Artykuł Olgi Drendy w „Tygodniku Powszechnym” – organie posoborowej propagandy w Polsce – opisuje ludzkie cierpienie wyłącznie kategoriami psychologii. Autorka przemilcza o Chrystusie Królu, o łasce sakramentalnej i o Kościele prawdziwym. To jest duchowa bankructwo sekt posoborowych.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje analizę Jarosława Flisa dotyczącą niesprawiedliwości podziału okręgów wyborczych w Polsce. Autor wskazuje na dysproporcje demograficzne, nierówną wagę głosu w metropoliach, problem głosów zagranicznych oraz zjawisko spadochroniarzy. Proponuje kompleksowy pakiet reform zamiast pojedynczych korekt. Artykuł jednak, pozostając w sferze czysto proceduralnej i naturalistycznej, ujawnia totalną bankructwo porządku posoborowego, który szuka zbawienia w inżynierii wyborczej, a nie w panowaniu Chrystusa Króla.
Portal „Tygodnik Powszechny” informuje o transportie Tkaniny z Bayeux do British Museum. Artykuł opisuje logistykę, ubezpieczenie na 800 milionów funtów i zapalenie tłumów, które wyprzedały bilety w jedną dobę. Relacja skupia się na wartości rynkowej, technikach konserwacji i ciekawostkach historycznych, całkowicie pomijając sens sakralny dzieła. To jest objaw duchowej ślepoty świata, który czci ciało historii, a odrzuca Ducha Prawdy.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje kryzys rozszerzenia Unii Europejskiej na Wschodzie, wskazując na korupcję i nepotyzm w Mołdawii, Albanii i na Ukrainie jako główne przeszkody. Artykuł Piotra Oleksiego opisuje dymisję mołdawskiego premiera, skandal z kuzynką prezydentki Sandu, inwestycje rodziny Trumpa w albanijskim delcie Vjosa-Narta oraz walkę Ukraińców o niezależność organów antykorupcyjnych. Autor stawia te zjawiska w ramach kulturowych, twierdząc, że społeczeństwa wyprzedzają elity w dążeniu do standardów unijnych. Tekst ten, pozbawiony jakiegokolwiek odniesienia do porządku nadprzyrodzonego, jest manifestem bankructwa ludzkiej polityki oddzielonej od Królewstwa Chrystusa.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje wpis Marka Migalskiego, polityka i ateisty, opisującego walkę z nowotworem jelita. Autor relacjonuje diagnozę, operację, chemioterapię i przerzuty, które obniżyły prognozę do pięćdziesięciu procent przeżycia pięciu lat. Schorowanie staje się pretekstem do filozoficznej refleksji nad „uważnością”, „tu i teraz” oraz jakością jedzenia. Migalski jawnie przyznaje się do ateizmu. Uważa, że wierzący mają „lepiej”, bo śmierć jest dla nich przejściem. Ateista ma „gorzej”, bo śmierć to koniec wszystkiego. Modlitwa to dla niego jedynie placebo poprawiające samopoczucie modlącego się. Nadzieję kładzie wyłącznie w medycynie. Artykuł kończy się apelem o badania profilaktyczne. To jest straszliwe świadectwo duszy stojącej przed wiecznością bez łaski, redukującej Krzyż do psychologii i medycyny do boga.
Portal „Tygodnik Powszechny” (21 lipca 2026) relacjonuje, że wydatki publiczne na ochronę zdrowia wzrosły z 4,8 do 6,3 proc. PKB w latach 2022–2024. Przesunięcie środków z szpitali na podstawową opiekę i AOS nazywa „rewolucją”. Autor, Marcin Kędzierski, wskazuje na prywatyzację przez kontrakty, korupcję w Szpitalu Południowym, lobbing kardiologiczny i ucieczkę lekarzy z prowincji. Pacjenci pozostają bezsilnymi widzami. To nie jest rewolucja opieki, lecz metastaza liberalnego naturalizmu, w którym człowiek zredukowany jest do jednostki kosztowej, a nieprawe panowanie Mamony zastąpiło Królestwo Chrystusa.
Atak nożem na kobietę w kościele posoborowym w Tramore ujawnia duchową pustkę struktury okupującej Watykan. Życie ofiary i modlitwa różańcowa bez Prawdziwej Mszy i sakramentów to cień zbawienia.
Portal LifeSiteNews relacjonuje o wypowiedzi „biskupa” Mariana Elegantiego, pomocnika diecezji churskiej, który założył ruch „Pro Fide Ecclesiae”, twierdząc, że albo jest się katolikiem, albo nie ma trzeciej możliwości (tertium non datur). Eleganti krytykuje etykiety „konserwatywni”, „progresywni”, „tradycjonaliści”, powołując się na „Katechizm Kościoła Katolickiego” i „Magisterium” jako jedyne kryterium katolickości. Artykuł prezentuje to jako odważną obronę prawdy, podczas gdy w rzeczywistości jest to manifestacja duchowego oszustwa: hierarch posoborowa, używając języka ortodoksji, utwierdza wiernych w schronieniu się w strukturach okupujących Watykan, które od 1958 roku przestały być Kościołem Katolickim.
Artykuł portalu LifeSiteNews relacjonuje apel grupy „Pro Fide Ecclesiae” do antipapieża Leona XIV o odrzuceniu kanonicznego uznania „Konferencji Synodalnej” w Niemczech. Relacja ta demaskuje teatralną walkę wewnątrz sekt posoborowych.
Portal LifeSiteNews relacjonuje o aresztowaniu 58-latka, który piłą ściął maszt z flagą tęczową ustawioną przed kościołem św. Sebastiana w Mannheimie. Flaga została postawiona przez proboszcza, „ksiądza” Lukasa Glockera, z okazji lokalnych obchodów miesiąca „dumy” LGBT pod nazwą „Monnem Pride”. Proboszcz uzasadnił gest koniecznością okazywania szacunku i godności każdej osobie, a parafia uczestniczyła w wydarzeniu ekumenicznym pod hasłem „Miłość dobra jest dla duszy – nienawiść szkodzi duszy”. Artykuł LifeSiteNews, choć krytykuje postawienie flagi jako sygnał przymierzenia z ideologią antykatolicką, wciąż operuje w ramach katechizmu wojtyłowskiego i nie nazywa sprawy po imieniu: okupacja struktur kościelnych przez wrogów Chrystusa Króla.
