otwarcie bluźni i promuje grzech, uczestniczy w tym świętokradzwie. Nie ma żadnej wymówki dla tego czynu. Nie ma żadnej teologicznej interpretacji, która mogłaby usprawiedliwić takie zachowanie.
Dokument synodalny „Lievito di Pace e di Speranity”: program apostazji
W październiku 2025 roku Włoska Konferencja Episkopatu opublikowała dokument synodalny Lievito di Pace e di Speranity („Zakwas pokoju i nadziei”), który wzywał do wspierania świeckich obserwacji „przeciw homofobii i transfobii”, takich jak tzw. miesiąc Pride w czerwcu, oraz innych wydarzeń organizowanych przez pro-LGBT stowarzyszenia. Dokument przyjął pro-LGBT terminologię i zachęcał do programów edukacyjnych na temat seksualności i tożsamości płciowej dla małoletnich. Jest to kolejny krok w systemowej apostazji, która od dziesięcioleci zatruwa struktury okupujące Watykan.
Dokument ten jest wprost sprzeczny z nauką Kościoła. Św. Pius X w dekrecie Lamentabili sane exitu (1907) potępił jako błąd twierdzenie, że „Kościół bardzo powinien tolerować błędy filozofii, pozwalając jej samemu się poprawić”. Pius IX w encyklice Quanto Conficiamur Moerore (1863) potępił „bezwzględną i przeklętą miłość siebie i własnych korzyści, która popycha wielu do szukania własnej przewagi i zysku z wyraźnym brakiem poszanowania bliźniego”. Dokument synodalny „Lievito di Pace e di Speranity” jest wprost owocem tej „bezwzględnej i przeklętej miłości siebie”, która zastępuje prawdę Bożą ludzką wygodą i tolerancją grzechu.
Encyklika „Dilexit Nos”: zredukowanie Najświętszego Serca do emocji
W swojej encyklice Dilexit Nos z 2024 roku „papież” Franciszek zreinterpretował nabożeństwo do Najświętszego Serca pod emocjonalnym i sentymentalym aspektem, przedstawiając serce jako „to, co najbardziej wewnętrzne u ludzi, zwierząt i roślin” – syntetyzującą funkcję wspólną dla wszystkich stworzeń. To jest bezpośrednie zniekształcenie nauki Kościoła. Biblijnie serce jest siedzibą woli, uporządkowanej przez rozum oświetlony wiarą, a nie centrum syntezy emocjonalnej.
Najświętsze Serce Jezusa jest adorowane i naśladowane, ponieważ odzwierciedla wolę Chrystusa, który jest „cichy i pokorny sercem”, dokładnie dlatego, że całkowicie podporządkował się woli Ojca. Pius XI w encyklice Quas Primas podkreślał, że Chrystus „króluje w umysłach ludzi nie tak dlatego, że posiada głęboki umysł i ogromną wiedzę, ile raczej dlatego, że On sam jest Prawdą, a ludzie powinni zaczerpnąć prawdy od Niego i przyjąć ją posłusznie”. Zredukowanie Najświętszego Serca do „tego, co najbardziej wewnętrzne u ludzi, zwierząt i roślin” jest aktem naturalizmu, który odrzuca nadprzyrodzony wymiar tego nabożeństwa.
Systemowa apostazja: od Soboru Watykańskiego II do dziś
Celebracja Mszy dla lobby LGBT w dniu Najświętszego Serca Jezusa nie jest izolowanym incydentem, lecz logicznym wynikiem systemowej apostazji, która od dziesięcioleci zatruwa struktury okupujące Watykan. Sobór Watykański II, zwołany przez „papieża” Jana XXIII i prowadzony przez „papieża” Pawła VI, wprowadził szereg błędów teologicznych, które doprowadziły do obecnego stanu duchowej ruiny. Dekret Dignitatis Humanae o wolności religijnej, konstytucja Gaudium et Spes o Kościele w świecie współczesnym i dekret Nostra Aetate o stosunkach Kościoła do religii niechrześcijańskich są bezpośrednio sprzeczne z nauką Kościoła i doprowadziły do fałszywego ekumenizmu, relatywizmu religijnego i indyferentyzmu.
