Portal NCRegister (20 czerwca 2026) relacjonuje wywiad udzielony przez Jamesa Golki — jednego z „biskupów” paramasońskiej struktury okupującej diecezję Denver — dla stacji EWTN, która sama jest narzędziem propagandowym sekty posoborowej. Człowiek ten, określający siebie mianem „tylko faceta z Nebraska”, opowiada o swoim „niespodziewanym powołaniu” do kierowania „arcydiecezją” Denver, o swoich rodzicach, o tym, jak „odpowiedział na wezwanie Boga” — i robi to w całkowitym oderwaniu od jakiejkolwiek prawdziwej teologii, od sakramentalnego porządku, od faktu, że struktury, w których działa, są strukturami antypapieża Leona XIV i od tego, że Stolica Piotrowa jest pusta od 1958 roku. To nie jest relacja o duchowym przywództwie — to jest portret człowieka, który z dużą dozą naiwności lub świadomego udawania nie widzi, że jest pionkiem w systemie, który systematycznie niszczy wiarę katolicką.
Metoda „tego nie rozumiem, ale ufam” — czyli teologia bez fundamentu
James Golka w wywiadzie nie przestaje powtarzać, że nie wie, dlaczego został wybrany, że „Bóg ma plan”, że „trzeba słuchać i rozeznawać”. Brzmi to pobożnie — ale tylko wtedy, gdy nie wie, że mówi. Oto człowiek, który przyznaje, że nie jest w stanie odpowiedzieć na podstawowe pytanie: dlaczego ja? Zamiast sięgnąć do nauki Kościoła o powołaniu biskupim, zamiast przypomnieć sobie, że w prawdziwym Kościele katolickim biskup jest wyświęcony przez biskupa z ważnymi sakramentami, że jego władza pochodzi z sukcesji apostolskiej, a nie z deskryminacji urzędnika watykańskiego — Golka mówi: „Poprosiłem nuncjusza papieskiego, dlaczego mnie wybrano na Denver, a on powiedział: 'Naprawdę nie wiem'”. To nie jest duchowa pokora. To jest teologiczna pustka. To jest człowiek, który akceptuje urząd, nie mając najmniejszego pojęcia o jego źródle, naturze ani celu.
Pius XI w encyklice Quas Primas (1925) przypomina, że Chrystus panuje nad wszystkimi narodami i że Jego Królestwo jest przede wszystkim duchowe — ale że władza królewska Chrystusa obejmuje także sprawy doczesne, gdyż „Chrystus otrzymał od Ojca nieograniczone prawo nad wszystkim, co stworzone, tak, iż wszystko poddane jest Jego woli”. W prawdziwym Kościele biskup jest współpracownikiem Chrystusa-Pasterza, a nie „facetem z Nebraska”, który „nie spodziewał się” swojego powołania i akceptuje je, bo tak zdecydował urzędnik jednej z najbardziej skompromitowanych instytucji w dziejach ludzkości.
Rodzina jako substytut katechezy — brak sakramentalnego porządku
Golka opowiada o swoim domu rodzinnym z niemal sentimentalną czułością. Jego matka była nauczycielką w katolickiej szkole, ojciec inżynierem. Rodzina dziesięciorga dzieci. Brzmi to jak scenariusz reklamowy amerykańskiego katolicyzmu. Ale zatrzymajmy się na chwilę. Golka mówi: „Nigdy nie sadzili nas, żeby uczyć nas wiary ani nie otwierali katechizmu, żeby z niego nas uczyć — dzieci miały wiarę zaszczepioną od młodych lat, bo oni po prostu ją [wiarę] żyli”. To zdanie jest wzruszające — i całkowicie niewystarczające. Czy w prawdziwym Kościele katolickim wystarczy, że rodzice „żyją wiarą”? Czy nie potrzeba katechezy, sakramentów, spowiedzi, Mszy Świętej?
Św. Pius X w dekrecie Lamentabili sane exitu (1907) potępił jako błąd twierdzenie, że „w depozycie wiary zawarte są jedynie prawdy objawione, to Kościół nie może pod żadnym względem oceniać poglądów o umiejętnościach ludzkich” (propozycja 5). Golka nie mówi o prawdach wiary — mówi o „rodzicach-ekspertach w przekazywaniu wiary”, którzy nigdy nie otworzyli katechizmu. To jest protestantyzm domowy, tylko w katolickiej masce. To jest właśnie to, czego ostrzegał Pius X: wiara redukowana do subiektywnego przeżycia, do „życia wiarą”, bez doktryny, bez sakramentów, bez autorytetu Kościoła.
Śmierć rodziców jako spektakl duchowości — czyli neokatolicki kult emocji
Najbardziej wzruszający — i jednocześnie najbardziej symptomatyczny — fragment wywiadu dotyczy śmierci rodziców Golki. Jego matka zmarła w styczniu, tuż przed ogłoszeniem nominacji. Ojciec zmarł 5 marca, dwadzieścia dni przed „instalacją” jako „arcybiskupa”. Golka opisuje to w sposób, który w normalnym świecie nazaliby duchową sentymentalnością: „Wszedłem do jego pokoju szpitalnego — był tego dnia bardzo przytomny, ostatni dzień przytomności — i wszedłem do pokoju, a on na mnie spojrzał i uśmiechnął się, a ja powiedziałem: 'Co tato, nie mógłś poczekać do 25 marca?’ A on się zaśmiał i powiedział: 'Nie, jutro lub pojutrze umrę, ale mogę więcej dla ciebie zrobić z nieba niż stąd. Więc możesz mu ufać'”.
