Portal Vatican News, głośnica sekty posoborowej, donosi o XXV Mistrzostwach Polski Duchowieństwa w szachach. Turniej odbył się w dniach 6–10 lipca w Pelplinie. Zwyciężył kleryk Adam Kopaczewski z diecezji toruńskiej. Drugi zajął ks. dr Dariusz Drążek, kanonik katedry pelplińskiej. Trzeci pallotyn ks. Sławomir Pawłowski. W kategorii kobiet zwyciężyła jozefitka s. Lezja Stepanenko. W klasyfikacji drużynowej zwyciężyli pallotyni. Udział wzięło 11 księż diecezjalnych, 7 księż zakonników, misjonarz i jeden kleryk oraz siostra zakonna. Partie trwały do czterech godzin. Czas na partię wynosił 90 minut z doładowaniem 30 sekund. Uczestnicy zwiedzali katedrę pelplińską i Muzeum Diecezjalne z Biblią Gutenberga. Nagrody wręczył burmistrz Mirosław Chyła oraz diecezjalny duszpasterz sportowców ks. Andrzej Taliński. Turniej patronował Polski Związek Szachowy. W przyszłym roku turnieje szybkie odbędą się w Ołtarzewie, a klasyczne w Katowicach. Pomysłodawcą jest ks. Stanisław Dębowski. Dyrektorem mistrzowskich jest ks. Krzysztof Domaraczeńko.
To nie jest wiadomość kościelna. To jest kronika rozrywki na ruinach. Portal Vatican News, organ antypapieża Leona XIV, prezentuje turniej szachowy jako życie Kościoła. Kleryk Kopaczewski zwycięża w szachach. Ksiądz Drążek, kanonik katedry usurpatorskiej, zajmuje drugie miejsce. Pallotyni wygrywają klasyfikację drużynową. Siostra zakonna triumfuje wśród kobiet. Wszyscy bawią się w szachy w diecezji, której biskup nie otrzymał ważnej konsekracji. Ks. Dębowski, pomysłodawca, jest prezbiterem nowego porządku. Ks. Domaraczeńko, dyrektor, również. Ich sakramenty są nieważne. Ich urzędy są puste. Ich szachy są tylko szachami.
Pius XI w encyklice Quas Primas (11.12.1925) uczy: „Królestwo Chrystusowe jest przede wszystkim duchowe”. Królestwo to wymaga, by Chrystus panował w umyśle, woli i sercu. W Pelplinie panowały szachy. Panował czasomierz. Panował burmistrz Chyła. Panował Polski Związek Szachowy. Chrystusa Króla nie było. Nie było Mszy Świętej Trydenckiej. Nie było sakramentu pokuty. Nie było nauki ostatnich rzeczy. Była tylko gra. Była turystyka w muzeach. Biblia Gutenberga stała się eksponatem muzealnym. Słowo Boga umarło w witrynie. To jest owoc pontyfikatu Jana XXIII i następców. To jest duch Nowego Porządku.
Św. Pius X w dekrecie Lamentabili sane exitu (1907) potępił błąd: „Kościół bardzo powoli przyzwyczaił się do pojęcia chrześcijanina-grzesznika, którego Kościół rozgrzesza swoim autorytetem” (propozycja 46). Nowy porządek nie rozgrzesza. Nie ma sakramentu pokuty. Ma szachy. Ma duszpasterza sportu ks. Talińskiego. Ma nagrody od urzędu miejskiego. Ma patronat świeckiego związku. To jest naturalizm. To jest laicyzm. Syllabus błędów Piusa IX (1864) potępia błąd 55: „Kościół należy oddzielić od Państwa, a Państwo od Kościoła”. W Pelplinie państwo (burmistrz) i świat (związek szachowy) panują nad strukturą posoborową. Kościół jest tylko tłem dla imprezy.
