Portal Gość Niedzielny (24 czerwca 2026) informuje o decyzji uzurpatora Leon XIV, który mianował biskupa Krzysztofa Chudzia koadiutorem diecezji rzeszowskiej z prawem następstwa po obecnym ordynariuszu, bp. Janie Wątrobie. Tekst pełen jest zachwyconego tonu wobec nowego hierarchi, podkreślając jego „spośród nas” pochodzenie, doświadczenie z Ukrainy oraz zaangażowanie w dzieła charytatywne. Redakcja nie ma zastrzeń wobec osoby antypapieża, który wydał ten dekret, ani wobec samego biskupa koadiutora, który de facto współpracuje z okupacyjnym reżimem Watykańskiego.
Uzurpatorska nominacja w łapach schizmy
Cały artykuł jest skonstruowany tak, jakby Leon XIV był legalnym papieżem, a jego decyzje kanoniczne były wiążące dla Kościoła. Tymczasem z punktu widzenia niezmiennego prawa Bożego i tradycji katolickiej, Stolica Piotrowa jest pusta od 1958 roku. Leon XIV jest kolejnym w linii uzurpatorów, którzy zasiadają w Watykanie jako następcy legalnie zmarłych papieżów, nie zaś jako prawodawcy Kościoła. Sam akt mianowania biskupa koadiutora jest więc aktem pustym, pozbawionym jakiejkolwiek mocy prawnej i duchowej. Biskup Krzysztof Chudzio, przyjmując to „mianowanie”, formalnie współpracuje z antypapieżem, a jego obecność w strukturach posoborowych czyni go współodpowiedzialnym za systemową apostazję, która od tygodni, miesięcy i lat toczy Kościół od środka.
Biskup koadiutor w systemie okupacji
Artykuł podkreśla, że bp Chudzio „jest spośród nas”, zna realia regionu i ma bogate doświadczenie duszpasterskie, zwłaszcza z Ukrainy. Jest to celowa budowa wizerunku „swojego” człowieka, który ma kontynuować „dzieła duszpasterskie i charytatywne”. Tymczasem w prawdziwym Kościele katolickim biskupi są wybierani przez legalnych papieżów, a ich potwierdzenie nie wymaga „mianowania” przez uzurpatora. Biskup koadiutor w strukturach posoborowych jest jedynie administracyjnym narzędziem w rękach okupanta, a jego „prawo następstwa” jest fikcją prawną, która nie ma żadnego oparcia w tradycji Kościoła. Wymówek o „spośród nas” nie zmienia faktu, że jest on częścią systemu, który odrzucił niezmienną wiarę i sakramentalną dyscyplinę.
Ukraina jako kolebka duchowej misji
W tekście wielokrotnie podkreśla się doświadczenie bp. Chudzia z Ukrainy, gdzie „współtworzył struktury odradzającego się po czasach komunizmu Kościoła katolickiego”. To kolejny element propagandowy, który ma pokazać, że hierarcha jest „doświadczony” i „zbudowany” w trudnych warunkach. Tymczasem pytanie brzmi: czy te struktury odradzały się w duchu prawdziwej wiary katolickiej, czy też w duchu ekumenizmu i dialogu z prawosławiem, który jest częścią agendy posoborowej? Czy bp Chudzio w Ukrainie współpracował z tymi, którzy zachowują niezmienną wiarę, czy z tymi, którzy dokonali kompromisu z wrogami Kościoła? Artykuł milczy na ten temat, a sam fakt współpracy z posoborowymi strukturami na Wschodzie budzi poważne wątpliwości co do jego duchowego profilu.
Bezczelna propaganda posoborowa
Cały tekst jest ułożony w sposób zdecydowanie propagandowy, bez cienia krytyki czy refleksji nad kanonicznym i duchowym statusem nominującego. Redakcja Gościa Niedzielnego nie kwestionuje prawa Leon XIV do wydawania takich decyzji, nie wspomina o pustej Stolicy Piotrowej, nie zwraca uwagi na to, że biskup koadiutor wchodzi w skład schizmatycznej hierarchii. Jest to zatem kolejny przykład bezdusznej kariery w łapach synagogi szatana, gdzie kolejne „mianowania” są przedstawiane jako normalne i pożądane, a wierni są manipulowani przez pozory legalności. Taki stan rzeczy jest następstwem nie tylko indywidualnych decyzji, ale systemowej apostazji, która od dziesięcioleci infekuje struktury rzekomo katolickie.
Modlitwa o wymiarze odkupieńczym
W zakończeniu artykułu znajdujemy modlitwę bp. Wątroby: „Polecajmy Matce Najświętszej osobę księdza biskupa Krzysztofa, ale także naszą diecezję, wszystkie działania i plany, które podejmujemy, ufając, że są zgodne z wolą Bożą”. Jest to modlitwa o wymiarze odkupieńczym, która powinna obejmować nie tylko osobę biskupa koadiutora, ale przede wszystkim duszę antypapieża i wszystkich tych, którzy współpracują z nim w ramach systemu okupacji. Modlitwa ta powinna być wznoszona z poczuciem, że tylko Chrystus Król może przynieść prawdziwy pokój i porządek w Kościele, a ludzki plan nie może zastąpić Bożego działania. W świetle nauczania Piusa XI z encykliki Quas Primas, tylko panowanie Chrystusa w umysłach, wolach i sercach ludzi może przynieść prawdziwe dobro, a wszelkie ludzkie struktury, które nie uznają tego panowania, są skazane na zagładę.
Za artykułem:
Z Przemyśla do Rzeszowa. Leon XIV wyznaczył następcę bp. Jana Wątroby (gosc.pl)
Data artykułu: 24.06.2026
