Portal Tygodnik Powszechny publikuje artykuł Łukasza Kwiatka pt. „Białe plamy w historii Ziemi. Gdy planeta prawie zamarzła”. Tekst propaguje hipotezę Ziemi-Śnieżki oraz koncepcję Gai jako naukowe wyjaśnienie Wielkiej Niezgodności geologicznej. Redakcja znów zastępuje wiarę w Stwórcę pogańskim naturą i ewolucjonistycznymi mitami.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje o nowych tytułach literatury dziecięcej i młodzieżowej, chwaląc ich za „złoty środek” między popularnością a ambicją. Autorka artykułu, Biserka Čejović, promuje twórczość Radka Raka, Wita Szostaka, Michała Kuźmińskiego oraz Olgi Tokarczuk, redukując rolę książki do narzędzia psychologicznego, edukacji przyrodniczej i zabawy popkulturową. Pominięcie celu nadprzyrodzonego człowieka, grzechu pierworodnego i konieczności łaski sakramentalnej ujawnia całkowite zdominowanie naturalizmu i nowoczesnego humanitaryzmu w strukturach posoborowych.
Portal „Tygodnik Powszechny” (14 sierpnia 2026) relacjonuje geopolityczny kryzys na Bliskim Wschodzie, opisując upadek amerykańskiego hegemona i powstawanie nowych sojuszy wokół Zatoki Perskiej. Artykuł Marcina Kęskrawca prezentuje wojnę USA z Iranem jako dowód na bezsilność militarnej i gospodarczej potęgi Zachodu, co zmusza arabskie monarchie do poszukiwania bezpieczeństwa u boku Turcji i Pakistanu. Cytowany tekst, pozbawiony jakiejkolwiek perspektywy nadprzyrodzonej, staje się jaskrawym dowodem na to, że świat odrzuciwy panowanie Chrystusa Króla wpada w chaos, którego żaden pakt ludzki nie jest w stanie ustrzec.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 sierpnia 2026) publikuje refleksję redaktora starszego pana Bonieckiego nad rozmową z malarzem Borysem Fiodorowiczem, autorem wystawy „Error 666”. Artykuł relacjonuje postawę artysty, który „dostrzega”, a nie „przestrzega”, stawia pytania bez odpowiedzi i wierzy w ludzki odruch pomocy pomimo przemocy, uznając biblijny język za uniwersalny kod kulturowy, oddzielony od religii. To jest portret duchowej próżni, w której naturalistyczny humanitaryzm usurpuje miejsce nadprzyrodzonego Królestwa.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje historię uratowania czterolatki z balkonu w Łomży przez grupę sąsiadów, by z tego faktu wywnioskować konieczność budowania «zaufania społecznego» i reformy szkoły w duchu współpracy zamiast rywalizacji. Artykuł Przemysława Wilczyńskiego, opierając się na wypowiedziach «trenera interpersonalnego», całkowicie pomija Opatrzność Bożą, łaskę santyfikującą i Królewstwo Chrystusa, redukując sprawę zbawienia i porządku społecznego do ludzkich kompetencji i psychologicznych technik.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje dramat polskich rodzin opiekujących się dorosłymi dziećmi z niepełnosprawnościami. Artykuł opisuje wyczerpanie, brak wsparcia pańszczyźnianego, ucieczkę w miłość ludzką jako jedyny ratunek. Redakcja przedstawia to jako świadectwo heroizmu, milcząc o konieczności nadprzyrodzonej łaski i panowania Chrystusa Króla. To jest portret Kościoła, który zrezygnował z bycia Matką, by stać się agencją socjalną.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje rozmowę z Markiem Kamińskim, podróżnikiem i filozofem, który stawia ekstremalne wyprawy biegunowe jako wzór wychowania i miary ludzkiej godności. Artykuł prezentuje życie bez odniesienia do Boga, grzechu, łaski ani Królestwa Chrystusa, ukazując quintessencję apostazji posoborowej: zamianę zbawienia na samodoskonalenie naturalistyczne.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje o upadłości planowania przestrzennego w Polsce, ujawniając przy tym, że państwo pozbawione panowania Chrystusa Króla zmuszone jest do poddania się technokratyce unijnej i chaotycznej woli deweloperów.
Portal „Tygodnik Powszechny” (17 sierpnia 2026) publikuje felieton Pawła Bravo pt. „Protokół lidera Alfa, czyli co jedzą władcy Ameryki”. Autor ironizuje nad dietą polityków USA, w tym Donalda Trumpa, Roberta Kennedyego Jr. i J.D. Vance’a, opierającej się na wołowinie, kiszonkach i suplementach kosztujących pięćdziesiąt tysięcy dolarów. Bravo contrapponuje to „woke” lewicy, chwaląc powrót do „prawdziwego jedzenia”, by jednak pomijać fundamentalną prawdę: bez Chrystusa Króla każda dieta, każda polityka i każdy rytuał są tylko bałwochwalstwem ciała i maską apostazji.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje rozmowę Anny Goc z bułgarskim pisarzem Georgim Gospodinowem, laureatem Międzynarodowej Nagrody Bookera. Rozmowa kręci się wokół książki „Ogrodnik i śmierć”, będącej zapisem żałoby po ojcu, refleksji o pokoleniach niemych emocjonalnie, o ogrodzie jako metaforze nieśmiertelności oraz o literaturze rozumianej jako „magiczne myślenie” ratujące przed zapomnieniem. Autor opowiada o babci czytającej Apokalipsę cichego głosem w czasach PRL, o koszmarze studni jako doświadczeniu apokalipsy osobistej, o samotności w erze mediów społecznościowych oraz o pisaniu jako „łapaniu opowieści jak sarny”. Cytowany artykuł relacjonuje ludzką cierpkość i troskę o pamięć, lecz całkowicie pomija rządy nadprzyrodzone: nie ma Mszy Świętej za zmarłego, nie ma spowiedzi, nie ma nadziei zmartwychwstania ciał, nie ma Królestwa Chrystusa. To jest esencja nowoczesnego gnostycyzmu: ucieczka w estetykę i psychologię, by nie musieć stać twarzą w twarz z Sądem i Krwią Ofiary.
