Portal eKAI (19 stycznia 2026) relacjonuje rozpoczęcie „Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan” w cerkwi prawosławnej św. Mikołaja w Kielcach, z udziałem przedstawicieli sekty posoborowej. „Ks. dr Paweł Samiczak – delegat 'biskupa’ kieleckiego ds. ekumenizmu” odczytał Ewangelię, zaś „ks. prof. Przemysław Kantyka” z lubelskiego „KUL” wygłosił homilię głoszącą, że „dążenie do jedności nie może być mylone z dążeniem do jednolitości”, porównując ją do jedności Osób Trójcy Świętej. Nieszporom towarzyszył chór mieszany katolicko-prawosławny pod dyrekcją „działacza ekumenicznego” Jacka Dziubela.
Zdrada depozytu wiary w imię synkretyzmu
Opisywane wydarzenie stanowi jawną zdradę niezmiennego nauczania Kościoła katolickiego. Św. Pius X w encyklice Editae saepe podkreślał: „Kościół zawsze odrzucał i odrzuca jako zgubną i skażoną wszelką społeczność w modlitwach z niekatolikami”. Tymczasem „duchowni” posoborowi bezwstydnie uczestniczą w nabożeństwach schizmatyków, łamiąc kanon 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r., który zabrania „aktywnego uczestnictwa w kulcie akatolickim” pod karą ekskomuniki latae sententiae.
„Jezus nie zostawił nam podręczników, czy modlitewników i chrześcijanie w każdym miejscu na Ziemi modlili się inaczej (…), ale wszędzie i zawsze jest ta sama święta liturgia, różnie nazywana”
To stwierdzenie „ks. Kantyki” stanowi jawne zaprzeczenie dogmatowi o jedności kultu, wyrażonemu przez Sobór Trydencki: „Ofiara Mszy św. została ustanowiona przez Chrystusa jako jedyna i prawdziwa” (sesja XXII, kan. 3). Porównywanie heretyckich obrzędów do katolickiej liturgii to bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu.
Naturalistyczne fałszowanie teologii Trójcy Świętej
Twierdzenie, jakoby jedność chrześcijan miała naśladować relacje Osób Trójcy Przenajświętszej, stanowi herezję kwestionującą boską naturę Kościoła. Papież Pius XI w Quas primas jednoznacznie nauczał: „Jedność Kościoła nie jest podobieństwem, lecz rzeczywistością mistycznego Ciała Chrystusa pod jednym Najwyższym Pasterzem”. Schizmatyckie wspólnoty pozbawione sukcesji apostolskiej i ważnych sakramentów nie mogą być „członkami” tego Ciała, lecz stanowią corpus diaboli – jak uczył św. Robert Bellarmin.
Brak jakiegokolwiek nawiązania do konieczności nawrócenia heretyków na jedyną prawdziwą wiarę katolicką demaskuje apostacką mentalność organizatorów. Św. Pius V w bulli Regnans in excelsis ekskomunikował Elżbietę I nie tylko za schizmę, ale i za „nawoływanie poddanych do uczestnictwa w jej herezjach”. Tymczasem „delegat ds. ekumenizmu” Samiczak organizuje dalsze spotkania w świątyniach metodystów i ewangelików, pogłębiając współudział w grzechu przeciwko wierze.
Posoborowy synkretyzm jako narzędzie antychrysta
Planowane nabożeństwo w parafii polskokatolickiej w Okole stanowi szczyt ohydy. Wspólnota ta, oderwana od Stolicy Apostolskiej, symuluje katolickie sakramenty bez ważnej sukcesji apostolskiej. Pius XII w Sacramentum Ordinis określił takie grupy jako „pozbawione kapłaństwa i Eucharystii, a jedynie naśladujące zewnętrzne formy kultu”. Udział w ich pseudoliturgii to akt apostazji.
Tytułowe motto „Jedno Ciało, jeden Duch, jedna nadzieja” (Ef 4,4) zostało wyjęte z kontekstu, by ukryć następujące słowa św. Pawła: „Jedna wiara, jeden chrzest” (Ef 4,5). Jak zauważył św. Augustyn w De vera religione: „Prawdziwa jedność może istnieć tylko w prawdziwej wierze, poza którą jest tylko wspólnotą błędu”.
Całe przedsięwzięcie potwierdza diagnozę Piusa IX z Syllabus errorum, potępiającą tezę, jakoby „protestantyzm był jedynie inną formą tej samej prawdziwej religii chrześcijańskiej” (pkt 18). Biskupi tradycyjni, tacy jak Marceli Lefebvre (przed swym upadkiem), jednoznacznie stwierdzali: „Ekumenizm to apostazja naszych czasów”.
Zakończenie: wezwanie do wierności
Opisywane wydarzenie stanowi żywą ilustrację słów Apokalipsy: „Mówisz: Bogaty jestem… a nie wiesz, żeś pożałowania godzien nędzarz” (Ap 3,17). Sekta posoborowa, odrzuciwszy tytuł królewski Chrystusa (Quas Primas 11), żebrze o duchową jałmużnę u heretyków, podczas gdy jedyną drogą do jedności jest powrót schizmatyków pod władzę Piotra.
Koniecznym antidotum pozostaje modlitwa o nawrócenie błądzących i wierność Mszy Świętej Wszechczasów – jedynej Ofierze czystej, która „uwielbia Boga i uświęca dusze” (Sacrosanctum Concilium soboru trydenckiego). Jak nauczał św. Pius X: „Kościół nie ma prawa rezygnować ze swej nieprzemijającej misji zbawiania dusz” (Encyklika Editae saepe).
Za artykułem:
18 stycznia 2026 | 19:29Kielce – rozpoczął się Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan (ekai.pl)
Data artykułu: 19.01.2026
