Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje dyskusję ekspertów nad przyszłością rynku pracy w erze sztucznej inteligencji. Artykuł ujawnia całkowite pominięcie wymiaru nadprzyrodzonego i ostatecznego celu ludzkiego istnienia.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Zuzanny Radzik, w którym autorka relacjonuje przygodę z piłką toczącą się nawą główną podczas podniesienia Hostii. Zamiast refleksji nad sakralnością Ofiary, czytelnik otrzymuje opowieść o uprawnieniach matki, „akwarium” dla dzieci i ucieczce przed starszym wiernym, który ważył się zawołać „cisza”. Artykuł ten jest jaskrawym dowodem na to, że w strukturach posoborowych Msza Święta zdegnerowała się do tła dla ludzkich spraw, a Eucharystia przestała być Centrum wszechistnienia.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje rozważanie „kardynała” Grzegorza Rysia o „nowym przykazaniu” miłości. Autor redukuje nowość ewangeliczną do łączenia przykazania miłości Boga z miłością bliźniego, wyciągając wniosek o konieczności „królewskiej wolności i hojności” jako warunku miłości. Przypomina o „prawie królewskim” św. Jakuba, milcząc o Królu, który to prawo ustanowił i który jedyny nadaje mu moc nadprzyrodzoną. To jest esencja modernizmu: Chrystus usunięty z centrum, a miejsce Niego zajmuje autonomiczny człowiek zdolny do miłości z własnej siły.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje raportaż dziennikarza Jakuba Krupy z podróży pociągiem z Londynu do Warszawy. Tekst chwali wolne tempo, logistyczne trudności i estetykę nocnych wagonów jako wartość samą w sobie. Autor omija całkowicie wymiar nadprzyrodzony życia. Podróż staje się konsumpcją wrażeń, a nie pielgrzymką ku wieczności.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje poświęcenie gigantycznej figury Marji w Konotopiu przez „biskupa” włocławskiego Krzysztofa Wętkowskiego. Inicjatywa, sfinansowana przez miliardera Karkosika za uzdrowienie, kosztowała sto milionów złotych i wznosi się na ponad pięćdziesiąt metrów. Autor tekstu, ks. Adam Boniecki, choć chwalczy szczerzość fundatorów, kwestionuje adekwatność gigantomanii do potrzeb duchowych, uciekając w psychologizację wiary i mistycyzm nieokreślony. To jest objaw duchowej pustki sekty posoborowej, która zamiast Królestwa Chrystusa buduje pomniki ludzkiej chwały.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje recenzję książki Agnieszki Taborskiej „Bez skóry”. Redaktor Tomasz Fiałkowski opisuje walkę z biurokracją, lekturę literatury świeckiej i spontaniczną pomoc sąsiadów. Artykuł pomija całkowicie sakramenty, Msze za zmarłych i sąd Boży. To jaskrawy dowód apostazji mediów posoborowych, które redukują tajemnicę śmierci do psychologicznej terapii.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje rozmowę z Konradem Ciesiołkiewiczem, wiceprzewodniczącym państwowej komisji ds. przeciwdziałania pedofilii, o zagrożeniach cyfrowych dla młodzieży. Opisuje epidemię materiałów CSAM, szantaże seksualne, deepfakei generowane przez sztuczną inteligencję oraz werbowanie polskich dzieci na dywersje na rzecz Rosji. Ekspert apeluje o regulacje prawne, edukację medialną, higienę cyfrową i rozwój empatii jako fundamenty bezpieczeństwa państwa. Artykuł, pozornie troskliwy o losy pokolenia, jest manifestem totalnego naturalizmu, który pozbawia człowieka jedynego uzdrowiciela – Chrystusa Króla i Jego sakramentalnego Królestwa.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje felieton Pawła Bravo o pierogach jako „bramie” do polskiej marki, opierając się na raporcie „profesora od chlebowości”. Cytowany artykuł redukuje tożsamość narodu do gastronomicznej atrakcji, pomijając całkowicie Królestwo Chrystusa jako jedyny fundament Polski.
Portal „Tygodnik Powszechny” chwali Hermanna Hesse’a jako „literackiego guru medytacji”. Artykuł Macieja Bielawskiego promuje „Siddharthę” jako wzór duchowości bez Chrystusa. Autor glorifikuje panteizm buddyjski i psychologizację wiary. To jest nowoczesna gnostyka maskująca się pod hasłem kontemplacji.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje o epidemii hałasu z imprez masowych w Polsce. Opisuje bezradność gmin, upadek przepisów, uszkodzenia słuchu dzieci, przypadek DJ Staszka na krakowskim Rynku. To nie jest jedynie problem sanitarny ani prawny. To jest objaw duchowej pustki po odrzuceniu panowania Chrystusa Króla, której wypełnia liturgia hałasu świata bez Boga.