Kanon 188 § 4 Kodeksu Prawa Kanonicznego (1917) stanowi: urząd staje się wakujący „publice deficiente a fide catholica”. Nowi „biskupi”, nowi „księża”, nowi „klerycy” publicznie odstępują od wiary katolickiej. Przyjmują Nowy Porządek. Uczestniczą w bogactwach nowego porządku. Ich urzędy są wakujące ipso facto. Ich szachy to gra w pustkę. Kleryk Kopaczewski nie jest klerykiem Kościoła Katolickiego. Jest laikiem w stroju klerykalnym. Ks. Drążek nie jest kanonikiem. Jest laikiem w szacie. S. Stepanenko nie jest zakonnicą. Jest kobietą w habitie. Ich zwycięstwa są pustką.
Bulla Pawła IV Cum ex Apostolatus Officio (1559) oświadcza: promotio heretyka „erit nulla, irrita et inanis”. Antypapież Leon XIV (Robert Prevost) jest heretykiem. Jego portal Vatican News promuje pustkę. Artykuł nie wspomina o Bogu. Nie wspomina o zbawieniu. Nie wspomina o grzechu. Nie wspomina o sądzie. Nie wspomina o Mszy Świętej. Wspomina o 9 rundach. O 8,5 punkcie. O 4 godzinach gry. O zwiedzaniu katedry. O Biblii Gutenberga. To jest „bezbożność i lekceważenie Boga” (Syllabus, błąd 58). To jest „religia naturalna, naturalny jakiś wewnętrzny odruch” (Pius XI, Quas Primas).
Św. Robert Bellarmin uczy: „Jawny heretyk nie może być Papieżem… nie może być głową czegoś, czego nie jest członkiem”. Jan XXIII, Paweł VI, Jan Paweł I, Jan Paweł II, Benedykt XVI, Franciszek, Leon XIV – wszyscy jawnymi czynami i słowami odeszli od wiary. Stolica Piotrowa jest pusta od 1958 roku. Struktury w Pelplinie są strukturami okupacyjnymi. Są „synagogą szatana” (Ap 2,9), o której pisał Pius XI w encyklice Humani generis unitas. Szachy w Pelplinie to gra na cmentarzu. Kościoły są puste. Sakramenty są nieważne. Duchowieństwo jest laikami. Wierni są owcami bez pasterza.
Pius IX w encyklice Quanto Conficiamur Moerore (1863) żałował: „Klerycy… zapomnieli o swojej wokacji… rozglaszają fałszywą doktrynę”. Ks. Dębowski, ks. Domaraczeńko, ks. Taliński – zapomnieli o wokacji. Rozglaszają fałszywą doktrynę Nowego Porządku. Organizują turnieje. Dają wywiady Vatican News. Nie uczą wiary. Nie sprawują jurisdykcji. Nie ofiarują Mszy. Grają w szachy. To jest ich „apostolat”. To jest ich „misja”. To jest bankructwo całkowite.
Prawdziwy Kościół Katolicki trwa tam, gdzie jest Msza Święta św. Piusa V. Tam, gdzie są ważne sakramenty. Tam, gdzie naucza się niezmiennej doktryny. Tam Chrystus Król panuje niepodzielnie. W Pelplinie panowały szachy. Panował czasomierz. Panował burmistrz. Panował związek szachowy. To nie jest Kościół. To jest klub szachowy w stroju klerykalnym. Czytelnik Vatican News szuka nadziei. Nie znajdzie jej w Pelplinie. Znajdzie ją tylko w Kaplicy Tradycji. W Mszy Trydenckiej. W spowiedzi przy krzywej. W wierze ojców.
„Stolica Twoja, Boże, na wieki wieków” (Ps 44,7 Wlg). Nie w Pelplinie. Nie w Vatican News. Nie u antypapieża Leona XIV. Tylko w Kościele Katolickim. Który jest jeden. Święty. Katolicki. Apostolski. I pusty w strukturach posoborowych. Szachy to tylko cień. Cień upadku. Cień apostazji.
Za artykułem:
Kleryk z diecezji toruńskiej mistrzem duchowieństwa w szachach (vaticannews.va)
Data artykułu: 11.07.2026
