Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) prezentuje recenzję filmu Yórgosa Lánthimosa „Bugonia” jako „brawurową opowieść o buncie”, która rzekomo diagnozuje „szaleństwa tego świata”. W rzeczywistości mamy do czynienia z demonstracją teologicznego bankructwa współczesnej kultury, gdzie człowiek – odcięty od łaski i wiecznego porządku – tańczy na ruinach cywilizacji chrześcijańskiej w rytm nihilistycznych frazesów.
Portal Tygodnik Powszechny relacjonuje spektakl Mai Kleczewskiej „Sublokatorka” jako artystyczne zmaganie z doświadczeniem Zagłady. Wbrew pozornej głębi, przedstawienie stanowi symptomatyczny przykład…
Portal Tygodnik Powszechny (12 listopada 2025) prezentuje nowy tomik Julii Szychowiak „Wyrazy współczucia” jako „poezję oszczędną i czułą zarazem — o śmierci, naturze i nieuchronnym odchodzeniu”. Autor recenzji, Tomasz Fiałkowski, zachwyca się minimalistyczną formą, „architekturą graficzną” współpracującego z poetką Radosława Kobierskiego oraz rzekomą głębią refleksji nad „żywiołem wody” i „potencjałem nocy”. Szczególną uwagę poświęca dedykacji dla zmarłej Krystyny Miłobędzkiej, nazywanej „Mistrzynią” modernistycznej ascezy poetyckiej. Całość utrzymana w duchu przygnębiającego naturalizmu, gdzie śmierć jest końcem ostatecznym, a człowiek – jedynie cząstką bezdusznej przyrody.
Portal Więź.pl (12 listopada 2025) prezentuje hagiograficzną narrację o Neilu Youngu z okazji 80. urodzin muzyka, gloryfikując go jako „poetę rocka” i „autentycznego buntownika”. Autor, Michał Gołębiowski, kreuje wizerunek artysty na modłę romantycznego outsidera, którego „złamane serce” i utopijne ideały mają stanowić wartość samą w sobie. „Każda jego piosenka ma w sobie ten sam posmak melancholii, ból złamanego serca” – pisze, nie dostrzegając duchowego niebezpieczeństwa takiej postawy.
Portal Więź.pl w artykule z 9 listopada 2025 roku przedstawia twórczość Guillermo del Toro jako rzekomo głęboką artystyczną refleksję, podczas gdy w istocie jest to promocja gnostyckich herezji i modernistycznej destrukcji nadprzyrodzonej wizji świata. Autor, Damian Jankowski, bezkrytycznie gloryfikuje „patronów niedoskonałości” i „pasterza umarłych”, nie dostrzegając, iż mamy do czynienia z jawnym buntem przeciw katolickiemu porządkowi stworzenia.
Portal Więź.pl w artykule z 8 listopada 2025 r. prezentuje fragment książki Katarzyny Janiszewskiej „Katastrofa Heweliusza”, opisujący agonię statku i ludzi w toni Bałtyku. Narracja koncentruje się na heroizmie załogi, ludzkim cierpieniu i naturalistycznym obrazie śmierci, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar ludzkiego losu. To nie przypadek – to symptom głębszej choroby kultury odciętej od łaski.
Portal „Tygodnik Powszechny” (6 listopada 2025) przedstawia serial „Heweliusz” jako „imponującą produkcję” eksplorującą katastrofę promu „Jan Heweliusz” z 1993 roku. Autor zachwyca się „wielkoskalowym spektaklem” rekonstruującym wydarzenia oraz „gęstym dramatem sądowym” koncentrującym się na domniemanej winie kapitana Andrzeja Ułasiewicza (Borys Szyc). Katastrofa ukazana jest jako „chaos, ciemność i groza” z niemal „cielesnym udziałem widza”, podczas gdy wątki poboczne obejmują „brudne gabinetowe rozgrywki” i „tajne akcje służb specjalnych”. Recenzent chwali „brak fałszywego heroizmu” oraz „nostalgiczne mrugnięcia” do lat 90., lecz krytykuje „niepotrzebne naddatki” w postaci drastycznych scen rozkładu ciał.
Portal Tygodnik Powszechny (4 listopada 2025) informuje o odkryciu trzech nieznanych opowiadań Virginii Woolf z 1907 r., zatytułowanych „Żywot Violety”. Tekst przedstawia brytyjską pisarkę jako „wybitną twórczynię modernizmu, prekursorkę feminizmu i queeru, a także ikonę kultury popularnej”, wychwalając jej „satyrę, komizm i fantazję” oraz rzekomo rewolucyjną rolę „kobiecych przyjaźni i siostrzeństwa”. W rzeczywistości mamy do czynienia z apologią moralnej degrengolady i intelektualnego buntu przeciw porządkowi naturalnemu.
