„Bóg wieje przez ciebie od samego początku” – portal eKAI (3 grudnia 2025) przedstawia Rainera Marię Rilkego jako „poetę transcendencji” i „chrześcijanina bez Kościoła”, gloryfikując jego panteistyczne wizje jako rzekomo głęboką duchowość. Tymczasem jego dzieła stanowią kwintesencję modernistycznej rebelii przeciwko Objawieniu i Magisterium.
Mat. prasowy – Rafael
Portal Gość Niedzielny (3 grudnia 2025) promuje film „Niedziele” baskijskiej reżyser Alaudy Ruiz de Azúa jako „opowieść o miłości, która potrafi zostawić wszystko i pójść za tym…
Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025) przedstawia analizę najnowszej płyty Hani Rani zatytułowanej „NON FICTION. PIANO CONCERTO IN FOUR MOVEMENTS”, chwaląc jej „eufoniczny charakter” i „łagodne łechtanie zmysłów”. Autor recenzji, Jakub Puchalski, określa dzieło jako „ambitny pop na progu muzyki filmowej i ambientu”, jednocześnie przyznając, że kompozycja nie stanowi żadnego wyzwania dla słuchacza, będąc jedynie „przyjemnością estetyczną”. Już w tym stwierdzeniu ujawnia się duchowy bankructw współczesnej krytyki artystycznej, redukującej sztukę do poziomu dekoracyjnej stymulacji zmysłów.
Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025) przedstawia program festiwalu Boska Komedia jako „panoramę trendów” współczesnego teatru, wymieniając spektakle Mai Kleczewskiej, Agnieszki Szpili oraz „wydarzenie specjalne” Florentiny Holzinger. W całym tekście brak jakiejkolwiek refleksji nad duchowym niebezpieczeństwem uczestnictwa w przedsięwzięciach sprzecznych z katolicką moralnością i koncepcją sztuki.
Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025) prezentuje recenzję filmu „Left-Handed Girl. To była ręka… diabła!” tajwańskiej reżyser Shih-Ching Tsou, współpracowniczki kontrowersyjnego reżysera Seana Bakera. Artykuł wychwala „bakerowski” styl obrazu, który przez dziecięcy pryzmat ukazuje „drapieżną rzeczywistość” tajwańskiego nocnego targu, gdzie leworęczna dziewczynka I-Jing zmaga się z „konserwatywną hipokryzją” rodziny.
Portal „Tygodnik Powszechny” (2 grudnia 2025) relacjonuje życiorys Kazimierza Wajdy, współtwórcy radiowego duetu Szczepcio i Tońcio. Artykuł pomija jednak kluczowy kontekst: promocję płytkiej rozrywki oderwanej od katolickiego porządku moralnego.
Jon Fosse dla dzieci: duchowa pułapka w modernistycznych opowiastkach
Portal Tygodnik Powszechny (2 grudnia 2025) przedstawia książki Jona Fossego – norweskiego noblisty – jako wartościową lekturę dla…
Tygodnik Powszechny z 2 grudnia 2025 prezentuje album „Powrót pogubionych rzeczy. Fotoopowieść o Wisławie Szymborskiej” jako „ciepłą i starannie skomponowaną” historię życia poetki. W rzeczywistości mamy do czynienia z kolejnym przejawem budowania świeckiego kultu jednostki, gdzie biografia artysty zastępuje hagiografię świętych, a prywatne dramaty moralne przedstawiane są jako wzorce do naśladowania.
Portal Więź.pl (2 grudnia 2025) publikuje esej Agnieszki Budnik pt. „A jeśli jesteśmy sumą naszych przyjaźni?”, będący częścią cyklu „Kultura stroty, kultura (nie)zgody”. Autorka, powołując się na francuskiego filozofa Geoffroy’a de Lagasnerie, rozwija tezę o przyjaźni jako „azylu daru” w „świecie transakcji”, twierdząc, że relacje pozarodzinne stanowią prawdziwą „tkankę życia”. W tekście nie ma ani jednego odniesienia do nadprzyrodzonego charakteru ludzkich relacji, co stanowi symptom głębokiego kryzysu współczesnej mentalności.
Portal Tygodnik Powszechny (1 grudnia 2025) donosi o telewizyjnej rejestracji spektaklu Wycinka Holzfallen Thomasa Bernharda w reżyserii Krystiana Lupy, wznowionego po dekadzie „niebytu”. Przedstawienie okrzyknięte „arcydziełem” i „triumfem polskiego teatru” ukazuje wiedeńską bohemę artystyczną jako zbiorowisko „przeżartych samouwielbieniem figur”, prowadzących „grę pozorów” wobec nieuchronnego upadku swego środowiska. Autor zachwyca się „bezlitosnym, ostrym spojrzeniem na artystyczne i intelektualne elity”, widząc w spektaklu uniwersalną diagnozę współczesnej kultury.