„Biskup” Delpini, celebrując Mszę dla lobby LGBT, jest jednym z wielu „biskupów”, którzy systemowo niszczą wiarę katolicką. Jego działanie jest wprost sprzeczne z nauką Kościoła i Pismem Świętym. Nie jest to jednak jego wina jako jednostki – jest on ofiarą systemu, który od dziesięcioleci kształtuje „biskupów” w duchu modernizmu i apostazji. Problem leży w samym systemie, który produkuje takich „biskupów” i pozwala im na takie czyny.
Prawdziwe Najświętsze Serce Jezusa: źródło łaski i zbawienia
Prawdziwe nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusa nie polega na emocjonalnej syntezie z wszystkimi stworzeniami, lecz na adoracji woli Chrystusa, która całkowicie podporządkowała się woli Ojca. Najświętsze Serce Jezusa jest źródłem wszelkiej łaski i zbawienia. To w tym sercu znajduje się ukojenie dla dusz, które cierpią, i siła dla tych, którzy walczą z grzechem. To w tym sercu znajduje się prawdziwa miłość, która nie jest sentymentalną emocją, lecz aktem woli, który prowadzi do ofiary i odkupienia.
Pius XI w encyklice Quas Primas wzywał do publicznego uznania królewskiej władzy Chrystusa nad wszystkimi narodami. „Niech Chrystus panował w umyśle człowieka, którego obowiązkiem jest z zupełnym poddaniem się woli Bożej przyjąć objawione prawdy i wierzyć silnie i stale w naukę Chrystusa; niech Chrystus króluje w woli, która powinna słuchać praw i przykazań Bożych; niech panuje w sercu, które, wzgardziwszy pożądliwościami, ma Boga nade wszystko miłować i do Niego jedynie należeć; niech króluje w ciele i członkach jego które jako narzędzia, lub – że słów św. Pawła Apostoła użyjemy: jako zbroja sprawiedliwości Bogu, mają przyczynić się do wewnętrznego uświęcenia dusz”. To jest prawdziwe nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusa – nabożeństwo, które wzywa do nawrócenia, pokory i ofiary, a nie do emocjonalnej syntezy z grzechem.
Wezwanie do nawrócenia i obrony wiary
Czytelnik, który szuka prawdziwej nadziei i prawdziwego ukojenia, musi zostać wyprowadzony z błędu. Nie ma prawdziwego uzdrowienia poza Chrystusem i Jego Kościołem. Tym Kościołem nie są jednak struktury posoborowe, które odrzuciły niezmienną wiarę i stały się synagogą szatana. Prawdziwy Kościół katolicki trwa tam, gdzie sprawowana jest ważna Msza Święta, gdzie udzielane są ważne sakramenty, gdzie naucza się niezmienną doktrynę, a Chrystus Król panuje niepodzielnie.
W obliczu takich czynów, jak celebracja Mszy dla lobby LGBT w dniu Najświętszego Serca Jezusa, wierni muszą stanąć w obronie wiary. Muszą odmówić uznania takich „biskupów” i takich „mszy”. Muszą szukać prawdziwego Kościoła, który trwa w wiernych wyznających wiarę katolicką integralnie. Muszą modlić się o nawrócenie tych, którzy błądzą, i o triumf Niepokalanego Serca Marji, które obiecało, że „na koniec zatriumfuje”. Ale przede wszystkim muszą pamiętać, że prawdziwy pokój i prawdziwe ukojenie znajdują się tylko w Najświętszym Sercu Jezusa – tym, które zostało przebite za nasze grzechy, a nie tym, które zostało zredukowane do emocjonalnej syntezy z grzechem.
Za artykułem:
Archbishop of Milan offers Mass for LGBT group on feast of Sacred Heart (lifesitenews.com)
Data artykułu: 15.06.2026
