Portal Catholic News Agency (20 stycznia 2026) relacjonuje stulecie tzw. Wojny Cristero w Meksyku, przedstawiając ją jako „popularne powstanie przeciw prześladowaniom religijnym” oraz „złożone relacje między Kościołem a państwem w nowoczesnym Meksyku”. Artykuł pomija jednak kluczowy fakt: **walka Cristeros została zdradzona przez hierarchię zaangażowaną w modernistyczną kolaborację z masońskim państwem**, zaś dzisiejsze „upamiętnienia” służą legitymizacji apostazji posoborowego antykościoła.
Prawo Boże versus konstytucja masońska
Komunikat portalu przyznaje, że antykatolicka konstytucja z 1917 roku była „narzędziem przymusowej sekularyzacji”, lecz nie nazywa rzeczy po imieniu: „Ustawodawstwo Callesa nie było 'restrykcją’, tylko bezpośrednim atakiem na prawo Boże do publicznego kultu” (Pius XI, Quas primas). Artykuł cytuje drakońskie artykuły konstytucyjne:
Artykuł 3 zabraniał korporacjom religijnym i ministrom religii prowadzenia szkół podstawowych. Artykuł 5 zakazywał zakładania zakonów i składania ślubów religijnych. Artykuł 24 ograniczał kult publiczny do wnętrza kościołów, zawsze pod nadzorem rządu.
Lecz cóż to za „nadzór”, jeśli nie policyjna kontrola sprawowana przez wrogów Chrystusa Króla? Pius IX w Syllabusie błędów potępił jako „herezję” twierdzenie, że „Kościół powinien być oddzielony od państwa, a państwo od Kościoła” (Syllabus, pkt 55). Tymczasem autorzy artykułu używają języka relatywizującego, mówiąc o „złożonych relacjach”, zamiast nazwać rewolucję meksykańską tym, czym była: krwawym przewrotem masońskim, dokończeniem dzieła antychrześcijańskiej Rewolucji Francuskiej na ziemi meksykańskiej.
Męczeństwo prawdziwe versus „kanonizacje” posoborowe
Artykuł wspomina „świętych” i „błogosławionych” wyniesionych na ołtarze przez antypapieży:
„Sześciu księży, kanonizowanych przez papieża Jana Pawła II w 2000 roku […] wraz z 19 innymi męczennikami meksykańskimi, w tym świętym Cristóbalem Magallanes”.
Tu otwiera się prawdziwa rana: kanonizacje posoborowe to profanacja pamięci męczenników. Jak można ufać „świętości” ogłoszonej przez heretyckich uzurpatorów, którzy sami kolaborowali z komunizmem (Jan XXIII, Paweł VI) lub promowali bałwochwalczy kult człowieka („św.” Jan Paweł II)? Prawdziwi męczennicy Cristero – jak bł. Anacleto González Flores lub Miguel Pro SJ – „oddali życie za niezmienną wiarę katolicką, nie za ekumeniczny dialog z masońskim rządem” (Św. Oficjum, Lamentabili, pkt 21). Tymczasem ich wspomnienie zostało zawłaszczone przez modernistów, aby legitymizować „pojednanie” z antychrześcijańskim państwem.
Zdrada „Porozumień” z 1929 roku: początkiem apostazji
Największa zbrodnia hierarchii ujawnia się w opisie tzw. Porozumień z 1929 roku:
„Porozumienia nie pociągały za sobą żadnych zmian w konstytucji z 1917 r. ani w 'prawie Callesa’, lecz ustanawiały 'modus vivendi’ […]. Biskupi wznowili kult religijny, a Cristeros złożyli broń”.
To nie „modus vivendi”, tylko haniebna kapitulacja przed prześladowcami! Historyk Jean Meyer mówi w artykule, że po 1929 roku zginęło więcej Cristeros niż podczas wojny. Dlaczego? Bo hierarchia – łamiąc zasadę „non possumus” św. Piotra – wydała wiernych na rzeź, zdradzając ich w imię „posłuszeństwa” wobec modernistycznej wizji „pokoju”. Pius XI, choć błędnie zatwierdził Porozumienia, przynajmniej potępił w „Firmissimam Constantiam” (1937) dalsze prześladowania. Ale już Paweł VI i Jan Paweł II poszli dalej: ich „normalizacja stosunków” z Meksykiem (1992) to formalne uznanie masońskiej konstytucji, która do dziś zabrania Kościołowi posiadania mediów czy pełnego prawa własności.
Wezwanie biskupów: pobożne życzenia w służbie apostazji
Współczesni „biskupi” meksykańscy pytają w artykule:
„Czy jesteśmy gotowi bronić naszej wiary z tym samym radykalnym zaangażowaniem? Czy straciliśmy poczucie sacrum?”
To czysta hipokryzja! Ci sami „pasterze”, którzy tolerują „msze” z tańcami szamańskimi i komunię dla rozwodników, teraz udają obrońców wiary. Prawdziwi katolicy wiedzą: walka Cristero trwa, ale dziś toczy się przeciwko posoborowym zdrajcom w sutannach oraz ich świeckim kolaborantom. Jak pisał św. Pius X: „Wrogowie Kościoła ukrywają się dziś w jego wnętrzu” (Encyklika Pascendi).
Stulecie Cristiady to nie „okazja do pojednania”, tylko wezwanie do kontynuowania walki rozpoczętej przez męczenników – walki przeciwko modernistom w Watykanie, masońskim rządom i wszystkim, którzy zdradzili Chrystusa Króla.
Za artykułem:
100 years since the Cristero War in Mexico: What you should know (catholicnewsagency.com)
Data artykułu: 20.01.2026
