Kultura

Wystawa "Dormitorium" Tomasza Górnickiego w Muzeum Śląskim w Katowicach - pusta przestrzeń bez nadprzyrodzonego wymiaru.
Kultura

Humanitarny idolatryzm w katowickim „Dormitorium”

Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) relacjonuje wystawę Tomasza Górnickiego „Dormitorium” w Muzeum Śląskim w Katowicach, przedstawiając ją jako przestrzeń „uważności” i „odpowiedzialności”. Metalowe łóżka wojskowe i gipsowe figury dzieci mają rzekomo „otwierać wiele drzwi” do refleksji nad współczesnymi traumami. Kurator Łukasz Szostkiewicz deklaruje, że instalacja „domaga się głosu” w świecie „zmęczenia informacjami i inflacji obrazów cierpienia”.

Pusty scenograficzny teatr lalek w ciemności z marionetką wiszącą na tle nieprzejściej publiczności.
Kultura

Teatr Groteska: apostazja kultury pod płaszczem postępu

Portal Tygodnik Powszechny (27 stycznia 2026) relacjonuje rozmowę z Karolem Suszczyńskim, dyrektorem Teatru Groteska w Krakowie, który chełpi się „przełamywaniem kulturowego przyzwyczajenia” przypisującego teatr lalek wyłącznie dzieciom. Artykuł przedstawia strategię „budowania repertuaru dla dorosłych” poprzez spektakle jak „Przemiany” inspirowane Owidiuszem czy „Alicja w Krainie Czarów”, gloryfikując frekwencję sięgającą 91% jako miarę sukcesu. Całość utrzymana jest w tonie modernistycznej apologii „nowego myślenia o teatrze lalek”, gdzie relatywizm moralny i dezintegracja tradycyjnych wartości przedstawiane są jako „odpowiedź na świat permanentnej oceny i presji bycia najlepszym”.

Wystawa "Niech nas widzą!" na Zamku Królewskim w Warszawie - porównanie stroju koronacyjnego ze współczesnymi projektami z katolickiego punktu widzenia.
Kultura

Monarchiczne stroje w służbie modernistycznej rewolucji

Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) promuje wystawę „Niech nas widzą!” na Zamku Królewskim w Warszawie jako przełomowe „obszernie i różnorodnie opowiedziane” dzieło o roli ubioru w kulturze. Ekspozycja, zestawiająca płaszcz koronacyjny Stanisława Augusta z kreacjami współczesnych projektantów, ma ukazywać rzekomo uniwersalne prawdy o „tożsamości, władzy i statusie społecznym” wyrażanych przez strój. Już sam tytuł wystawy – parafraza hasła środowisk LGBT – zdradza jej ideologiczne ukierunkowanie.

Kultura

Kult geniuszu versus chwała Boża: dezintegracja sacrum w glorifikacji Hofmanna

Portal Tygodnik Powszechny (27 stycznia 2026) relacjonuje wspomnienia Tadeusza Sadlowskiego o Józefie Hofmannie, gloryfikując pianistę jako „boga” sztuki fortepianowej. Artykuł, pełen bałwochwalczych określeń, prezentuje klasyczny przykład modernistycznej deifikacji człowieka, gdzie talent artystyczny zastępuje cnotę, a zachwyt nad przemijalnym pięknem przesłania wieczne prawdy.

Kultura

Renesansowa maskarada: Wystawa Fra Angelico jako przejaw modernistycznej apostazji

Portal Tygodnik Powszechny (27.01.2026) relacjonuje wystawę Fra Angelico w Palazzo Strozzi i klasztorze San Marco we Florencji, przedstawiając ją jako „najpełniejszą prezentację twórczości mistrza” i próbę „przywrócenia właściwego miejsca w sztuce jako wybornego renesansowego malarza”. W tekście przewijają się modernistyczne redukcje sztuki sakralnej do czysto estetycznego fenomenu, co stanowi jawną zdradę katolickiej koncepcji ars sacra.

