Portal Tygodnik Powszechny publikuje recenzję nowości fantastyki młodzieżowej. Autorka Biserka Čejović chwali książki napalone pogańską mitologią, magią i psychologizmem. Czytelnik szuka w nich ucieczki od rzeczywistości, a nie prawdy o zbawieniu. To jest objaw duchowej pustki światowidza posoborowego, który zastąpił Królestwo Chrystusa krainą elfów i potworów.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje o wystawie „Anna Jagiellonka. Wszystkie twarze królowej” na Wawelu oraz towarzyszącej konferencji „Anny Jagiellonki – relacje kobiet i władzy”. Tekst upiększa rewizję historyczną, podmieniając prawdę o katolickiej królowej na narrację o „kobiecej sprawczości” i „stereotypach”. To jest manifest neomodernistycznej ideologii gender w sercu polskiej kultury, w miejscu koronacji królów.
Portal „Tygodnik Powszechny” relacjonuje rozmowę Adama Robińskiego z Vincentem Munierem, francuskim fotografem i filmowcem przyrody, z okazji premiery dokumentu „Pieśni lasu”. Munier opisuje swój nowy film jako intymną opowieść o relacji trzech pokoleń – ojca, syna i wnuka – na tle obserwacji przyrody w Wogezach. Podkreśla, że chodzi mu o odzyskanie umiejętności zachwycania się życiem, o empatię wobec wszelkiej odmienności, o ucieczkę od hierarchicznego postrzegania natury jako zasobu. Film ma być formą „łagodnego aktywizmu”, który poprzez piękno i zachwyt dociera do szerokiego publiczności, w tym polityków. Munier diagnozuje kryzys współczucia w społeczeństwie zdominowanym przez dopaminę, konsumpcję i sukces materialny. Wskazuje na potrzebę cierpliwości, pokory i wtapiania się w otoczenie jako drogi do odzyskania równowagi. Rozmowa dotyka również wspomnień z dzieciństwa w Puszczy Białowieskiej oraz refleksji o roli ojcostwa i przekazywania wartości.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje recenzję książki Bartka Kieżuna „Via Flaminia”. Opisuje ona wędrówkę kulinarną i artystyczną po Umbrii. Autor chce „zakorzenić się” w ziemi włoskiej. Redakcja w bocznym pasku promuje uzurpatora Leona XIV. To jest manifest laicyzmu: kultura odcięta od Chrystusa Króla.
Portal „Tygodnik Powszechny” (20 października 2026) publikuje tekst o. Wacława Oszajca SJ. Jezuita twierdzi, że dzisiejsza lewica stoi bliżej nauczania „papieża” Leona XIV niż prawica Donalda Trumpa. Artykuł ujawnia całkowitą redukcję wiary do polityki społecznej w strukturach okupujących Watykan.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje dyskusję o „resecie konstytucyjnym” jako ratunku dla państwa prawa, prezentując spór o Trybunał Konstytucyjny jako grę polityczną, w której obywatele są zakładnikami chaosu prawnego. Autor, Stefan Sękowski, analizuje propozycje naprawcze – od kompromisu 3/5 po rozbiórkę instytucji – nie zadając jednak pytania o fundamenty legitimności władzy. To jest esencją tragedii: bez Chrystusa Króla każda konstytucja staje się bałwochwalstwem, a państwo prawa – totalitarnym bezbożstwem.
Portal „Tygodnik Powszechny” publikuje felieton Tomasza Stawiszyńskiego dotyczący planu Pete’a Hegsetha, szefa Pentagonu, transmitowania egzekucji Nidala Hasana. Autor analizuje zjawisko „globalnego tłumu” w mediach społecznościowych, powołując się na Gustave’a Le Bona. Wskazuje na opór „abpa” Broglio i fragmentów środowiska konserwatywnego. Artykuł redukuje sprawę sprawiedliwości i śmierci do socjologii mas i psychologii tłumu, całkowicie pomijając prawdę o Królewstwie Chrystusa i wiecznej przeznaczeniu duszy. To jest quintessencja nowoczesnego naturalizmu: człowiek bez Boga, tłum bez Króla, śmierć bez sądu.
Portal „Tygodnik Powszechny” recenzuje film Sandry Wollner „Everytime”, opowiadający o rodzinie uciekającej w surrealistyczne wizje i wirtualne rzeczywistości po śmierci córki. Artykuł chwali estetykę psychologicznego surrealizmu i „empatię” twórców, całkowicie milcząc o wiecznej losie duszy, sakramentach i konieczności modlitwy o zmarłych. To nie jest recenzja filmowa, lecz manifest naturalizmu, w którym psychologia zastępuje teologię, a cyfrowy symulakrum – wspólnotę świętych.
Portal Tygodnik Powszechny publikuje felieton Natalii de Barbaro, w którym psychologia traumy zastępuje teologię zbawienia. Autorka opiera się na koncepcji „roztrzaskanych założeń” Ronnie Janoff-Bulman, redukując ludzkie cierpienie do mechanizmów neurobiologicznych i rekomendując terapię oraz ludzką obecność jako jedyny lek. Artykuł całkowicie pomija grzech pierworodny, łaskę uświęcającą, sakrament pokuty i Królestwo Chrystusa, ukazując się manifestem nowoczesnego pelagianizmu i naturalizmu w.stronie instytucjonalnego neokatolicyzmu.
Portal „Tygodnik Powszechny” – głośnica polskiej sekty posoborowej – publikuje felieton Olgi Drendy, w której autorka broni gier komputerowych przed oskarżeniami o przemoc. Drenda przekierowuje uwagę na polityków i życie publiczne, które – według niej – dają gorszy przykład. To klasyczna manipulacja modernistyczna: zamiast diagnozować stan duszy w świetle wiecznej prawdy, oferuje sociologię jako substytut teologii. Artykuł jest dowodem na to, że paramasońskie struktury okupujące Watykan uległy bankructwowi duchowemu, zamieniając misję zbawienia dusz w kulturystyczną analizę zjawisk mass-medialnych.