To jest piękna opowieść. Ale jest to opowieść, która nie ma nic wspólnego z nauką katolicką o komunii świętych, o modlitwie za zmarłych, o cierpieniu i śmierci. W prawdziwym Kościele katolickim modlitwa za zmarłych jest zanurzona w tajemnicy Męki Pańskiej, w ofierze Mszy Świętej, w sakramencie ostatnego namaszczenia. Golka nie mówi ani słowa o Mszy Świętej odprawianej za rodziców. Nie mówi o sakramencie ostatniego namaszczenia. Nie mówi o modlitwie wiernych. Mówi o wizji — o tym, że jego ojciec „stoi przed Bogiem i przycza się za rodzinę na wieczność”. To jest neokatolicki spirytualizm, który zastępuje sakramenty wizjami i emocjami.
Pius IX w encyklice Quanto Conficiamur Moerore (1863) przypomina, że „wieczne zbawienie nie może być uzyskane przez tych, którzy sprzeciwiają się autorytetowi i orzeczeniom tego samego Kościoła i są uporczywie oddzieleni od jedności Kościoła”. Czy Golka, działający w strukturach antypapieża Leona XIV, jest w jedności z prawdziwym Kościołem katolickim? Oczywiście, że nie. Ale o tym — ani słowa.
„Bóg ma plan” — czyli teologia bez treści
Na koniec wywiadu Golka formułuje swoje „priorytety” dla Denver: poznać kapłanów i parafie, wspierać ich, bronić żywota w stanie Kolorado i „służycie uważniej” planom Boga dla archidiecezji. To są słowa, które mogłoby wypowiedzieć każdy menedżer w korporacji. Gdzie jest Chrystus Król? Gdzie jest Msza Święta? Gdzie jest sakrament pokuty? Gdzie jest nauka o stanie łaski, o grzechu, o sądzie ostatecznym?
Golka mówi: „Bóg ma plan dla tej archidiecezji i wie, dlaczego mnie tu przywiózł i dlaczego nas wszystkich tu przywiózł. Nie wiem, dlaczego uczynił mnie arcybiskupem — jestem tylko facetem z Nebraska… Ale On ma plan, więc musimy uważnie Go słuchać i ufać, że nie ukrywa planu przed nami. Chce nam go pokazać. Więc naszym zadaniem jest nauczyć się słuchać i rozeznawać”.
To jest teologia pustki. To jest język, który nie zawiera żadnej treści doktrynalnej. „Bóg ma plan” — tak, ale jaki plan? Plan objawiony w Piśmie Świętym, w Tradycji, w Magisterium Kościoła. Plan, który został zdeponowany w prawdziwym Kościele katolickim, a nie w strukturach okupujących Watykan. Pius XI w Quas Primas ostrzega: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw i gdy już nie od Boga, lecz od ludzi wywodzono początek władzy, stało się iż zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą”. Golka nie mieści się w tym ostrzeżeniu — bo nie widzi, że struktury, w których działa, są fundamentem zburzonym.
Konklucja: pionek w systemie
James Golka jest — być może — człowiekiem dobrej willi. Być może rzeczywiście kocha Jezusa „niezmiernie”, jak sam mówi. Być może jego rodzice byli świetnymi ludźmi. Ale dobra wola nie zastępuje prawdziwej wiary, prawdziwych sakramentów, prawdziwego Kościoła. Golka jest pionkiem w systemie, który od sześćdziesięciu ośmiu lat systematycznie niszczy wiarę katolicką. Jego „instalacja” jako „arcybiskupa” Denver jest aktem schizmatyckim — aktem, który nie ma żadnej mocy duchowej, bo pochodzi od antypapieża, który sam nie ma żadnej władzy.
Prawdziwy Kościół katolicki trwa — tam, gdzie sprawowana jest ważna Msza Święta według wiecznego mszału św. Piusa V, gdzie udzielane są ważne sakramenty, gdzie naucza się niezmienności doktryny, a Chrystus Król panuje niepodzielnie. Tam, a nie w strukturach okupujących Watykan, dusza znajduje prawdziwe ukojenie. Tam, a nie w wywiadach dla EWTN, człowiek może odnaleźć prawdziwą nadzieję.
Słowa Golki o „Bogu, który ma plan” są prawdziwe — ale plan Boga nie realizuje się w strukturach sekty posoborowej. Plan Boga realizuje się w prawdziwym Kościele katolickim, który trwa w wiernych wyznających wiarę katolicką integralnie i któremu przewodzą biskupi z ważnymi sakramentami i kapłani ważnie wyświęceni. To jest jedyna prawda, która może ocalić dusze — w tym dusze tych, którzy jak Golka, „nie wiedzą”, dlaczego zostali wybrani.
Za artykułem:
‘I’m Just a Guy From Nebraska’: Archbishop Golka Reflects On Unexpected Call to Lead Denver (ncregister.com)
Data artykułu: 20.06.2026
