Bezwstydne widowiska bez Boga – degrengolada warszawskich scen
Portal „Tygodnik Powszechny” (18 lipca 2026) informuje o dwóch przedstawieniach zamknięcia sezonu teatralnego w Warszawie: „Strach przed lataniem” Weroniki Szczawińskiej w TR Warszawa oraz „Kolekcja prywatna” Claude’a Bardouila w Nowym Teatrze. Recenzent Jacek Wakar sławi oba spektakle jako „bezczelne i bezwstydne”, ponieważ rzekomo bez kompromisu ewokują „dawno nieobecne na scenach piękno”, a artyści przywołują duchy wielkich stracieńców sztuki, osobiste traumy i postacie kultury masowej. Tekst wychwala samostanowienie ciała, śmiech z aktów seksualnych i spirytystyczne seanse jako wyraz wolności, milcząc całkowicie o Bogu, grzechu i wiecznym sądzie. Relacja ta jest jaskrawym świadectwem kulturowej apostazji, w której piękno odarto z sacrum, a teatr stał się ołtarzem bałwochwalstwa jałowego.