Portal Vatican News, w relacji z 3 lipca 2026 roku, informuje o pierwszym w historii spotkaniu „biskupów” reprezentujących Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego (pallotynów), które zakończyło się w Rzymie. Główny organizator tego wydarzenia, „ks.” Zenon Hanas, zgromadził ośmiu z jedenastu pallotyńskich „hierarchów”, w tym „arcybiskupów” z Polski: Tadeusza Wojdę oraz Adriana Galbasa. Uczestnicy spotkania, obok wspólnych celebracji i odsłonięcia mozaiki przedstawiającej wizerunek Najświętszej Marji Panny Gietrzwałdzkiej w Ogrodach Watykańskich, podjęli dyskusję nad rolą sztucznej inteligencji (AI) w duszpasterstwie, odwołując się do „encykliki” „Magnifica humanitas”, ogłoszonej przez obecnego okupanta Stolicy Piotrowej, „papieża” Leona XIV. Całość wydarzenia, zaprezentowana jako wyraz braterskiej komunii i nowoczesnej ewangelizacji, została zwieńczona odwołaniami do ekumenicznego ducha Asyżu oraz modernistycznego postulatu synodalności. To rzekomo historyczne zgromadzenie, zamiast stać się głosem wołającym o ratunek dla ginących dusz, okazało się jaskrawym dowodem na ostateczne uwięzienie posoborowych struktur w klatce naturalizmu, technokratycznego żargonu i kompletnego paraliżu nadprzyrodzonego.
Fikcja rzymskiego zgromadzenia i kapitulacja wobec współczesności
Analiza faktograficzna rzymskiego zjazdu ujawnia głęboką mistyfikację, na której opiera się cała struktura tak zwanego Kościoła Nowego Adwentu. Zgromadzenie to, reklamowane jako historyczne, w rzeczywistości stanowi jedynie spektakl zorganizowany przez urzędników religijnych pozbawionych mandatu apostolskiego. Kluczowym momentem spotkania było rzekome nałożenie paliusza na jednego z uczestników przez „papieża” Leona XIV (Roberta Prevosta), który jako kolejny uzurpator zasiada na pustej od 1958 roku Stolicy Piotrowej. Uznawanie tych aktów za ważne i katolickie jest błędem rzutującym na całą rzeczywistość kanoniczną. Prawdziwy Kościół katolicki uczy, że jurysdykcja i święcenia w strukturach modernistycznych są obciążone wadą schizmy, a bezkompromisowa obrona integralności wiary wymaga odrzucenia tych fałszywych autorytetów. Sakramentalna rzeczywistość nie znosi kompromisu – tam, gdzie nie ma prawdziwego papieża, posoborowe ceremonie stają się jedynie pustym rytuałem, symulującym katolicyzm.
Drugim istotnym fak
Za artykułem:
Pierwsze spotkanie w historii: biskupi pallotyńscy w Rzymie (vaticannews.va)
Data artykułu: 03.07.2026
