Portal EWTN News (29 czerwca 2026) relacjonuje polityczną burzę we Francji, wywołaną przez byłego premiera Gabriela Attala, który w kampanii wyborczej przed wyborami prezydenckimi w 2027 roku postuluje legalizację macierzyństwa najemnego (surrogacy). Artykuł przedstawia tę inicjatywę jako „przesunięcie czerwonej linii” w debacie bioetycznej, podkreślając otwarty konflikt z obecnym prezydentem Emmanueliem Macronem, który wielokrotnie wskazywał tę praktykę jako granicę, której nie należy przekraczać. Attal, partner europejskiej komisarz Stéphane Séjourné, wiąże swój postulat z osobistą pragnieniem posiadania potomstwa, co nadało sprawie wymiar medialny i wysoce osobisty.
Redukcja człowieka do towaru – logika rynku zamiast prawa naturalnego
Analiza przedstawionych faktów ujawnia fundamentalne przekonanie, które legło u podstawy postulatu Attala: macierzyństwo najemne jest przedstawione jako neutralne narzędzie „zaspokajania pragnień” zakładające, że dostęp do dziecka jest prawem jednostki, a nie darem, który wymaga relacji osób uprzyrodzonych. W tym ujęciu kobieta staje się wykonawcą usługi, a dziecko – obiektem kontraktu. Jest to logiczne rozwinięcie mentalności, którą Pius XI w encyklice Quas Primas (1925) diagnozował jako objaw zeświecczenia: „gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw (…), stało się iż zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą, gdyż usunięto główną przyczynę, dlaczego jedni mają prawo rozkazywać, drudzy zaś mają obowiązek słuchać”. Legalizacja surrogacy jest konsekwencją odrzucenia prymatu Chrystusa Króla nad społeczeństwem i przyjęcia etyki czysto naturalistycznej, w której prawo do posiadania dziecka przewyższa godność kobiety i niezbywalne prawa płodu.
Demografia jako wymówka – odkupienie przez technologię
Artykuł cytuje argumenty przeciwników surrogacy, którzy odrzucają praktykę jako rozwiązanie problemu demograficznego, proponując zamiast tego wsparcie rodziny i reformę adopcji. Jednakże samo postawienie problemu w tym kontekście jest symptomatem katastrofy. Zamiast wskazywać na przyczyny upadku rodziny – czyli odrzucenie wzorca Bożego małżeństwa, kontracepcję, aborcję i relatywizm moralny – proponuje się technologiczny zamiennik, który dalej odczłowiecza prokreację. To właśnie Pius X w dekrecie Lamentabili sane exitu (1907) potępił jako błąd redukcję wiary do „uczucia religijnego” i subiektywnego przeżycia. Dzisiejsza wersja tego błędu przybrała formę „prawa do dziecka”, które ma zastąpić naturalne i nadprzyrodzone zobowiązanie małżonku do akceptowania potomstwa jako daru od Boga.
Międzynarodowa koalicja przeciw surrogacy – instynkt przetrwania cywilizacji
Artykuł wskazuje na rosnący ruch przeciwko surrogacy na arenie międzynarodowej. Wspomniano o wydarzeniu ubocznym w Radzie Praw Człowieka ONZ, zorganizowanym przez Włochy, Stolikę Apostolską, Chile i Kamerun, na którym wezwano do międzynarodowego moratorium na surrogacy jako pierwszego kroku do jego ostatecznej zniesienia. Wcześniej papież Leon XIV oraz Stolica Apostolska potępili tę praktykę. W Genewie zorganizowano zgromadzenie przedstawicieli organizacji takich jak Le Syndicat de la Famille i Juristes pour l’Enfancy, które argumentują, że surrogacy stanowi współczesną formę handlu ludźmi. Te działania są wyrazem instynktownego oporu instytucji, które wciąż zachowały zdolność rozpoznania fundamentalnego zagrożenia dla godności kobiety i dziecka. Jednakże brak w artykule jednoznacznej oceny moralnej tej praktyki z perspektywy katolickiej sprawia, że czytelnik otrzymuje jedynie suchą relację faktów, bez nadania im właściwego znaczenia w kontekście walki dobra ze złem.
Konsekwencje dla Europy – fala, która nie ominie Polski
Artykuł wskazuje, że ewentualna legalizacja surrogacy we Francji będzie miała konsekwencje dla całego kontynentu, dając impuls działaniom pro-surrogacy w innych krajach. Wymieniono Włochy, Hiszpanię, Chorwację, Słowację i Polskę jako państwa silnie przeciwnie nastawione na surrogacy, podczas gdy Niemcy mogłyby zmienić swoje nastawienie. To ostrzeżenie, które nie powinno zostać zignorowane. Jeśli Francja, historyczna „córka Kościoła”, legalizuje praktykę sprzeczną z prawem naturalnym, otworzy to drogę do dalszej erozji standardów bioetycznych w Unii Europejskiej. Dla Polski, która wciąż zachowała w swoim porządku prawnym ochronę poczęcia życia i godności kobiety, będzie to wyzwanie wymagające nie tylko politycznej woli, ale przede wszystkim odnowy duchowej i umocnienia w wierze katolickiej jako jedynej solidnej podstawy obrony przed ideologią antyczłowieczną.
Podsumowanie – walka o godność człowieka w czasach apostazji
Postulat Gabriela Attala jest nie tylko kwestią polityczną, ale przede wszystkim objawem głębokiego kryzysu duchowego, który ogarnął Zachód. To moment, w którym zachodnia cywilizacja, odcięta od swoich korzeni chrześcijańskich, szuka technologicznych rozwiązań problemów, które są w istocie konsekwencjami jej własnych wyborów moralnych. Odpowiedzią na tę próbę nie może być tylko polityczny opór, ale przede wszystkim głęboka odnowa duchowa, powrót do nauczania o małżeństwie jako sakramencie, o macierzyństwie jako darze i misji oraz o dziecku jako najwyższym dobrem rodziny i społeczeństwa. Bez tej odnowy, każda walka prawna będzie skazana na porażkę, ponieważ będzie zakładała fundament, który został już podważony.
Za artykułem:
French election politics bring surrogacy back into Europe’s spotlight (ewtnnews.com)
Data artykułu: 29.06.2026
