Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje z wystawy w Muzeum Sztuki Nowocznej poświęconej surrealizmowi i antyfaszyzmowi. Artykuł Eliza Kąckiej chwali bunt wyobraźni przeciwko geometrii i prozie, pomijając, że surrealizm od początku był wrogiem Chrystusa Króla i służył rewolucji komunistycznej. To jest manifestacja duchowej pustki polskiej kultury posoborowej.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje premierę polskiego przekładu powieści Kōbō Abe’a „Zniszczona mapa”. Recenzentka Magdalena Nowicka-Franczak chwali styl pisarza, porównując go do Chandlera, Kafki i Dicka. Artykuł jest wyrazem bezbożnej estetyki, w której literatura zastępuje teologię, a człowiek bez Boga staje się measurem wszystkiego.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje wywiad z Anne Guillard, teolożką i współzałożycielką kolektywu „Oh My Goddess”. Opisywana inicjatywa ma być „platformą internetową dla ludzi, którzy tak jak my są o włos od opuszczenia Kościoła”, by pokazać, że można „żyć wiarą i być katolikiem, nawet jeśli się jest na marginesie wspólnoty”. W rzeczywistości artykuł demaskuje ostateczny efekt rewolucji soborowej: sektę posoborową we Francji, która, odrzuciwszy hierarchię boską, zrzuciła się w bagnet ideologiczny feminizmu i queerizmu, udając przy tym wierność Chrystusowi.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje klęskę pod Mątwami jako porażkę reform ustrojowych. Artykuł Macieja Müllera pokazuje walkę o vivente rege jako szansę ocalenia państwa. Pomija przyczynę nadprzyrodzoną: grzech narodu i odrzucenie panowania Chrystusa. To jest typowy naturalizm posoborowych mediów.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje hipotezę ewolucyjną, w której opanowanie ognia i gotowanie stają się deus ex machina powstawania człowieka. Artykuł Kaspera Kalinowskiego, opierający się na pracach Stephena Pyne’a i Richarda Wranghama, przedstawia ogień jako siudmak, który skrócił jelita, powiększył mózg i postawił hominidy na szczycie łańcucha pokarmowego. To nie jest nauka, lecz mitologia materialistyczna, w której materię obleczono w szatę boskości, a Boga Stwórcę wykreślono z dziejów ludzkości.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje nad koncertami zespołu System of a Down zaplanowanymi na lipiec 2026 roku na Stadionie Narodowym w Warszawie. Artykuł Jana Błaszczaka przedstawia wokalistę Serja Tankiana jako proroka politycznej prawdy, chwaląc jego aktywizm antywojenny i walkę o uznanie ludobójstwa Ormian. Redaktor ukształtowuje narrację artysty, którego „dziwna wiara” polega na przekonaniu, że ludzka prawda sama się broni, pomijając całkowicie porządek nadprzyrodzony. To jest manifest duchowej bankructwa świata posoborowego, który w buncie naturalistycznym szuka zbawienia.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje rozmowę z Błażejem Kmieciakiem, pedagogiem i przewodniczącym komisji rzecznika praw obywatelskich ds. pedofilii, oraz jego córką Hanną na temat siedmioletniej walki z depresją. Opisują one kryzys relacji, nieudolność otoczenia, w tym „księży” z oazy, oraz konieczność farmakoterapii i psychoterapii. Artykuł, pozbawiony jakiegokolwiek nadprzyrodzonego horyzontu, staje się bolesnym dokumentem duchowej bankructwa sekty posoborowej, która zredukowała misję zbawienia duszy do działalności pozazdrowotnej i wsparcia psychologicznego.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje o lekach z grupy analogów GLP-1, opisując ich skuteczność w redukcji masy ciała, kosziała, wysokie koszty, nierówności w dostępie oraz presję kulturową na szczupłość. Przedstawia historie pacjentów, opinie socjologów i dietetyków, omija jednak w pełni wymiar nadprzyrodzony. Artykuł ujawnia bankructwo „kościoła” posoborowego, który zamiast wołać do pokuty i sakramentów, chwali farmakologiczny humanitaryzm.
Portal Tygodnik Powszechny recenzuje dzienniki Kazimierza Wiśniaka. Opisuje życie artysty w PRL-u i po. Pomija cel ludzki: chwałę Boga. To dowód bankructwu kultury posoborowej.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Wojciecha Bonowicza, w którym pocieszenie sprowadza się do psychologicznego towarzyszenia, ciszy i obecności kotów. Autor bezwzględnie pomija łaskę sakramentalną, Królewieństwo Chrystusa i konieczność zbawienia wiecznego. To jest jawne świadectwo totalnej apostazji sekt posoborowych od nadprzyrodzonego porządku.