Mężczyzna katolicki patrzy krytycznie na wystawę sztuki współczesnej z feministycznymi i genderowymi motywami w muzeum.
Kultura

Wystawy sztuki współczesnej: modernistyczny upadek czy katolicka alternatywa?

Portal Tygodnik Powszechny (27 stycznia 2026) promuje szereg wystaw sztuki współczesnej, koncentrując się na narracjach feministycznych, postkolonialnych i relatywistycznych. Artykuł wychwala ekspozycje takie jak „Kwestia kobieca: 1550-2025” w warszawskim Muzeum Sztuki Nowoczesnej, gdzie prezentowane są prace od renesansowych malarek po współczesne artystki zaangażowane w ideologiczne rewizje historii sztuki. Równoległa wystawa „Miasto kobiet” ma wzmacniać „aktualny wymiar” sztuki feministycznej. Autor entuzjastycznie opisuje również wystawy poświęcone Alinie Szapocznikow, Ewie Partum czy ukraińskiej artystce Żannie Kadyrowej, zestawiając je z globalnymi kontekstami politycznymi. Całość utrzymana jest w tonie afirmacji tzw. postępu kulturowego, całkowicie pomijając kryteria transcendentnego piękna i moralności.

Kultura

„Wnyki dla światła”: modernistyczne sidła w poezji współczesnej

Portal „Tygodnik Powszechny” (27 stycznia 2026) przedstawia tomik poezji Justyny Kulikowskiej „Wnyki dla światła” jako dzieło łączące „rozważania o dystansie dzielącym słowa i rzeczy”, „gorzki komentarz społeczny” oraz „prywatną żałobę”. Olivier Sobota-Szamocki wychwala „wyważoną, szeroką frazę autorki”, która rzekomo tworzy „poezję oporu lokalnego”, balansującą między „nonszalanckim rozgwizdaniem” a konfesyjnością. W rzeczywistości mamy do czynienia z manifestem indywidualistycznej religii jaźni, gdzie światło pozbawione swego źródła – Chrystusa – staje się jedynie narcystycznym blaskiem ludzkiego ego.

Pianista Konrad Skolarski gra Chopina w tradycyjnym salonie koncertowym z elementami sakralnymi na tle.
Kultura

Muzyka bez Boga: Chopin w służbie modernistycznej dekadencji

Portal Tygodnik Powszechny (27 stycznia 2026) entuzjastycznie relacjonuje płytę „Konrad Skolarski plays Chopin”, zachwalając „dojrzałą mądrość” interpretacji i „precyzyjną, retoryczną artykulację”. Recenzent Jakub Puchalski zachwyca się technicznymi walorami nagrania, które zdobyło nominację do International Classical Music Awards, podkreślając: „W żadnym momencie tej płyty nie spada napięcie, a to przecież jest istotą muzyki”. Cały wywód przypomina jednak rozpaczliwe poszukiwanie sensu w sztuce odciętej od swego ontologicznego źródła.

Sedevacantystyczny teolog dyskutuje z modernistyczną autorką Moniką Kosterą w bibliotece kościelnej, podkreślając kontrast między prawdziwą mądrością a fałszywymi wartościami nowoczesności.
Kultura

Kryzys mądrości: neoliberalizm jako współczesne bałwochwalstwo

Portal Więź.pl (25 stycznia 2026) prezentuje artykuł Moniki Kostery pt. „Mądrość zamiast optymalizacji. By przetrwać, musimy szukać”, w którym autorka dokonuje krytyki współczesnego neoliberalizmu, postulując powrót do „starych wartości” takich jak duchowość, piękno i mądrość. W tekście pojawiają się odwołania do koncepcji negentropii, emergencji oraz myśli Johna Moriarty’ego i Zygmunta Baumana. Kostera wskazuje na konieczność odejścia od logiki optymalizacji na rzecz kontemplacji i regeneracji systemów społecznych, przywołując przy tym postaci takie jak „papież Franciszek” i „Leon XIV” w kontekście głoszenia pokoju.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.