Portal Vatican News informuje o wizycie „kardynała” Pietro Parolina w Danii z okazji rzekomej 1200. rocznicy misji św. Ansgara. W programie przewidziano ekumeniczne nieszpory w luterańskiej katedrze, spotkania z przedstawicielami sekt protestanckich oraz wizyty dyplomatyczne u króla Fryderyka X i ministra spraw zagranicznych. Msza w modernistycznej „katedrze” św. Ansgara ma stanowić punkt centralny obchodów.
Fałszywa ekumeniczna celebracja misji katolickiej
„Ekumeniczne nieszpory w luterańskiej katedrze” – ten fragment programu dosadnie obnaża duchową pustkę neo-kościoła. Św. Ansgar, benedyktyński mnich i biskup, którego „gorliwość o dusze płonęła ogniem wiary katolickiej” (Acta Sanctorum, Feb. I), głosił konieczność nawrócenia się z błędów pogaństwa i herezji. Tymczasem struktury posoborowe celebrują jego pamięć przez relatywizację prawdy objawionej, stawiając na równo Kościół Katolicki z sektami odrzucającymi Ofiarę Mszy Świętej, prymat Piotrowy i sakramentalny charakter kapłaństwa.
Spotkanie z dyplomatami oraz przedstawicielami innych Kościołów
Ta fraza, typowa dla nowomowy posoborowej, ukazuje redukcję misji Kościoła do poziomu NGO. Pius XI w Quas Primas nauczał nieodwołalnie: „Chrystusowi przysługuje władza nie tylko nad poszczególnymi ludźmi, ale także nad państwami i ich władcami”. Jakże daleko od tej zasady są kurtuazje wobec protestanckich władz kraju, gdzie jedynie 3% ludności uczestniczy w niedzielnych „mszach” neo-kościoła!
Zdrada doktryny o konieczności nawrócenia
Całość obchodów przemilcza kluczowy aspekt misji św. Ansgara: absolutny obowiązek przyjęcia prawdziwej wiary pod groźbą wiecznego potępienia. Sobór Laterański IV (1215) definiuje: „Jedna jest powszechna społeczność wiernych, poza którą nikt nie może dostąpić zbawienia” (DH 802). Tymczasem ekumeniczne gesty Parolina wysyłają jasny sygnał: „pozostańcie w herezji, wystarczy dialog”.
Wizyta w klasztorze karmelitanek i benedyktynek zasługuje na szczególną uwagę. Zakony te – o ile zachowały ważność święceń i profesji zakonnej – stają się mimowolnymi tłem dla teatru apostazji. „Czy wspólny stół z heretykami nie kala ołtarza Pańskiego?” – pytał św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice (II,30).
Posoborowa pseudomisja wobec prawdziwego ewangelizowania
Porównanie metod św. Ansgara z działaniami neo-kościoła jest druzgocące:
| Metoda św. Ansgara (IX w.) | Metoda posoborowa (2026) |
|---|---|
| Nawracanie pogan i heretyków przez głoszenie całej prawdy | Dialog jako cel sam w sobie |
| Budowa kościołów konsekrowanych na katolicką chwałę | Udział w profanowanych świątyniach sekty luterańskiej |
| Uzyskiwanie ochrony władców dla misji Kościoła | Pozorowanie dyplomatycznej równości z antychrześcijańskimi reżimami |
Msza w modernistycznej „katedrze” św. Ansgara to szczyt hipokryzji. Autentyczna katolicka liturgia wymagałaby najpierw reconsecratio loci po latach profanacji przez heretyków – czego oczywiście nie dokonano.
Neo-kościół jako antyteza misyjnego dynamizmu
Wizyta w seminarium „Redemptoris Mater” – instytucji neokatechumenalnej potępionej przez tradycyjnych teologów – wieńczy tę farsę. Św. Pius X w Lamentabili potępił zdanie 65: „Dogmaty są tylko interpretacją faktów religijnych”. Tymczasem całe przedsięwzięcie Parolina stanowi żywą ilustrację tego modernizmu: fakt historyczny (misja Ansgara) zostaje przekształcony w pretekst do relatywizacji wiary.
Kardynałowie sprzed 1958 r. – jak św. Robert Bellarmin czy Pius XII – przewracają się w grobach na wieść, że „sekretarz stanu” antykościoła celebruje rocznicę ewangelizacji poprzez zdradę tejże ewangelizacji. „Nie może być wspólnoty światła z ciemnością” (2 Kor 6,14 Wlg) – to zdanie powinno wisieć nad każdą „ekumeniczną” inicjatywą.
Na koniec zaś pytanie retoryczne: czy św. Ansgar – który utracił pierwsze duńskie kościoły w wyniku prześladowań pogańskich – uznałby za sukces „misję” kończącą się luterańskimi nieszporami i uściskiem dłoni z królem, który formalnie stoi na czele sekty przeciwnej Chrystusowi Królowi? Odpowiedź pozostawiamy sumieniu czytelników.
Za artykułem:
Kard. Parolin legatem na uroczystości w Danii (vaticannews.va)
Data artykułu: 24.01.2026
