Portal Konferencji Episkopatu Polski donosi o nominacji abp. Mirosława Adamczyka na stanowisko „nuncjusza apostolskiego” w Albanii, ogłoszonej 14 stycznia 2026 roku. Arcybiskup Adamczyk, pochodzący z Gdańska, od 33 lat służy w strukturach neo-kościoła, pełniąc wcześniej funkcje w Argentynie, Panamie, Liberii, Gambii i Sierra Leone. Ta rzekomo kościelna nominacja stanowi jawne pogwałcenie zasad katolickiej eklezjologii i kolejny dowód apostazji struktur posoborowych.
Masoneria w szatach „dyplomacji kościelnej”
Informacja o „służbie w dyplomacji watykańskiej” to eufemizm oznaczający udział w globalistycznej operacji dekonstrukcji Kościoła. Jak nauczał Pius XI w Quas primas: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi – jak o tym mówi nieśmiertelnej pamięci Poprzednik nasz, Leon XIII – czy to pojedyńczych obywateli, czy rodziny, czy państwa”. Tymczasem działalność „nuncjuszy” takich jak Adamczyk służy budowie Novus Ordo Saeculorum – masońskiego porządku światowego opartego na relatywizmie religijnym.
„Ojciec Święty mianował abp. Mirosława Adamczyka nuncjuszem apostolskim w Albanii”
Użycie tytułu „Ojciec Święty” wobec uzurpatora z Watykanu to bluźniercze nadużycie. Jak stwierdza bulla Cum ex Apostolatus Officio Pawła IV: „Jeśliby kiedykolwiek okazało się, że Biskup […] przed promocją […] odstąpił od Wiary Katolickiej […] promocja lub wyniesienie będą nieważne”. Wszyscy „papieże” posoborowi, jawnie popadłszy w herezję, utracili ipso facto urząd, co potwierdza kanon 188.4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku.
Nieważne święcenia w służbie antykościoła
Abp Adamczyk, wyświęcony w 1987 roku, jest produktem całkowicie unieważnionego rytu posoborowego. Jak wykazał Święty Oficjum w dekrecie Lamentabili sane (1907): „Kościół nie może skutecznie bronić etyki ewangelicznej, ponieważ niezmiennie trwa przy swych poglądach” (potępiony błąd 63). Tymczasem neo-kościół nie tylko nie broni moralności, ale poprzez swoich „duchownych” aktywnie niszczy podstawy wiary.
Sam ryt święceń posoborowych został pozbawiony istotnej formy sakramentalnej. Pius XII w Sacramentum Ordinis określił, że słowa „Daj mu, Panie, godność i moc…” stanowią forma sakramentu. W posoborowym „rytuale” te słowa zostały usunięte, co czyni wszystkie święcenia nieważnymi. „Arcybiskup” Adamczyk jest więc zwykłym świeckim przebranym w szaty biskupie.
Albania jako poligon synkretyzmu
Wybór Albanii – kraju o tradycyjnie muzułmańskiej większości – jako miejsca „misji” pokazuje prawdziwe cele neo-kościoła. Zamiast nawracania innowierców, mamy do czynienia z promocją ekumenicznego bałwochwalstwa. Syllabus Piusa IX potępia tezę, że „człowiek może w zachowywaniu jakiejkolwiek religii znaleźć drogę wiecznego zbawienia” (błąd nr 16). Tymczasem działalność „nuncjuszy” służy budowie „braterstwa religii” przeciwnego królewskiemu panowaniu Chrystusa.
Milczenie portalu KEP w kwestii obowiązku ewangelizacji jest symptomatyczne. Brak jakiegokolwiek odniesienia do Extra Ecclesiam nulla salus czy misyjnego charakteru Kościoła potwierdza, że mamy do czynienia z naturalistyczną organizacją pozarządową, a nie z Oblubienicą Chrystusa. Jak zauważył św. Pius X w Pascendi, moderniści redukują religię do „uczucia religijnego”, całkowicie odcinając ją od obiektywnej prawdy.
Kryzys autorytetu w dobie apostazji
33-letnia „kariera” abp. Adamczyka w strukturach neo-kościoła przypomina awans partyjnego aparatczyka. Św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice stwierdza: „Jawny heretyk nie może być Papieżem”. Analogicznie, osoby związane z posoborową rewolucją – poprzez udział w nieważnych sakramentach i głoszenie herezji – nie mogą sprawować żadnej władzy w Kościele.
Nominalnie katolickie media, takie jak portal KEP, stały się tubą propagandową antykościoła. Brak krytycznej analizy rzeczywistego statusu „nuncjusza” czy doktrynalnych podstaw jego misji dowodzi całkowitego podporządkowania struktur masońskiemu projektowi. Jak prorokował Pius IX w Syllabusie, jest to nieuchronny skutek przyjęcia zasad „wolności sumienia” i „rozdziału Kościoła od państwa” (błędy 77-80).
Podsumowując, nominacja „abp.” Adamczyka to kolejne ogniwo w łańcuchu posoborowej apostazji. Zamiast prawowitej hierarchii – mamy globalną sieć urzędników w sutannach. Zamiast misji ewangelizacyjnej – dialog służący relatywizacji prawdy. W obliczu tej herezji jedyną odpowiedzią wiernych musi być nieugięte trwanie przy niezmiennej doktrynie katolickiej i prawowitych sakramentach.
Za artykułem:
Abp Mirosław Adamczyk nuncjuszem apostolskim w Albanii (episkopat.pl)
Data artykułu: 14.01.2026
